Yamaniacs blog

Dag 5

Dag 5

Ontbijt buiten met uitzicht op het stadspark van Lviv. De dag kan niet beter beginnen. Ik ga uitchecken en de tassen worden gehaald. Bij het pakken merk ik dat Janny’s bagagerek wat loszit en maak het vast ook haar schakelpedaal was los. Dit ook vast gezet. Mijn bevestiging van de tanktas is aan 1 kant kapot en probeer dit eerst met een T-rap te repareren maar met Ducktape zit het weer vast. De jongen die de tassen komt brengen zegt: net kamelen…. En zo is het wij zitten tussen twee bulten op de XT. Na het verlaten van de stad rijden we door het weidse landschap. We genieten, mooi weer en mooie omgeving. Aan de horizon zien we de Karpaten verschijnen. We zien de bergen groter worden maar ook de bewolking doemt op. We besluiten ons regenpak aan te trekken en niet lang daarna rijden we de regen in. Ik pas de route iets aan om wat verloren tijd van de ochtend in te halen. Na een stuk verder te zijn gaan we weer de wat kleinere wegen op en dat houd in ook slechtere wegen die nu nat zijn. De gaten zijn nu vol met water en dan kan je moeilijk inschatten hoe diep een gat is. Daar is maar 1 oplossing voor: gewoon overal dwars over en doorheen. We rijden door een mooie vallei met kleine dorpjes. In de dorpen is het bedrijvig en op het land wordt hard gewerkt. Aan het eind van de vallei gaat de weg omhoog en rijden we echte haarspelbochten. Eenmaal boven gekomen wordt de weg slechter en rijden we onverharde haarspelbochten. Onderweg was de zon weer gaan schijnen en hadden we de regenjassen weer uit maar uurtje later zagen we de bui al hangen en het was nog twee uur rijden. We stopten bij wat kinderen en omaatjes op een bank en trekken onze jas aan. Maar eerst even wat gezellig kletsen met de oma’s. De kinderen vinden het maar wat raar twee van die rare snuiters waarvan er ook nog eentje een kip fotografeert. We zeggen gedag en de kinderen fietsen nog stukje mee en zwaaien ons uit. Eenmaal weer op de verharde weg rijden die gaten toch wel weer beter. We stoppen nog een laatste keer bij een winkeltje voor wat drinken en een bounty. Bij het wegrijden worden we door kinderen uitgezwaaid en gefilmd. Ik denk een auto met sneeuw te zien maar dat kan toch niet. Paar kilometer verder is het op de weg mistig en lopen mensen druk heen en weer. De weg is wit en van de berg stroomt het water de weg op richting de huizen. Men probeert om het water weg te laten lopen de weg op. Het was zeer plaatselijk en we rijden verder langs gaten en kuilen. Op de borden zie ik een bekende plaats Khust we komen in de buurt en even later rijden we langs de slagboom het terrein van het hotel op waar we in een bruiloft belanden. Deze dag kenmerkt zich door de vele verschillende soorten wegen en weer  typen.

Deel op Social Media: