All Road Putten

Gepubliceerd op 15-10-2010 door Peet van Dam in 2010

Zaterdag 09 oktober

Het is 06.30 uur en de wekker gaat. De aanhanger met de twee XT's aangekoppeld en voor Het maisveld07.00 rijden we weg. Onderweg worden we ingehaald door diverse all road motoren die we even later in Putten weer tegenkomen. We worden ontvangen bij Arjan Brouwer met koffie en een broodje. Het is al aardig druk op de vroege zaterdag morgen. We krijgen een briefing van Arjan Brouwer en we worden verzocht om de motoren te starten. We zitten in groep B van de beginners. We zijn vijf minuten onderweg en het eerste stukje maisveld is daar. Dat hebben we nog niet gehad en even later zijn we weer een ervaring rijker. De overige rijders in de groep hebben al wat meer ervaring en rijden voor ons uit. Ook vandaag maken we dankbaar gebruik van de Cardo communicatie en praten we wat af. We gaan via zandwegen en maisvelden naar de lunchplaats. Dit is een terrein waar men naar hartelust kan rijden in de natte ondergrond. Ook is er een apart stuk waar je via kleine paadjes je behendigheid kan oefenen. De motoren en klei vliegen om je oren. We genieten van een broodje hamburger en kijken naar al de capriolen van de rijders. Na de lunch rijden we een klein het maisveldstukje en komen we bij en boerderij waar een parcours is afgezet en aan de andere kan van de weg is weer een mooi maisveld. Bij het parcours is het even schrikken... een steil heuveltje omhoog en als je boven bent steil naar beneden... niet remmen anders ga je onderuit. Hierna een bandenbreedspoor langs een waterpartij. Het gaat goed........ maar niet bij iedereen. later zien we iemand de verkeerde kant uit vallen en ligt in het water. Weer op de weg aangekomen kijken we naar het maisveld. Her en der staan motoren op het veld......... vast tot aan de assen. Na al deze aktie gaan we op weg naar het Veluwe meer. We rijden door een mooie omgeving. De wegen wisselen elkaar af van verhard en onverhard. We komen aan bij het Veluwemeer en hier is een stuk zandverstuiving waar de rijders zich kunnen bekwamen in de techniek van het zandrijden. De dag tot nu was aardig inspannend en we besluiten om een beetje door de bossen terug te rijden naar Putten. Arjan Brouwer We laden de motoren op de aanhanger en lopen naar de zaak van Arjan Brouwer. We genieten nog even na van het mooie weer onder het genot van een drankje. Al snel druppelen de diverse groepen binnen. Iedereen heeft genoten van het rijden en heeft wel trek in een broodje. De BBQ draaid op volle toeren en iedereen praat nog even de dag door. Arjan Brouwer sluit deze geweldige dag af met iedereen te bedanken die heeft geholpen met de organisatie.

Wat deze dag uniek maakt is het enthousiasme van Arjan Brouwer en zijn medewerkers. De ervaring van de dag telt en niet de commercie. Wij hebben genoten van de relaxte sfeer en het enthousiasme van medewerkers en deelnemers.

Onder de rijders waren 3 motorcamera's die de dag hebben gefilmd. Marcus Kingma heeft hier een dvd van gemaakt. Een trailer is te zien op zijn website Reismotor.nl .

 


All Road training

Gepubliceerd op 15-10-2010 door Peet van Dam in 2010

All Road Training

Op zaterdag 25 September gaan we op All Road training bij Freebike.nl . De motorenAll Road Training Freebike op de aanhanger en op naar Brabant. In de ochtend een stuk theorie gehad en een klein stukje rijden. Dit was al een aardig zanderig wasbord. Dat beloofde wat voor de middag. Na de lunch de weg op. Het was een beginnerscursus maar de overige deelnemers waren zeker geen beginners. Het is dan ook meer er achteraan rijden dan behendigheid leren. Tijdens het rijden maken we gebruik van de Bluetooth communicatie van Cardo en zo kan ik op de diverse ondergronden tips geven. We komen uiteindelijk in een stuk bos genaamd " Siberie" hier kan je op diverse paden door het bos. Zo leren we toch nog een stuk motorbeheersing. Na een inspannende dag laden we de motoren weer op en praten we in de auto de dag door. Er is weer wat bijgeleerd en de grenzen zijn weer iets verlegd.


Tailhac film

Gepubliceerd op 21-05-2010 door Peet van Dam in 2010

 


Tailhac mei 2010-8 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

8 mei

Om zeven uur wordt ik wakker geklopt door mijn telefoon. Opstaan. Ik mag van Janny oor de laatste keer de luiken open doen. Het was echt ochtend gloren. Blauwe lucht en een opkomend zonnetje. De koeien lagen rustig in de wei met hun kop richting zon. De afgelopen dagen heb ik een studie gehouden en kan aan de koeien zien wat voor weer het wordt. Gaan ze in een bepaalde hoek staan met alle konten in 1 richting dat wordt regen. Lopen ze te grazen dan is er een opklaring. Liggen ze lekker te herkauwen dan schijnt de zon. Gisteren alles voor bereid en het was nu nog even laatste pakken en de spullen op de aanhanger vastzetten en daarna de tassen en helmen in de auto. We rijden om acht uur weg en rijden de weg naar Langeac voor de laatste keer. We stoppen bij de rotonde en ik ga naar de bakken voor de lekkere rozijnen koffie broodjes en kan toch het andere rozijnen crème broodje De laatste keer naar de bakkerniet laten liggen. Neem ook nog de laatste drie croissants mee en 1x chocobroodje. Dan even door langs de kleine buurtsuper naar de bakker voor een laatste stokbrood cereal. We parkeren de auto even dubbel met aanhanger past het niet. Lotte gaat mee en de mevrouw lacht bij onze binnenkomst. Ze loopt al naar de mand met stokbrood cereal en ik vraag een brood en maak nog een een praatje dat dit het laatste brood is en dat we weg gaan. Ze wenst ons goede reis en zwaait ons vriendelijk uit. Bij het wegrijden merk ik op tegen Janny dat er heel wat minder activiteit in het dorp is. Waarop ze zegt het zaterdag en een uur vroeger. Dat zal het wel zijn en we verlaten Langeac op weg naar de peage. Net voor het oprijden van de snelweg is een pomp. Ik stel voor om nog even vol te gooien dan kunnen we even door zonder te stoppen. Ik tank zo vol mogelijk en hij is vol tot aan de dop dus ook de vulslang naar de tank. Er staan twee motoren bij het benzinepomp winkeltje. Ik kom binnen en daar staan de twee berijders ze staan zich te warmen bij de houtkachel. Het is nog steeds maar 4 graden. We draaien de snelweg op en 120 op cruisecontrol. Janny had op de heenweg alle auto’s bekeken en merkte toen op dat er heel wat auto’s reden zoals: Q7, A6, C4, X5, Q5, A3, C5 enz. Ze ging eens kijken of dat nu ook het geval was. Ook op de terugweg vlogen de A,Q,C om onze oren maar een Yeti hebben we de hele week nog niet gezien. Rijdende weg bekijk je alle voorbijgangers en dan zie je auto’s met: Mountainbikes, Racefietsen, quads, wandelshoenen in de achterruit, rolstoel, hengels enz. . Je denkt altijd dat je de enigste bent die zijn hobby gaat uitoefenen in een ander land maar de weg zat er vol mee. Verder is het redelijk rustig op de snelweg soms zit er 5 minuten niemand voor je. Het schiet zo lekker op. Na ruim 300 kilometeDe Snelwegr  weer  toe aan een pistop tanken en plassen en hup weer verder. Ik ga tanken en de dames gaan naar toilet. Bij het tanken slaat de het benzinepistool steeds af. Of ik hem nu 1 cm of geheel in het tankgat doe maakt geen verschil na 10 minuten heb ik tien liter dat schiet niet op. Janny stelt voor om de volgende pomp te nemen en ik betaal eerst en rij 10 meter vooruit naar de volgende. We beginnen met tanken en ook hier hetzelfde. Na een half uur is de tank vol. Ondertussen even de garage gebeld maar die had er nog niet van gehoord. Ik denk dat ik bij de vorige tankbeurt de ontluchting vol heb getankt en dat daardoor de terugslag van het benzinepistool afslaat. Als het goed is moeten we het op deze tank halen. Bij Parijs aangekomen geeft de navigatie aan rechtdoor maar de borden A1 Lille gaan via de N186. Dit is 5 km langer maar lijkt mij rustiger dan de binnenbaan. Het gaat lekker vlot. In mijn spiegel zie ik een groene opel astra met een skibox op het dak. Het valt mij op dat als ik inaal hij ook inhaalt. Versnel ik hij ook. Hij zit op gepaste afstand geplakt aan de aanhanger. Als we weer op de A1 zitten richting Lille haalt hij in en zwaait hij. Bedankt voor het navigeren lijkt hij te zeggen. Na een aantal kilometers te hebben gereden zien we aan de andere kant blauwe zwaailichten. Ik zie dat er net een ongeluk is gebeurd. Er ligt een Nederlandse caravan op zijn kop geschaaIn de autord achter de auto op het midden van de weg. Dat is de schrik van iedere automobilist met caravan. Gelukkig zag het er niet naar uit dat er zwaar gewonden waren. Maar zo wil je de vakantie niet beginnen. Na een tijdje geven de borden aan links af via Tourcoing naar België Gent. Maar de navigatie gaf aan rechtdoor. Zo waren we heen ook gekomen. Na goed door Lille te zijn gereden komen we na Lille in een file. Na twintig minuten zie ik een bord grens 2 km. Het zal toch niet zo zijn dat de fransen aan het controleren zijn? Na nog een stukje moet alles op een baan en geheel rechts via betonblokken geleid over de grens en daarna een vrije snelweg. Het lijkt erop dat ze je dwingen via een andere weg de grens te passeren en is het niet meer dan automobilist pesten. We hebben een half uur vertraging door de file. We maken weer snelheid en na Gent komt Antwerpen snel in zicht. Hier staan weer borden over werkzaamheden en ik besluit via de Liefkenshoektunnel te gaan en hier komen we op een echte “ Belgen weg” . Beton, beton, beton weg. Maar verder  is het wel lekker rustig verkeer. We zien de lucht donker worden en de temperatuur zakken. We komen thuis in een klein regentje en tien graden. Maar de kachel brand. We pakken uit motoren binnen de was in de mand. Na een week alle kleren tegelijk te hebben gedragen mag dat wel een keer…… Het is 8 uur etenstijd. We bakken een eitje en eten een lekkere boterham. Maar voor morgen heb ik nog een stokbrood cereal! Nu nog even op de bank zitten TV kijken en dan hup in het eigen bedje met eigen kussen.

 

We zien terug op een bijzondere week die anders is gelopen dan we hadden gedacht. Maar ondanks het weer hebben we genoten van de motortochtjes en hebben we weer een nieuwe omgeving ontdekt. Het platte land met vele schapenkuddes, koeien, boerengehuchtjes, oude dorpjes, kastelen, abdijen en kerken, rivieren, valleien, bergen een gebied met een grote historie, cultuur en veel natuur.


Tailhac mei 2010-7 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

7 mei

Vanochtend om half negen bedje uit en eerst naar buiten kijken naar het weer. Het was een blauwe lucht en de zon scheen. Snel naar de bakker en brood gehaald. Het dorp was weer vol activiteit. Ik stond even te wachten in de auto precies voor het kleine buurtsupertje. Ik keek even naar binnen en zag de mevrouw de vakken vullen ze keek even naar buiten en zwaaide vriendelijk goede morgen. Auto geparkeerd en naar de bakker. Vandaag twee brood. Eentje is voor vanmiddag als we terugkomen van het rijden. Na een heerlijk Frans ontbijt snel de pakken aan en op de motor. We moesten eerst tanken. We zijn via Tailhac naar de grote weg gereden en een paar kilometer verder naar Volmadet waar we met de auto in de sneeuwstorm reden. Na een mooi uitzicht over Langeac verder afgedaald en het dorp binnen gereden naar de benzinepomp. Ik had de route verder via een klein stukje onverhard. Als het recht was konden we het proberen zij Janny. Eerst door het dorp en later rechtsaf wat kleine weggetjes gereden. De weg ging rechtdoor onverhard en rechtsaf nog verhard. We moesten rechtdoor maar het zag er slecht uit. Dan maar naar rechts en op de gok kijken waar het uitkwam. Deze weg stond niet in mijn navigatie. Na een klein gehucht kwamen we wat verder in nog een gehucht en hier werd de weg twee karrensporen. De weg weer terug naar de grote weg en deze later afgeslagen naar Pebrac. De ene bocht volgde na de andere door de vallei de Desges. Alles was mooi groen en de toppen van de heuvels waren nog besneeuwd. In het plaatsje Pebrac stoptenaar Madenen we even. De huizen zijn van heel donkere grote stenen en in het dorp staat een kerk van ruim achthonderd jaar oud. Je ziet voor je ogen de mensen en paarden met karren van vroeger al voor je lopen. Het dorp is nog geheel authentiek. We zaten alweer meer dan een uur in het zadel. Het was hier alleen zo uitgestorven dat er ook geen koffiestopjes gehouden konden worde. Lotte voelde zich niet zo lekker en was misselijk en had hoofdpijn. We hadden ook al veel kleine weggetjes en vele bochten gehad met het stijgen en dalen was dit niet zo goed gevallen. We besluiten om via Chazelles binnendoor naar Tailhac te rijden. Bij het dorpje aangekomen staan een aantal mensen bij de brug en staan raar naar ons te kijken als we rechtsaf het dorp indraaien en verder rijden. Na een tiental meters rijden gaat het in het dorp steil omhoog met gravel op de wegen is het doorrijden en niet stoppen. Ik denk dat het meer dan 20% stijgen is. Dat voorspelde niet veel goeds voor de rest van de weg. Net uit het dorp even gestopt voor een Wikki met koek. Even overleggen wat te doen. Deze route eindigde in het dorpje Madene. Daarna was het een stippeltjeslijn op de kaart. Gaan we verder met het risico dat we weer terug moeten of rijden we direct het steile stuk naar beneden om terug te keren via Desges. Dit was iets langer maar zou op hetzelfde punt moeten uitkomen. We nemen de gok en rijden verder. Na een weg met mooi uitzicht over de vallei en heuvels komen we in het dorp Madene. We stoppen en ik zie mensen en vraag naar de weg die verder gaat of dit geasfalteerd is. Men zegt dat de weg verder goed is. We starten de motoren weer en rijden verder. Het is een mooie weg en we stijgeSneeuwn nog steeds. Ik kijk om mij heen en geniet van het uizicht. Op de volgende kruising zie ik weer bekende plaatsnamen staan en we slaan linksaf. Opeens schrik ik van Anna die roept: Pas op! En in een ooghoek zie ik een busje de bocht om scheuren. Ik kan nog net reageren en wijk uit naar rechts. We hebben op onze tochtjes zo weinig verkeer gehad dat je onoplettend wordt. Het blijft dus eerst het verkeer dan de omgeving. We rijden inmiddels weer door de sneeuw. We kijken ver uit over de omgeving die op deze hoogte nog geheel wit is. We komen uiteindelijk aan op de d590 naar Pinols of Langeac. We besluiten nog even richting Pinols te gaan om te kijken hoe het verder is met de sneeuw. Lotte wil in de sneeuw spelen. In Pinols zijn we beland in Hotel Café de la Poste voor een koffie – sanitaire stop. Van buiten zag het er mooi uit. Er komt een mevrouw aanlopen en ik vraag of het open is. Ze zegt ja hoor en we parkeren de motoren en gaan mee naar binnen. Het was binnen een beetje troosteloos en sfeerloos. Hier en daar wat voetbaltoto’s van de lokale ploeg met bijbehorende bekers. Reclame voor krasloten. Een metalen paal naast onze tafel die geprobeerd is te schilderen in houtmotief. De mevrouw is aardig en we bestellen twee koffie en twee warme choco. Er brand een houtkachel in de ruimte. Janny gaat naar het toilet. Bij terugkomst hadden ze een heel verhaal. Ze kon eerst het ligt niet vinden. Dat zat op een onlogische plaats en het was een platte plaat met een stokje erop wat je omhoog – omlaag moest doen. Na het toilet handen wassen maar waar was de kraan. Na even zoeken zat er onder de wasbak een soort stang waar je met je knie tegen kon gaan en zo de kraan aan en uit kon doen. De Café ruimte was de enigste verwarmde ruimte. Janny kwam terug en zei: zo lekker warm hier. Daarna ging Anna maar die kon de kraan ook niet vinden. Toen de dames maar allemaal tegelijk naar het toilet om alles even te laten zien hoe het werkt. Ik ga in de tussentijd afrekenen. De mevrouw zit in een puzzelboekje achter de bar. Ik wil nog wat extra geven voor het toiletgebruik maar daar wil ze niet van weten en met een vriendelijke groet verlaten we Café de la Poste .We overleggen nog even en besluiten om terug te gaan en daar een lekker kaasje te gaan eten. Daarna inpakken het is mooi geweest. Vandaag hebben we niet veel van de geplande route gereden dit komt doordat ik teveel te kleine weggetjes heb genomen. Dit is niet alleen vermoeiend voor de rijder maar zeker ook voor de duopassagier. Ondanks dat hebben we weer uitzonderlijk genoten van de rust en de mooie omgeving. Bij terugkomst direct de motoren op de aanhanger gezet. Na de thee met stokbrood en kaas lekker douchen en gaan we schoon aan het avondeten wat vanavond door Nelly voor ons wordt klaargemaakt. Gerard zal de houtkachel lekker opstoken en zo gaan we er een lekker gezellig einde aan breien. We laten ons nog even verwennen daarna vroeg naar bed PinolsHotel Cafe de la Posteen morgen vroeg weer op voor de terugreis. We zitten weer met zijn zessen rond de tafel. Net als de eerste dag. Gerard zorgt voor een aperitief met een zoutje en Nelly komt even kijken en komt later terug met het voorafje. Een salade met walnoten, blauwe kruimelkaas sla en daarbovenop een gebakken spiegel scharrelei van eigen kip. Heerlijk. Na wat gekletst te hebben kom het hoofdgerecht. Een aardappel gratinee uit de oven. Bereid met melk en crème fraiche. Daarbij een witvis met worteltjes en andere groente, uien, knoflook enz. . Heerlijk. Daarna volgde het traditionele kaasplankje met de blauwe kruimel kaas een lokale Nectarine en een brie. Heerlijk. Ondertussen wordt de week doorgenomen zo zegt Janny dat ze vind dat er zoveel grind op de kleine wegen ligt. Nelly zegt dat er hier in de winter niet met zout wordt gestrooid maar met een fijn soort grind. Dit wordt na het smelten van de sneeuw na een aantal weken naar de zijkant van de weggereden en nog later zie je er niets meer van. Als toetje komt er rabarberijs met cake en slagroom. Heerlijk. Om tien uur zitten we nog aan een laatste bakje thee en bedanken Gerard en Nelly voor de goede zorgen en gaan naar bed.


Tailhac mei 2010-6 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

Sneeuw

6 mei

Na de sneeuwval van gisterenavond was ik benieuwd hoe het er vanochtend uitzag. Half negen bed uit en in de badkamer naar buiten gekeken. Wit, snel naar beneden en ja hoor alles wit de motoren lagen onder een pak sneeuw. De wolken hingen laag en het was erg vochtig buiten. In de auto maar naar de bakker. Na een goedemorgen brood besteld 1 pain cereal en 4 croissants, voor de eerste keer mij niet laten verleiden om nog wat lekkers mee te nemen. Voor mij was en echt franse wat ouder meneer die met een lege zak aankwam. Hij was aan de beurt en de zak werd met vijf baguette vol gedaan. Hij betaalde gepast en vertrok met een bon jour. Nog even naar het buurtsupertje van gisteren om eitjes te kopen. RondoLangeac marktm in het dorp was er volop activiteit om de markt op te zetten. Snel weer terug naar huis. Het was met de sneeuw en de laaghangende bewolking toch een mooi gezicht. De tafel was alweer gedekt. Ik was alleen vergeten de kachel aan te zetten. Het was nog niet warm toen Janny beneden kwam. Bij het ontbijt besloten om naar de markt te gaan en dan te kijken wat voor weer het zou zijn. Met zijn allen naar het dorp en daar was het toch aardig druk en kon nog net een plaatsje vinden voor de auto. Door een smal steegje met aan de rechterkant een heel erg oude toegang en deur komen we uit op een pleintje bij de kerk. Hier en daar staan wat kraampjes. We gaan de kerk in en het is zoals de andere kerken een goed onderhouden kerk. In deze kerk was nog wat extra’s namelijk drie betonnen pijpen waarmee men de geo gesteldheid meet. Boven in de kerk waren staalkabels gespannen van muur tot muur. Er stond verder geen uitleg bij maar het leek erop dat de grond werkte en daarom de muren bij elkaar werden gehouden. Na binnen rond te hebben gelopen gaan we weer naar buiten. Er staan wat groepjes mensen met elkaar te praten op het marktplein. Het zijn vooral de lokale boeren die hier hun eigen gemaakte producten zoals kaas en worst staan te verkopen. Bij de ontmoetingen tussen de fransen onderling wordt druk gezoend en handen geschud. Via een volgend steegje wat vol staat met bloemen en moestuinplantjes  zoals bosuitjes, pompoenplantjes, koolplantjes, aardbeien, sla en nog veel meer. Na nog een aantal kaas en worst kraampjes komen we uit in het centrum. Het is inmiddels droog geworden. In het centrum staan nog een aantal kleding en prullaria kraampjes. Na alles te hebben gezien gaan we naar een Koffie Café. Hier was het aardig druk. De mevrouw van het Café zag ons binnenkomen en maakte ruimte waar wij konden gaan zitten. Er zat nog iemandCafe met wat krasloten die werd vriendelijk gevraagd een stukje achteruit te gaan. We hebben hier gezinsberaad en besluiten om ongeveer 1 uur een rondje te gaan rijden. Het is tenslotte droog. Wel 1,5 graad maar we gaan toch.Ik ga  tussendoor nog even bij de bakker een brood halen voor als we terug zijn. We hebben nog kaas en dat is lekker als we terug zijn van het rondje rijden. Ik kwam de bakker binnen en werd ontvangen met een Re-bonjour, oftewel nogmaals een goede morgen. Het is toch leuk als men je gaat herkennen, ze pakte dan ook al bijna een stokbrood cereal. Bij terugkomst in het Café nog een bakkie koffie besteld. Het was hier tenslotte lekker warm. Na de koffie bedanken we de mevrouw en gaan naar de auto. We gaan allemaal even de plasronde en pakken ons in voor een rondje van ongeveer 60 km. We stappen op, het is droog. We gaan door Langeac en rijden de D114 op. Na een aantal kilometers draaien we rechts de D590 op. Dit is een weg die luistert naar de naam: route Pittoresque. Deze gaat tot aan le Puy en Velay (Loudes). De weg klimt aardig omhoog en we belanden al snel in een sneeuwachtige omgeving. De temperatuur zakt naar rond het vriespunt. Het lichaam is warm maar met de zomerhandschoenen aan hebben we “ frisse”  vingers. Wat verder te hebben gereden moeten we na het dorpje Vailhac rechtsaf. Hier stond een bord route barre. We weten wat dit betekend maar toch de weg ingeslagen. We rijden tussen de besneeuwde landerijen wat overgaat in bossen. Net als op de vorige ritjes zien we veel roofvogels die jagen en op hun prooi loeren. Sommige zien we langs de weg zitten op een paaltje. Het is een mooi gezicht om zo’n machtige vogel voorbij te zien vliegen. In La Fioule  staan we voor een bruggetje wat is gebarricadeerd met een randje aarde en wat betonblokken. Dit Route Barreewas dus de barre. Afgesloten voor verkeer. Waarschijnlijk is het verkeer te zwaar voor het bruggetje. Wij kunnen er net langs en vervolgen onze weg. We rijden een stukje wat we al eerder hebben gereden. De donkere wolken zien we over het wegdek langskomen. In het plaatsje St Marie la Chapelle gaanDe Dames we rechtsaf naar Prades. Hier staan de bekende Route barre borden maar we weten dat er een omleidings weggetje is. We gaan een mooie afdaling in met een mooi uitzicht op het dorp Prades. Hier konden we zien waar we de vorige keer gereden hebben. Bij het binnengaan van het dorp gaan we over een brug die over de rivier d’ Allier gaat en aan de voet ligt van een enorme rots. Hier pauzeren we even. Er is een klein strandje en een waterval. Het zag er allemaal mooi uit. De meiden leven zich even uit en nadat we allemaal zijn uitgerust gaan we verder. We gaan in het dorp over een bruggetje. Net hierna staat een grote vrachtwagen midden op de weg om te lossen. We kunnen er net langs. Ik zie het bord Deviation en stop voor het bord. Het omleidings weggetje is door alle neerslag veranderd in een glibberbaan. Janny zegt misschien kunnen we de gewone weg wel nemen. We draaien rechts en volgen de weg. Al snel doemen hier Werkvoertuigen op. Eentje komt onze kant op en zegt hier kan je echt niet langs. Hij vermeld het weggetje aan de andere kant van het spoor. Dat kennen we maar dat weet hij niet. We draaien om en staan voor de glibberbaan. Ik rij erin maar Janny twijfelt. Ik zet Anne af die wacht wat er gaat gebeuren. Janny vind de glibberbaan in de bocht het ergst en is Pradesbang voor uitglijden. Na nog een keer te zijn voorgereden gaat ze plotseling rijden en gaat het glibberpad op. Lotte stapt bij mij achterop. We rijden langs Anna die haal ik zo wel op. Janny houd het gas erop en na 300 meter staan we weer op asfalt. Even Anna halen en we kunnen verder. Omdat we weer even te ver van elkaar waren moeten we even de communicatie resetten. En allemaal weer opstijgen en daar gaan we weer. We stoppen nog 1 keertje om een foto te maken van een kerkje wat aan de oever van de rivier staat. Bij het vertrek gaat het regenen. We hebben het grootste deel van het ritje droog gereden. We rijden Langeac weer in en draaien de weg op naar het huisje. Het was een kort ritje maar erg mooi en bijzonder om door het sneeuwlandschap te rijden. Janny heeft haar eerste glibberwegje gereden en dat ging best goed. Ben trots op de meiden die door deze kou hebben gereden en achterop hebben gezeten. Thuis gekomen kleding uit en kachel aan. We hebben nog nagenoten met een glaasje drinken en stokbrood met kaas.


Tailhac mei 2010-5 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

5 mei

Frans ontbijt

Gisterenavond vroeg naar bed gegaan. In bed is het wat warmer als beneden in het huis. Buiten is het 4 graden en binnen net 16. We gaan naar bed met dubbele kleding aan, sokken en een extra deken. Om half negen eruit door de badkamer en eerst naar buiten kijken. Het lijkt droog maar het is toch een lichte miezer regen. Met de auto naar de bakker. Ik kon geen parkeerplaats vinden. Een rondje door het dorp en weer bij de bakker zag ik dat een busje wilde wegrijden. Knippertje aan en even wachten. Hij reed weg en ik wilde hem erin draaien. Opeens kwam van rechts een dame met citroen C3 en zoefde de parkeerplaats in. Ik stond er 1 meter achter en claxonneerde. Ik bleef staan en zij keek achterom. Na even wachten begreep ze het en reed weer weg. Zo parkeren en kijken of er nog croissants zijn. Bij de bakker binnengekomen was ik direct aan de beurt. ! stokbrood cereals en de croissants? Er waren er nog drie. Deze meegenomen. Bij het betalen viel mijn oog op de krant met op de voorpagina een grote foto van een sneeuwschuiver en mensen die bezig waren sneeuw te ruimen. Ik vroeg of dit wel meer gebeurde maar ze vertelde dat dit toch wel extreem was. De auto weer ingestapt en terug naar het huisje. In het dorp stond nog een oude mevrouw met stok en hoofddoekje op de weg om over te steken. Deze nog voorrang gegeven waarna zij bedankte met een zwaai. Bij het wachten van het oversteken dacht ik toch nog even naar de andere bakker voor die lekkere rozijnen broodjes. Bij de rotonde geparkeerd en daar lag nog een heerlijk broodje met chocolade te wachten op mij. Na deze broodjes te hebben gekocht nu echt naar het huisje. De thee was klaar de tafel gedekt en de eitjes gekookt met alle soorten broodjes en de gedekte tafel een heerlijk uitgebreid ontbijt. Het was inmiddels gaan regenen en we besloten om boodschappen te gaan doen en te tanken. Voor twee dagen avondeten gekocht en een kaart voor Trudy. Bij de kassa stond een meneer voor ons in de rij met in zijn kar een bak met varkenspoten en een blauwe zak met ik denk wel 5 kg vlees. Je vraag je dan af wat zal hij daar mee voor eten gaan maken.Volmadet Het regende nog steeds en in de auto zittend kwamen we op het idee om thuis maar wat soep te gaan eten. Dit hadden we niet. Ik moest nog tanken en bij de volgende super kon dat. Ik tanken en Janny en Lotte naar binnen en soep met crouton gekocht. Zo en nu weer naar huis. Lekker bakje koffie gezet. Daarna soep met crouton en met de overgebleven broodjes van het ontbijt. Dat was even lekker warm. Vandaag hadden we een wandeling gepland bij het dorpje Volmadet. Maar gezien de weersomstandigheden dit niet gedaan. Wat dan vanmiddag te doen. De super had geen postzegel dus maar weer naar het dorp en met de paraplu op het dorp afgestruind naar het postkantoor. Na twee keer vragen gevonden. Het lag iets achteraf en moeilijk te zien. Bij binnenkomst was het zeer behaaglijk warm. We maakten geen haast om de postzegel te kopen. Hier kwam een sms binnen van mijn vader en moeder dat mijn laatste sms hogere wiskunde was. Het was hier lekker warm en hebben ze maar even gebeld en de winterse omstandigheden verteld. In een echt klein Frans supertje van 20 m2 waar alles te verkrijgen is hebben we weer Sneeuwfranse kaas gekocht. Er stond een bord buiten dat er lokale kaasjes werden verkocht. Bij de mevrouw hiernaar gevraagd en ze legde per kaas uit wat het was en waar hij vandaan kwam. Na de uitleg hebben we drie kaasjes uitgekozen. Sinds deze week ben ik ook de kaasjes gaan proeven en er zitten best lekkere tussen. Het plan was nu om het plaatsje Volmadet te zoeken om te kijken in welke omgeving de wandelroute was.  De Garmin ingesteld en de route snel gevonden. Al gauw ging het weggetje omhoog en veranderde de regen in sneeuw. Het was een schitterende weg alleen de uitzichten waren er niet. In het dorpje aangekomen de richting opgegaan naar de grote weg. Bij het plaatsje Volmat zag ik een leuk weggetje naar het dorpje Raboulet. Na enkele meters ging het over in onverhard. Hier hebben we de Skoda Yeti uitgeprobeerd op zijn kunnen op gladde onverharde wegen. Na twee kilometer konden we niet verder. De weg was verder gesloten – route privé. Dit stuk privé was een jacht terrein waar je tegen betaling buiten het jachtseizoen kon jagen.  Dit stukje behoorde ook tot de wandelroute. Hier omgedraaid en door de sneeuwstorm weer terug naar de verharde weg. En zo komen we voor de derde keer weer thuis en de vlokken sneeuw worden alleen maar groter en groter. Bij thuiskomst lekker bakje thee op. De twee meiden zijn aan het spelen op hun kamer. Janny is met de voorbereidingen bezig voor het eten. Paprika aardappels uit de oven, kip met ham omhuld en een lekkere versIn de keukene salade met vinigraite. Het is nu 17.40 en heb net de weerberichten op internet gekeken en voor vandaag stond inderdaad sneeuw voor deze regio vanavond. Morgenochtend nog een klein druppeltje en vrijdag droog. Vanavond een route maken die we s middags kunnen rijden en voor vrijdag een mooie tocht uitzoeken. S’avonds met Lotte op de bank onder een deken naar IceAge gekeken. Bij deze kou was dit een passende dvd. Daarna samen met Janny onder een deken op de bank de Mounties gekeken. Nootje erbij, glaasje wijn ouderwets gezellig. Bij het naar bed gaan op de thermometer gekeken het was 11 graden in de slaapkamer. Bij het sluiten van de luiken vielen de sneeuwvlokken zo groot als boombladeren. Een extra hemd aangedaan en het bed ingedoken.


Tailhac mei 2010-4 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

4 mei

Gisteren op tijd naar bed gegaan. Het was toch wel een vermoeiende dag geweest. Wel wat onrustig geslapen maar schrok om 09.00 uur wakker. Dat was wel lekker. Maar ik moest toch wel snel naar de bakker voor de croissants. Snel aangekleed en keek naar buiten…. Regen en sneeuw zoals Nelly gisteren al vertelde. Dan maar met de auto naar het dorp. Vlak voordat je Langeac binnenrijdt kan je een stukje afsnijden. Het asfalt houd daar op en is het met een dik naar beneden en dan 200mtr klei en dan begint het verhard weer. Even de downhill control geprobeerd en dat werkt. Bij de eerste rotonde is het linksaf een eenrichtingsweg in. Wat stond daar? Een vrachtwagen die aan het lossen was. Kon niet meer voor of achteruit. Het is Frankrijk waar ze alles wat rustiger aandoen dan maar wachten en rondom mij heen kijken. Links een motor, scooter, fiets winkel garage en rechts een atelier waar kleding werd gemaakt gebaseerd op de klederdracht van vroeger. Ik zag wel alweer de croissants zijn uitverkocht. Na 10 minuten weer opgang gekomen en vlak voor de bakker was een plaatsje voor de auto. Een man was zijn marktkraam aan het opzetten met kleding. Met dit weer zag het er troosteloos uit. In de bakker wachten al en aantal mensen en ik ben achteraan de rij aangesloten. Je kan dan goed kijken wat er allemaal verkocht wordt. Het halen van brood is een sociale gelegenheid waar je bekenden tegenkomt en dan op straat een praatje maakt. De bakkerswinkel was uitgerust met automatische schuifdeuren. Hiervoor stonden twee oudere mannen te praten. Hier konden ze droog staan. Hierdoor ging de deur niet meer dicht. De bakkersvrouw probeerde de aandacht van de mannen te trekken maar ik geloof dat ze al iets doof aan het worden waren. Ik stond nog vrij achteraan en kuchte eens hard. Een van de mannen draaide zich om en kreeg een paar franse woorden van de bakkersvrouw en vertrok. Bij het wachten zag ik bij de kassa een mandje staan met heel kleine broodjes . Bij mijn bestelling vroeg ik wat het was. Het waren rozijnenbroodjes. Ik heb er daar 4 van besteld en twee stokbroden en jawel 4 croissants. Bij het lopen naar de auto zag ik auto’s voorbij komen met een pak sneeuw op het dak. Zoveel sneeuw was ik niet tegengekomen. De weg teruggenomen met het stukje onverhard. Door de regen was het omhoog wel glad. Het laatste stukje, een flinke verhoging, een beetje gas en bonk ik was boven. Hier is het de weg rechtoversteken en de weg naar het huisje genomen. Bijna aangekomen zag ik dat boven het dorp de bomen waren besneeuwd. Vandaar de besneeuwde auto’s in het dorp. De tafel was gedekt de eitjes gebakken en gekookt. Het was een heerlijk ontbijt. Ook het rozijnenbroodje geprobeerd. Dit was erg hard bijna niet te snijden. Ik dacht iets van een krentenbol maar hier konden we een ruit mee ingooien. Maar het was wel lekker. Ondanks de regen toch besloten om naar de plaats Le Puy en Velay te gaan. Wel via de lange weg over de berg om te kijkenWinter in mei of er sneeuw lag. Bij het wegrijden was Lotte al niet zo lekker ze vond het niet leuk. Naarmate we hoger kwamen zagen we de sneeuw dichterbij komen. Jawel boven lag zeker 30 centimeter sneeuw en ook de weg was besneeuwd. Boven aangekomen rechtsaf naar Langeac. Deze weg was helemaal wit besneeuwd. Het leek wel winter. De temperatuurmeter in de auto gaf min nul graden aan. Dat was best fris te noemen. Bij het naar beneden rijden werd de sneeuw weer minder en in het dal was het weg. Nog even het stukje 4x4  in Langeac gereden met zijn allen. We vervolgden onze weg naar de N102 wat een redelijke doorgaande weg was. Ook hier zagen we besneeuwde heuvels. Maar na een aantal kilometers begon het toch serieus te sneeuwen. De elektronische wegsignalering gaf aan dat er voorzichtig moest worden gereden ivm winterse omstandigheden. Nog iets verder kwamen we sneeuwschuivers tegen om de weg open te houden. Nadat we het hoogste punt hadden bereikt werd de sneeuw weer minder. Alarm achter ons hoorden we een bekend geluid. Janny springt uit de gordel om Lotte te helpen bij het overgeven. Ze had het al aangegeven maar ze houdt zich groot. Maar autoziek hou je niet tegen en het moet eruit. De eerste mogelijkheid gestopt en een beetje opgefrist. Helemaal lekker was ze nog niet maar het ging beter. We naderden Le Puy en Velay en in een van de voorplaatsjes was een aardige uitkijk over de stad en met name een bijzonder gebouw in het plaatsje Espaly St Marcel. Midden in het dorp op een rots een soort kasteel met een reuze standbeeld. We keken hier ook uit over Le Puy en Velay met zijn bijzondere gebouwen. De sneeuw was weg  en in Le Puy en Velay was het alleen nog regen. Ja regen en wat nu. Gaan we de stad bekijken of gaan we weer terug. Om dit te beraadslagen duiken we een super in. Het was toevallig weer een Super-U en ook hier mooie gEspaly St Marcelrote foto’s van de omgeving en de stad met de herkenbare punten. Na het vinden van parapluis besluiten we om toch de stad in te gaan. Na foto’s te hebben genomen van de kapel van St Michel een parkeerplaats gezocht op de Place du Breuil. Bij het uitstappen moest Lotte nog even iets kwijt. Hierna ging het weer beter en zijn we met de paraplu op de stad ingetrokken. Het was nog voor twee uur. De meeste winkels waren nog dicht. We volgden de bordjes Cathedrale en kwamen via vele steegjes, trapjes en poorten bij de Cathedrale. Het is een reuzachtig gebouw wat hoog boven het stadsbeeld uit steekt. Wat nog meer uitsteekt is nog een standbeeld: Statue ND de France Rocher Corneille. We zijn de Cathedrale ingegaan en wat het eerst opviel was dat het lekker warm was. Het gebouw is in een perfecte staat en staat ook op de UNESCO werelderfgoed lijst. Er was nog veel meer te zien maar onze voeten begonnen aardig nat te worden en via een andere kant gingen we weer naar buiten. Via kleine steegjes en langs vele winkeltjes probeerden we de weg terug te vinden naar de auto. Er waren vele winkels met kanten figuurtjes en kleedjes iets waar de stad bekend om staat. Dit alles in oude gebouwen met mooie houten winkelpuien. Je waande je een paar eeuwen terug. Ook alle bestrating was mooi en gemaakt zoals het er vroeger uitzag. Na wat slenLe Puy en VelayKantklos winkelteren zijn we geland in een salon de The waar we even opwarmden en opdroogden. Bij de vraag of er ook iets te eten was kreeg ik een ontkennend antwoord: rien du tout. We genoten van de thee met de laatste 3 eierkoeken. Na een klein halfuurtje weer de paraplu op en verder. We zijn nog een kaaswinkeltje binnen gegaan en twee franse kaasjes gekocht. De parkeerplaats was in zicht eerst naar de betaalautomaat. Hier stond een Frans ouder echtpaar en probeerden met een creditcard te betalen. Maar het apparaat weigerde. Er was een diepe geul waar bekabeling werd gelegd vanaf de betaalkast naar elders. De vrouw stond op het randje hiervan. Janny waarschuwde de vrouw in har beste Frans wat de vrouw niet begreep. Na een valbeweging van mij en wijzend naar het gat begreep ze het. Ze betaalde nu maar met euro’s en liep weg. Bij het we gaan zag ze nog net dat ze de betaalkaart in de gleuf van de parkeSalon du TheDe Cathedraleerkaart had gedaan en daarom dus weigerde. We betaalden de parkeerplaats 1 euro dat was een koopje. Zo weer op de weg terug. Zou het nog zoveel sneeuw zijn op het stuk N102? En jawel al snel ging de regen weer over in sneeuw en belanden we weer in de sneeuw. Vanaf deze kant werd gewaarschuwd voor een lange afdaling van 10kilometer van 7%. De pas hoogte was 1200 meter. De sneeuwschuivers reden de pas nog steeds over om de weg schoon te houden. Na een aantal kilometers sneeuw werd het weer regen. Nu met zijn allen weer in de 4x4 met een knal boven geland. En zo kwam er een eind aan een regen & sneeuw dag. En toen eerst de kachel aan en de schoenen ervoor gezet. We hebben het brood van vanochtend gepakt de kaas aangesneden met een glaasje wijn en hebben even nagenoten van de dag. Janny heeft weer lekker gekookt en eindelijk hebben we ook de kippenpootjes op. Janny gaat nu koffie zetten na het spelen van spelletjes met Lotte. Anna zit een boek te lezen.


Tailhac mei 2010-3 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

3 mei

Het was half negen toen ik uit bed stapte. Eerst even door de badkamer. Ik keek naar buiten en het was aardig bewolkt en de weg was nat. Hopelijk wordt het later op de dag beter. Maar eerst op naar de bakker, nu met koffer, voor een lekker brood met cereals. Motorpak aan, motor van slot en rijden maar. Ik zag nog net de luiken van de slaapkamer opengaan en daar stond Janny te genieten van het ochtend gloren. Het kan ook zijn dat ze bibberde van de kou. Na een liefdevolle handkus wederzijds op naar Langeac.  Omdat de bakker van gisteren geen croissants meer had eerst gestopt bij een andere om daar croissants te halen. Aan een rotonde was de bakkerBoulangerie  Langeac in een mooi oud gebouw met fontein voor de deur en naast het cafe. Voor de deur geparkeerd en ja de croissants waren ook hier op. Dan wil ik ook niet zo weg gaan en koop 4 rozijnen broodjes. Ze hadden hier geen meergranen stokbrood dus dan maar naar de bakker van gisteren. Paar honderd meter verderop sta voor de bakker……dicht. Twee keer door het dorp gereden maar alle bakkers waren dicht. Dus weer terug naar de eerste bakker om nog een flute (stokbrood) te kopen. Ze zag mij weer aankomen en ik bestelde het brood. De bakker wenste mij voor een tweede keer goede reis……… Bij aankomst was de tafel gedekt en de eitjes gekookt. Na het ontbijt de route in mapsource uitgezet en in de Garmin geladen. Hierna nog even op de wifi hotspot naar Mark en Eva de dag van gisteren gemaild. Bij het naar beneden gaan hoorde ik stemmen. Nelly stond met een bakje kakelverse scharreleieren of we die wilde hebben voor het ontbijt. Toen Nelly binnen kwam zag ze Janny lezend in de Libelle met de voeten op tafel  en de handen onder de benen. Ze vroeg toen of we een kacheltje wilde en dat was toch wel een goed idee. Even later kwam Gerard met een petroleum kachel. Het was 12 graden in huis dus dat was geen overbodige luxe. Na een bak koffie iedereen weer de motorpakken aan enSt Privat d’ Allier rijden maar. Na een aantal kilometers zag ik een klein weggetje om af te snijden en dit ingereden maar kon het niet helemaal vinden. Na een klein stukje onverhard toch weer op de route gekomen. Het was korter maar zeker niet sneller. De luchten voorspelden niet veel goeds. Maar we rijden gewoon verder de donkerte tegemoet. We wilden het plaatsje St Arcons d’ Allier gaan bekijken. Dit was geheel gerestaureerd en autovrij. Het plaatsje ligt hoog op de rots en zag er uitnodigend uit. Alleen hebben we de uitnodiging niet aangenomen. Het was nog droog en we wilde daar gebruik van maken en doorrijden. We zagen de regen uit de wolken vallen en dat was de richting op de we moesten gaan. Ik opperde nog om de route om te draaien maar daar stond een bord : Prades route barree. Oftewel daar konden we niet heen. De gok wagen om die richting in te gaan durfde we niet te nemen. We gingen dan maar gewoon door. Het begon al snel wat te druppelen wat overging in regen. In het dorpje Ste Marie des Chazes ging de telefoon. Het was Henk die even wat moest weten. Bij het einde van het gesprek zegt hij: wat klink je nasaal ben je verkouden. Nee zeg ik ik zit op de motor en dat zal de klank van de helm zijn. Henk had niet door dat we aan het rijden waren op de motor. Tijdens het gesprek kwamen nog twee straaljagers laag over met een hoop herrie dat was even schrikken. Bij het gehucht Vergues regende het inmiddels hard. We konden hier naar Prades en weer naar huis een half uurtje rijden. Ondanks de regen zijn we verder gereden. Na een aantal kilometers werd het toch weer wat droger. De wegen waren smal, slingerend en ruig. Het liefelijke landschap van gisteren had plaats gemaakt voor diepe afgronden  en grote rotspartijen. Af en toe konden we de rivier in de diepte zien kronkelen. Dit gedeelte is de Gorges d’ Allier. Hier was het alleen mogelijk om met de trein langs de rivier te rijden. De bossen wisselden af met vergezichten en kleine dorpjes. Na een aantal slingerende kilometers in het dorpje St Pont AlleyrasPrivat d’ Allier aangekomen. De regen wisselde af met droge periodes. We overlegden of we een stop in moesten lassen. Na even gestopt te hebben met uitzicht op het dorp zijn we verder gereden. Weer volgde een schitterende weg. Smal en geen ander verkeer. Een heerlijkheid om met de motor hier te rijden. De rivier lijkt hier wel een meer. Waarschijnlijk zal er wel een stuw in zijn. Wat eerder op de route hadden we een aardige elektriciteitscentrale gezien. Af en toe moest het gas er even op om de steile hellingen te bedwingen. De ene bocht volgde na de andere. Na eindeloze vergezichten kwamen we na heel wat kilometers in de bebouwde kom van het dorp le Pont Alleyras. Bij binnenkomst zag ik een pop en dacht waarschijnlijk iemand door een verkeersongeval omgekomen. Maar wat later zag ik nog een pop. Bij het water een pop die aan het vissen was, een pop bij de brug met een fluit en kleine ratten erachter. Door het hele dorp stonden deze poppen die iets uitbeelden. Wat het betekende zijn we niet te weten gekomen. Maar het dorp was verder uitgestorven niemand te zien. We zochten nu wel een plaats voor een stop. Op een chic hotel na was er verder niets of dicht. Ik zag een bord camping en dat maar gevolgd. De camping gevonden en de slagboom was open en er werd gewerkt aan het toiletgebouw. Er werd gewerkt aan de vernieuwing van de douches. De mannen keken wel wat raar vier zwarte mannetjes op twee motoren. Toen we de helmen af hadden zagen ze dat het maar een mannetje was en drie dames. De dames wilde graag gebruik maken van het toilet. Dit in goed Frans gevraagd en was geen probleem. Na de plaspauze op een bankje op de camping gezeten en van een lekkere lunch genoten. Wikki met ontbijtkoek en een chocolaatje toe. De twee meiden nog even lekker over de camping gerend en van de schommel gebruik gemaakt. Inmiddels pakten donkere wolken zich samen boven de camping. Bij het vertrek van de camping begon het weer te regenen. De weg vervolgde zich naar Saugues. Na een stuk steil omhoog te hebben gereden zagen we de stuw in de rivier en  kwamen verderop op een soort hoogvlakte. Het begon nu toch wel fris te worden en de handen nat. Achteraf bleek dit gebied een van de koudste van Frankrijk te zijn met een koudst gemeten temperatuur van min 34. In Saugues gingen we een klein weggetje op naar Prades. Op deze weg moesten we goed opletten er was een kerk op een uitzonderlijke plaats. We passeerden een bord verboden voor caravans en 15% afdaling. Na een aantal kilometers zag ik het bord N.D. Destours. Het regende nog steeds en om bij de kerk te komen had de motor geparkeerd moeten worden en was het nog even lopen. Ik had de kerk zien staan op een uitlopende rots. We besloten om door te rijden. We wisten namelijk nog niet of we via Prades wel weer naar huis konden. De weg was hier opgebroken volgens de eerder geziene borden. Na nog enkele kilometers afdaling die we in zijn twee remmend op de motor naar beneden zijn gereden kwamen we in Prades. Na door wat straten te hebben gereden kwamen we bij het spoor. De weg was rechtsaf maar hier stond een bord route barre. Linksaf stond deviation en kon je langs water onder het spoor over een glibberig onverhard stuk. Het was geen weg. Ik ben hier onderdoor geredenHet blog bijhouden en reed bijna in de shovel van een werkvoertuig. Gelukkig heb ik een luide claxon en kon de aandacht van de bestuurder trekken en zei dat er nog iemand aankwam. Tegen Janny over de intercom kijk uit er rijdt hier een shovel. Samen hebben we een paar honderd meter verder gereden en kwamen we al snel op de weg. Dit was dus het probleem het originele tunneltje was afgesloten voor verkeer maar met de allroad motor konden we er toch langs al was het over een bouwverkeersweg. We waren inmiddels vlak langs de rivier gekomen en zagen diverse kajaks en kano’s. Aan de andere rivieroever zagen we nog een kerk staan. Maar het kijken naar de schoonheid de cultuur en landschap had plaatsgemaakt voor de behoefte naar de warmte van de vanmorgen gebrachte kachel. Toch zag ik nog een weggetje wat een stuk van de route afsneed. Door een klein tunneltje onder het spoor kwamen we op een nogal slecht weggetje vol met gaten. Ik hoorde een zucht in mijn oren en de woorden: nu nu niet meer. Maar ook dit wende snel en kwamen we op het weggetje wat ik vanochtend niet kon vinden en zo was het rondje van vandaag echt rond geworden. De motorpakken hebbNog even een spelletjeen ons vandaag droog en warm gehouden alleen de keuze voor zomerhandschoenen was niet zo’n goede. Bij aankomst lekker de kachel aangezet en een potje warme thee. Voor vanavond gingen we zelf koken en zijn we met de auto naar de super gegaan. De keuze was gevallen op de Super-U. Mooie grote supermarkt. Wat opviel waren de grote foto’s van wel 10 meter van de omgeving bij de kassa’s. Na het ritje van vandaag zagen we herkenbare plaatjes aan de muur. We hebben lekker aardappeltje met bonen en hamburger op. Het was toch nog wel 19.00 uur geworden maar toch nog altijd vroeger dan de franse eettijd. Gisteren waren we pas na 22.00 uur klaar met eten. Wel ontzettend lekker maar met een volle maag naar bed is toch niet altijd lekker. De thee voor vanavond staat weer klaar. Janny en Lotte zijn een potje aan het dammen en Anna is een liedje aan het schrijven. Een heerlijke avond na een ondanks het slechte weer een uitdagende route.


Tailhac mei 2010-2 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

Chilhac, Auvergne2 mei

Na de lange autorit gisteren een goede nachtrust gehad. Om iets over acht uur er uit en naar Langeac op zoek naar de bakker. Vanuit het huisje naar de D590 gereden. Dat was een doorgaande weg en dacht zo snel in het dorp te zijn. Maar voordat ik op de weg was eerst nog een aardige klim met heel wat bochtjes. Hierna de grote weg op. Maar wat is groot in dit gebied. Hij slingerde 12 kilometer naar het dorp. De bakker was al gauw gevonden. Gewoon de mensen volgen met een brood onder de arm. Er was volop keus en ik kocht een stokbrood cereals en 4 verse choco broodjes. Zo even in de koffer en naar het ontbijt. Oeps de koffer vergeten erop te zetten vanochtend. Ik had nog een bagagenetje en aan de tanktas zaten 4 oogjes. Het brood zat als een tweede stuur op de motor. Toen ik weer in het huis was stond de tafel gedekt en een heerlijk vers ontbijt. Doen we morgen weer maar dan met koffer. Gisteren avond met Gerard wat routes bekeken en eentje ervan de Noordelijke route van de rivier Allier genomen. Voor Janny was dit de eerste echte ervaring om te rijden op onbekende buitenlandse wegen. En het eerste stuk tot Langeac was even wennen. Dan ook nog met zo’n beweegbare dochter Lotte achterop. Na Langeac was het de rivier de Allier volgen. Het was droog en rustig op de wegen. Na enkele kilometers dook er rechts een dorp bovenop en tegen de rotsen. Het lag niet op de route maar we zijn er wel langs gereden. Dit was de eerste kennismaking met de omgeving. Het dorp Chilhac lag hoog boven de rivier. Na van het uitzicht te hebben genoten weer terug naar de route. Maar voordat we weer op de motor zaten moesten even alle communicaties weer  gelijk gezet worden. Ik kreeg Janny maar niet meer op de intercom. Dan alles maar uit en weer opnieuw de helmen laten communiceren. Na enkele minuten was alles weer aan de praat. HieLa Vieille Briouderna kwamen  we door het dorpje Achaud. Je rijdt dan eigenlijk over het boeren erf tussen de kippen door. Weer terug op de D858 was het Richting Brioude langs lente frisse weilanden en bossen met vergezichten over de rivier. Na het dorpje st Cirgues een scherpe bocht naar rechts en daar aan de kant van de rivier huizen hoog opgebouwd als een muur. Via een hoge brug kwam je in Laoute Chilhac. Dit was gebouwd in een meander van de rivier. (Tour) hier was het gemeentehuis en ook een Cafeetje. Na een stukje langs de rivier te hebben gereden kwamen we langs het dorpsplein weer bij de brug. Vanaf de brug een mooi uitzicht op de huizen waarvan enkele met heerlijk geurende blauwe regen. In café la Tour een heerlijk bakje koffie gedronken. Na 3 klontjes suiker was het best lekker. De sanitaire stop gehouden en weer op de motor geklommen. Na het mooie Chilhac was er nu Laoute Chilhac dat beloofde wat voor de rest van de route. Weer verder richting Brioude. De D585 verder door bossen en langs weiden met schapen koeien ook langs gele koolzaad velden. Hoog boven alles uit zagen we een kerk. Bovenop een berg bij het dorp Villeneuve d’ Allier. Een sprookjesachtig gezicht de gele velden daarboven de groene bomen en daarboven de kerk. Weer verder op weg naar Brioude. Maar eerst kwamen we door Vieille Brioude. Vanaf de d585 niet echt spectaculair dus eerst de kerk opgezocht en iets verder gereden. Bij de huisjes zat een wat oudere man even zwaaien en je krijgt een zwaai en een glimlach terug. Daar was een grote brug over de rivier met een mooi uitzicht op Vieille Brioude wat ook weer hoog op de rotsen was gebouwd. Op de brug even gestopt dat kan hier het is zo rustig dat je niet alleen van het uitzicht geniet maar ook van de stilte. Nu was het de hoogste tijd om toch echt naar het noordelijkste stukje van de route te rijden, Brioude. We kwamen weer langs de manier die weer vriendelijk zwaaide. Door dLavadieue plaats Brioude heen gekruist te hebben na een rotonde via de D20 naar Lavaudieu. Aan de rechterkant dook een vergelegen toren boven het groen uit. Rechtsaf gegaan en hier waren veel parkeerplaatsen picknick plaatsen maar weinig bezoekers. Iets verder gereden en hier dook de ydillische Abdij van Lavaudieu op. Een mooie plaats voor de lunch. Eierkoek met Wikki. Anna zegt he hoor je dat en Janny riep kijk schapen. Onder de dorpspoort kwam een herder met zijn schaapskudde voorbij. Zo moet er hier honderden jaren geleden ook hebben uitgezien. Je waant je terug in de tijd. We vroegen ons af waarom deze schapen zo’n rare wol hadden. Bij navraag bleek dat het schapen waren die voor lammeren moesten zorgen en deze zorgde dan voo het lamsvlees. Als de schapen geschoren werden kreeg de schaapsscheerder de wol voor niets omdat de herder blij was dat ze geschoren waren en de wol niet veel waard was. Na de schaapskudde te hebben nagestaard zijn we het dorp ingegaan. Er was een leuk winkeltje met allemaal lekkere confituur bereid met honing. Daar hebben we er twee van gekocht. We zijn even de abdij in gegaan. Toen we naar buiten kwamen viel er een enkel druppeltje. Na de abdijLavadieu was een Iers café restaurant. De dames moesten ook naar het toilet en zijn we hier maar neergestreken. We hoorden veel geluid van boven maar er kwam niemand. Er hing wel een bel………. Janny trok even aan de bel. Na een paar tellen kwam er een vrouw die vanaf de trap naar beneden keek en zij: ik ben bezig momentje kom over 5 minuten bij u. Dat gaf de dames de gelegenheid om even naar het toilet te gaan. Na wat te drinken hebben besteld ook even naar het toilet geweest. Tegen de muur zaten hier tegels met op veel tegels een schildering van alle omliggende dorpen met de naam erbij. Zo het was weer droog en hup weer naar de motor. Na enkele kilometers kwamen we bij het dorpje Domeyrat hier werd een oud kasteel in ere hersteld. Hierna volgden we de D4 die slingerend door de bossen richting de N102 ging. We kwamen nog langs 1 kasteel wat in het dorp Chavaniac-Lafayette lag. Ook dit werd hersteld maar was nog niet echt klaar. Het toornde hoog boven het dorp uit met op alle hoeken ronde torens. De N102 werd gekruist en kwamen we via de D114 weer terug in Langeac. Door Langeac via de D116 naar Tailhac en zo zat onze eerste kennismaking met de omgeving erop. Het was mooi, indrukwekkend en vol met natuur en cultuurschoon.


Tailhac mei 2010-1 mei

Gepubliceerd op 11-05-2010 door Peet van Dam in 2010

1 mei 2010

Gisteren de aanhanger geladen en in de garage gezet. De spullen voor in de auto staan ook in de garage. Om half vier ging de wekker. Allemaal wakker en even een snelle hap eierkoek en wat drinken. De koffie is gezet en instappen maar. Voor vier uur zaten we in de auto. De reis ging voorspoedig. Parijs was rustig en goed te doen. Alleen dacht ik het beter te weten dan de navigatie en Janny met de kaart. Ik dacht op een bord te zien dat ik rechtsaf moest. Dit was niet goed. We vervolgden de weg en kwamen via Orly weer op de route. Na een aantal tankstops waren we om half drie in Tailhac. Iets eerder dan gepland en doorgegeven. Er was dan ook niemand aanwezig. Na even gewacht te hebben kwamen Nelly en Gerard aan. Ze kwamen terug van wandelen met de hond. Na een hartelijk welkom en een rondje door het huis konden we gaan uitpakken. Nelly zou voor het eten zorgen en  zo konden we rustig acclimatiseren na de reis. Er waren geen andere gasten vandaag. Morgen zou een echtpaar komen. We waren dus met zijn vieren. Bij het dLes Deux Noyers, Tailhac, Auvergneekken van de tafel viel op dat er voor zes werd gedekt. Nelly en Gerard aten ook mee. Dat is wat een chambre d’ Hote is eten bij de eigenaar aan tafel. De houtkachel werd gestookt en het was gezellig tafelen. We kwamen zo al heel wat te weten over het dorp en de omgeving. Na vier gangen eten en gezellig kletsen lagen we om 22.30 uur op bed. Klaar voor de eerste rit van morgen.


17 & 18 April 2010 Veluwe

Gepubliceerd op 24-04-2010 door Peet van Dam in 2010

17 april

Zaterdag de motoren minimaal gepakt en op weg. Bij Maarsbergen zijn we de snelweg afgegaan. Via landelijke weggetjes via Scherpenzeel naar Renswoude gereden. De ruimtelijke waarden zijn vervangen door kleinere landerijen. Na Renswoude18e eeuwse huisjes Renswoude zijn we richting Lunteren gegaan. We wilden in Lunteren een stop in lassen om een broodje te eten en wat te drinken. In Lunteren aangekomen waren er in het centrum veel oude legervoertuigen te zien.65 jaar bevrijding Lunteren Bij navraag was het de viering van 65 jaar bevrijding. Na de inwendige versterking het eerste stukje all road. De weg begint in het bos en gaat via maisvelden naar het plaatsje De Valk. Het was al enige tijd droog en het zand stuifde aardig  en de motoren gleden aardig door het zand. Het was even  schrikken en wennen. Bij Kootwijkerbroek kwamen we in de buurt van de track die we wilden volgen. Het tweede stukje ging al beter. Het gas er enigszins ophouden en goed opletten voor kuilen en gaten in het pad. Na wat stukjes langs vakantieparken te hebben gereden een schitterend stuk door het Speulderbos gevolgd. Hier konden we kiezen voor Putten of naar Drie. We zijn naar het plaatsje Drie gegaan om een bakje koffie met appeltaart te nuttigen in het " Boshuis" Na in het zonnetje te hebben uitgerust de motoren weer gestart en via Staverden en Leuvenum over de Elspeetse heide gereden naar onze slaapplaats in Hierden.

Speulderbos

Het was even zoeken. De bed & breakfast lag net achter de weg in een oase van rust. Bij aankomst zijn we hartelijk verwelkomt door Curly. Na een rondleiding onze spullen op de kamer gebracht en gevraagd naar een Restaurant in de buurt. Curly wist op loopafstand een goed Restaurant. Na 20 minuten gelopen te hebben kwamen we aan bij "Herberg onze Woudstee". Hier was het gezellig en goed eten.

18 april

Na een goede nachtrust een eenvoudig heerlijk ontbijt genuttigd. De overnachting moest contant worden betaald. Daarom gisterenavond nog op zoek geweest naar een pinautomaat. Het dorp was niet zo groot maar was niet te vinden. Bij navraag was net buiten het dorp een pinautomaat. Na de overnachting betaald te hebben op weg naar Harderwijk. Hier op zoek naar het huis van kennissen die pas waren verhuis. Ze waren niet thuis dat wisten we maar toch nieuwsgierig waar ze woonden. Via de Communicatie hadden we samen contact over waar het ongeveer was. Ik was even gestopt en Janny was verder gereden. Na veel geruis was ze buiten bereik. Ik dacht die komt terug. Als ik ga zoeken zijn we elkaar zeker kwijt. Na 10 min ging de telefoon, waar ik bleef want ze stond voor de deur. (Dit moeten we voor een volgende keer goed afspreken :-) ). Na Harderwijk weer op weg naar de track. Via Leuvenum en Staverden bij Drie weer op de route. Weer het mooie stuk door het Speulderbos naar Putten gereden. Door een opgebroken weg gestrand bij 't Katshuus . Hier dan maar een koffie op en even de route opnieuw bepalen. Een iets verder punt gezocht in de track en na de koffie de motoren weer gestart. Al snel zaten we weer on track en wisselden de landerijen zich af met bossen. Af en toe all road met verschillende ondergronden. Zand, grind en klei. Na Garderen komen we via boerderijerven in een Ardens Landschap. Bossen, FruitboomgaardenGlooiend landschap en bossen. Hier komen we op een onverharde weg die eindeloos lijkt. Door de bossen, langs tuindersbedrijven, maaisvelden. We rijden dit stuk ook weer terug en beieindigen de track in Garderen. We stoppen in GardeSpijk, Lingeren en eten een broodje bij de Bonte Koe . Na de lunch bestijgen we de motoren om via Kootwijkerbroek en Barneveld om de Veluwse bossen achter ons te laten. Veenendaal en Rhenen volgen en we komen weer ruimere landerijen tegen. We zeggen nog tegen elkaar wat is Nederland toch mooi en afwisselend. Na Rhenen de navigatie ingesteld op huis en zo komen we nog langs fruitboomgaarden en belanden we op de dijken langs de rivier de Linge. Alweer een ander landschap. Bij Gorinchem de Snelweg naar huis. Mede dankzij het zeer mooie weer is het een prachtig weekend waar we van hebben genoten en weer wat hebben bijgeleerd.

 


Voorbereiding

Gepubliceerd op 08-01-2010 door Peet van Dam in 2010

Wat behoort er allemaal tot de voorbereidingen. In het kort zijn dat de aanpassingen aan de motor en het aanschaffen van de uitrusting. Het aanschaffen van goed kaartmateriaal. Bed & Breakfast Curly's CottageEr moeten ook nog vele kilometers worden gemaakt om alles uit te proberen.

In deze Blog houden we je op de hoogte van onze ervaringen tijdens het testen en vorderingen in de voorbereiding. Het eerste wat we gaan doen is in april 2010 een weekend Veluwe waar we wat Off Road gaan rijden. We overnachten in Curly's Cottage.


www.yamaha-motor.eu/nl/index.aspxwww.sony.nl/electronics/actiecamera/t/actiecamerahyperpro.com/nl/www.rayz.nlwww.motortrails.nl/Navigatie/Home/Home.aspwww.wesselskarikaturen.nl/cardosystems.com/www.adventure-spec.com/www.haanwheels.comgiantloopmoto.comhjchelmets.com/hjca/en.reifenwerk-heidenau.com/modules/reifenliste/view.php?point=2&rtyp=10&profil=162&pic=99www.motorkledingcenter.nlwww.webstudio88.nl/