De langste dag

Gepubliceerd op 06-07-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa


Dag 18 weer thuis

Gepubliceerd op 21-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

We verlaten het idyllische landschap van het Sauerland met zijn beboste heuvels, vakwerkhuisjes, stromende riviertjes en bochtige wegen. We draaien de snelweg op en zeggen gedag tegen de kleine weggetjes. Het is maandag en weer vrachtverkeer.  Vrachtwagens blijven achter elkaar als treintjes rijden. Op deze wegen mag vrachtverkeer niet inhalen. We halen ze in en rijden van treintje naar treintje. We hadden een drukke maandag verwacht maar dat valt mee en de kilometers schieten onder de wielen voorbij. We komen over de Rhein en zien weer al het water wat in overvloed stroomt. Het Ruhrgebied volgt en dan komen we toch wel weer in de buurt van de Nederlandse grens. Bij het inhalen van een aantal vrachtwagens worden we bijna van de weggeduwd en wordt er druk geseind of we opzij willen gaan. Wat een verschil met een week geleden toen men naar ons zwaaide als je langs reed. We maken een laatste pitstop net voor de grens en hebben het over de twee prachtige weken samen op de motor. We zijn veel grenzen gepasseerd en hebben nog wel meer grenzen verlegd.  Ik lees even het nieuws op de telefoon en zie een artikel over de watersnoodramp in Tsjechie en midden Duitsland. Het is sinds 1954 niet voorgekomen dat er zoveel neerslag is geweest. De duitse Bondskanselier Merkel gaat morgen op bezoek in het gebied. Na een lekker broodje en het kijken naar een Bus vol engelse studenten gaan we weer op pad.  We naderen de grens en ik zie rechts twee motoren van de Marechaussee. Ik zwaai en ze zwaaien terug. Mooi welkomst comité bedankt….  Het rijdt redelijk vlot behalve als er vrachtwagens gaan inhalen dan ontstaat er een kleine opstopping. Iets later als gepland rijden we Ridderkerk in. Bij de rotonde aangekomen zien een motor rijden. Een blauwe XT met een felgekleurde jas. Mark welkomst comité nummer twee. Thuis aangekomen gooien we de tassen eraf en praten even bij. Hierna gaan we de motoren ontdoen van het vele stof en vuil. Het meeste is er wel af geregend maar toch in de hoeken en hollen van de motorfiets is het nog behoorlijk vies. We rijden weer naar huis en daar staat Janny’s moeder en Anna. Welkomst comité nummer drie. Als we binnenkomen staat daar een heerlijk zelf gebakken appeltaart van Eva & Lotte. Welkomst comité nummer vier. We genieten van een Senseo en appeltaart met slagroom. Daar staat ook nog een doosje op tafel en daar zit een heerlijke kaas uit Zeeland in. Welkomst comité nummer vijf. Inmiddels zijn we weer terug in de dagelijkse beslommeringen en wordt er gekookt andijvie met een hamburger en gekookte aardappeltjes …..


Dag 17

Gepubliceerd op 20-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

5 graden, regen, wind en mist de ingrediënten voor de start van vandaag. We halen de motor uit de garage en duiken de mist in. Ik slinger over de weg van de rukwinden. De regenkomt nog steeds met bakken uit de lucht. De jonge aanplant op de akkers staat onder water. We dalen langzaam af. De mist verdwijnt en we zien weer iets.  We worstelen ons door het weer naar de plaats Freiberg. Hier zie ik de rivier als een kolkende massa onder de brug doorgaan. We rijden verder en zien een rivier overstromen en de kruising onder water zetten. We moeten verder door het water. Sirenes klinken door de straat en we gaan opzij. De brandweer rijdt ons voorbij met gillende sirenes en zwaaiende lichten. We komen op de snelweg. Het is nog steeds slecht. We zijn blij dat er geen vrachtverkeer is. De snelheid ligt rond de 80. Ook het autoverkeer rijdt met aangepaste snelheid. Na twee uur nat rijden is het tijd om even te stoppen en op te warmen. We stoppen bij een tankstation langs de snelweg. Na het tanken gaan we het restaurant in en trekken alle natte kleding uit. De kachel brand dus alles te drogen op de kachel. Na ons komt nog een motorstel binnen bibberend van de kou. Later volgt nog een motorgroep. Dan druppelt er nog een motorstel binnen. En daar komt ook nog de chopper club. De hele winkel loopt ineens met natte motorrijders die willen opdrogen. We kijken eens naar buiten en zien dat het minder regent. We trekken de natte schoenen en en gaan weer op pad. Het wordt inderdaad droger. Wel is er nog een harde wind die soms met vlagen uit een rare hoek komt en fladder ik van links naar rechts op de weg. Het is dan ook best spannend als je een bus gaat inhalen. Krijg ik na de bus nog een windvlaag of niet?  De snelheid kan weer naar de 100 km/u en eindelijk kunnen er weer wat kilometers worden gemaakt. We zien ook wat mer van de omgeving. Zo rijden we langs een rivier die total is overstroomd en zien we huisjes midden in het water staan en landerijen behoren nu tot de rivier. De communicatie werkt niet goed. Ik kan Janny horen maar zij mij niet. Ik  beeld uit met mijn linker hand: koffie drinken. Janny zegt wat zij denkt dat ik bedoel. Ik schut met mijn hoofd ja of nee. Een soort hints op de motor. Het is inmiddels lunchtijd en weer tijd om te tanken. We gooien ze weer vol en zitten daarna aan de erwtensoep met brood. Heerlijk. Nog klein stukje snelweg en dan moeten we nog stuk binnendoor naar het Hotel. We zien opeens remlichten en het verkeer staat stil. We rijden voorzichtig tussen de file door. We halen een bus in die we voor de lunch al hadden ingehaald. Dan is het een serieuze file. Plots rijd er een rokende auto voor ons. Hij laat een waterspoor achter zich….. radiateur. Niet veel later staat een man zijn kind op de vluchtstrook te laten plassen. Een zeer serieuze file….. We vorderen langzaam tussen de file. Na een kilometer of tien rijdt het weer en gaan we niet veel later de snelweg af op weg naar het Sauerland. We zien vele motoren ons tegemoet komen die hebben hun dagje Sauerland gehad. Inmiddels is de zon gaan schijnen en genieten we van de mooie omgeving en de mooie bochten. We eindigen de dag met een paar mooie haarspelden en rijden zo het Hotel in. We worden hartelijk ontvangen en de garage gaat open voor de motoren.

PS S’ avonds zien we op het nieuws dat hele dorpen vechten met zandzakken tegen het wild stromende water van de rivieren. Een echte ramp in dit gebied. Door dit weer zijn wij heen gereden…..


Dag 16

Gepubliceerd op 19-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Het is s’ochtends even nadenken: waar ben ik? even wakker worden dan naar het ontbijt. We overnachten in een klein kasteeltje en het ontbijt is uitgebreid ook al zijn er maar vier gatsen. Een goede bodem voor de dag van vandaag. We rijden door een Ardens landschap en genieten van de omgeving. We worden in gehaald door een Tsjechische motorrijder. Hij rijdt op een oude Honda CB750. We zijn inmiddels uit de beboste heuvels en zien de bui weer eens hangen. We trekken onze regenkleding aan. En wie komt daar langs de motorrijder op de Honda. We kijken nog eens om ons heen en zien een weiland met koeien met allemaal een kalfje. We gaan weer verder en zien een grote motorclub aankomen we zwaaien en wie rijdt er achteraan de Honda750 we geven een laatste zwaai en rijden de regen in. We maken onze kilometers en rijden Polen in. De weg is groot en goed en we schieten lekker op. Bij Nachod rijden we Tsjechië weer in. Het is inmiddels gestopt met zachtjes regenen. We besluiten om de snelste weg naar Trutnov te nemen en daar wat te eten en op te drogen. Ik stel de navigatie in maar controleer niet over welke wegen hij gaat. Ik zie een bord Trutnov rechtsaf maar volg de navigatie. Na een paar kilometer slaan we rechtsaf en rijden we over landswegen naar Trutnov. Niet helemaal de bedoeling maar is wel mooi ook met regen en er is weinig verkeer. In Trutnov aangekomen tanken we en rijden we het centrum in. We belanden in een restaurant gelegen in een warme kelder. Bij het bestellen vraag ik aan de dame van het restaurant naar het weer. Ze gaat treurig kijken en zegt: vier dagen regen..We eten een kom soep met brood en drogen wat op. We kijken naar de route en het weer. We overleggen en besluiten de  snelste weg te nemen. Dat is wel 50 km meer maar bijna geheel snelweg.  We komen weer bij de motoren en inmiddels regent het harder dan voor mogelijk is te houden. We moeten nog 225 km tot volgend hotel. We rijden 38 km voordat we bij Hradic Kralove de snelweg opgaan. We waren al nat maar nu worden we door en door nat. Jehanden zijn nat en het water kruipt omhoog. De helmmuts die we dragen wordt in de nek nat en dat water trekt naar beneden en wordt je onder je jas nat. Je voeten worden nat en dat water kruipt omhoog. De ze drie punten komen samen bij de navel….. Dan ben je tot op de laatste draad nat……….. Bij Praag stoppen we bij een Mac Donald. We staan te rillen en krijgen onze ritsen niet eens meer zelf open zo nat en koud zijn we. Ik ben geen voorstander van de globalisering door onder andere Mac Donald. Maar na vandaag ben ik grote voorstander. We hebben al onze kleren op de krukken uitgestald. Er kwam een soort “ Mac buurman” achter ons aan en maakte alles steeds droog. We nemen een koffie uit het Mac Cafe. Dan ga ik naar het toilet en droog mijzelf onder de handendroger. Heerlijk warm. Ik bel het Hotel om te zeggen dat we er aankomen maar door de weersomstandigheden wat later. We hebben even contact via de Mac wifi met het thuisfront. Na weer wat te zijn opgewarmd trekken we onze kleding weer aan. Met een verschil de helmuts doen we niet onder de jas maar tussen de jas en regenjas. Dat werkt we worden niet zo koud. We rijden weer en gaat best lekker. Het is wat minder nat en moeten nog 125 km. Na 75 km stopt de snelweg en gaat over in grote tweebaansweg. Het wordt donker aan de horizon. We zien het verschil niet meer tussen berg en wolken. Die richting gaan we op. Het valt mee . het regent maar blijft goed te rijden. We komen op een recht stuk onderaan het gebergte en het begint te waaien. We krijgen windstoten om onze helmen en we zwalken van links naar rechts op de weg. Na 40 kilometer gaan we rechts een klein weggetje op. Het stormt inmiddels en het regent niet hard, het plenst niet, het komt met bakken uit de lucht. We stijgen met 12% en het water stroom naar beneden met 12%. Met het water komt ook de grond mee de weg op. We rijden behoedzaam naar boven. Nog 15 kilometer en we zijn er. Boven aangekomen lijkt het net een schotse hoogvlakte, regen, mist en harde wind. We kunnen niet harder rijden dan 30km. We zien heel veel water op de landerijen staan. Dat is niet van 1 dag. Dit is het meest extreme weer wat ik ooit heb meegemaakt op twee wielen. Ik hoor Janny zeggen : kom op we zijn er bijna. Wat een bikkel. We stromen het hotel binnen. Er zitten twee oudere manen aan de bar en kijken mij aan alsof ze een marsmannetje zien. Ik vraag of het hier al lang regent. Waarop de stamgasten  antwoorden dat het vandaag een catastrofe is zoals ze nog nooit hebben meegemaakt. Bij de vraag of het alleen vandaag regent zeggen de mannen: al vier dagen met als vandaag de catastrofe. Inmiddels staat de mevrouw van het Hotel naar mij te kijken. Ze zegt ben je alleen? Nee mijn vrouw staat buiten. Ze zegt haal je tassen binnen de motoren in de garage en je regenkleding in de droogkamer. Hop hop zegt ze en we schieten op. Eindelijk de natte kleding uit. We zetten alle kachels aan in de kamer en leggen onze spullen te drogen.

PS ik wilde nog foto’s maken van het slechte weer maar door de mist zag ik niets.


Dag 15

Gepubliceerd op 18-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Na de regen van gisteren hopen we vandaag een beetje droog. Maar als we naar buiten kijken ziet het er nat uit. We trekken alles aan wat we hebben en gaan op pad. De Tatra in op weg naar Zakopane in Polen. Het is een mooie maar wel drukke weg die al slingerend afdaalt naar Zakopane.Dit is een bekende wintersportplaats en dat is te zien veel toeristen . We drinken een bakje Wild bean koffie. Bij het tankstation komt de lokale motorclub aan. Ik sta bij onze motoren  bij de ingang van de tankshop en als ze gaan betalen lopen ze langs en krijg ik van iedereen de “ motor” handdruk. Ik maak nog even een praatje. Als we klaar zijn vertrekken we weer. Het is inmiddels droog maar we houden de regenpakken nog even aan voor de zekerheid. We rijden  wat kleine weggetjes en wat opvalt is dat bijna alle huizen van hout zijn gemaakt. Ze zijn geheel van grote binten hout gemaakt. Iets verder zien we een houtverwerkingsbedrijf.  Ik denk wat raar wie wil hier wonen. Men was namelijk een houten huis aan het maken. Een paar kilometer verderop was nog zo een bedrijf. Hier worden de huizen op maat gemaakt dan weer uitelkaar gehaald en op de plaats waar ze moeten komen weer opgebouwd. Van de hoge Tatra rijden we naar de lage Tatra waar het een stuk rustiger is en lekker bochten rijden. We rijden een kleiner weggetje in wat uiteindelijk nog kleiner wordt. Dit was bij de planning een stukje korter. Tot nu toe komen al mijn tussenstukjes uit in een niet te rijden weg voor ons…. Ik plan een stuk opnieuw en pak daarna nog een stuk snelweg om wat verloren tijd weer goed te maken. We stoppen om wat te eten en kopen wat broodjes en pakje kaas in de supermarkt. Hierna vervolgen we onze weg naar een volgend wintersportplaats Wisla. Ik zie een groot gebouw over de weg en kijk eens goed en zie een kunst ski schans. Het gebouw is voor de toeschouwers en TV. De bergen hebben we nu gehad en de weg slingert zich door het heuvellandschap. Vlakbij onze bestemming komen we weer in bosgebied en dalen we af het dorp in. Het is een mooi Hotel. Het lijkt op een kasteeltje. Maar op nog twee gasten na is het niet bezet. Dit hebben we gedurende  onze trip al vaker gehoord. Het is door de crisis slecht in het hotelwezen.


Moldavian border

Gepubliceerd op 17-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa


Dag 14

Gepubliceerd op 17-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Bij het openen  van de gordijnen zien we voor het Hotel lesauto’s bezig met bijzondere verrichtingen. Waarschijnlijk een lokaal bekende oefenplaats. Het is een raar gezicht zo vroeg in de ochtend.  Na een klein half uurtje zijn we in Sapanta wat bekend is om zijn “ grappige” kerkhof. De graven hebben hier een houten kruis. Daarop is een houtsnijwerk en beschildering gemaakt hoe hij/zij leefde.  Achterop het kerkhof staat een houten huisje. Een man is bezig om een nieuwe beschildering te maken. We kijken nog wat rond en lopen daarna naar een souvenir stalletje om de “ oma” op de foto te zetten. We kijken wat rond in haar winkeltje en er staat een kerkje van deze streek de Maramuren. We hebben er al veel gezien en nemen het kleine exemplaar mee. We stappen weer op en gaan op weg. We rijden vlak langs de Oekraine grens waar we vorige week aan de andere kant van de grensrivier reden. Er volgt een bosrijk en bochtige weg die uiteindelijk met wat haarspelden afdaalt naar het dal. Het stuk wat nu komt is niet echt mooi. We maken een pitstop en laat dat toevallig de pomp zijn waar we vorig jaar met het gezin waren (Satu Mare) We tanken en drinken bakje koffie. Ik kort de route iets in en maak een tussenpunt om aldaar verder te kijken. Het is druk en het gaat door vele dorpen. Er zit ook veel vrachtverkeer op de weg. Inmiddels zijn we in Hongarije en de tijd is een uur terug gezet. We hebben een uur extra…. In een van de dorpjes is een oponthoud we zien zwaailichten. Er staat een traktor met afgebroken wiel en daarachter ligt glas. Even verderop staat een vrachtwagen met schade aan de voorkant. De wegen zijn smal en als dan het doorgaand zwaar verkeer door de dorpjes gaat zit een ongeluk in een klei n hoekje. Zo moeten wij ook altijd blijven opletten. We zien de buien hangen en trekken onze regenbroek aan. Niet  veel later zien we heel erge donkere luchten en trekken ook onze regenjas maar aan. De wind barst los de takken waaien over de weg ….  Nu gaat het komen …. Maar het valt mee. Beetje regen maar we zitten aan de rand van de regenbui. We rijden door en komen in Nygiarks. Het regent nog steeds. De route gaat binnendoor en dat schiet niet op met druk verkeer, dorpjes en regen. De rijksweg begint hier en ik zet de navigatie op Miskolck en dat is 100km en dan eindigt de rijksweg ook weer. Het wordt wat lichter en ook droog. We rijden Miskocl in ik zet de navigatie weer op de route. Het is drie uur in de middag en nog 175 km te gaan. We geven de XT’s de sporen en rijden op een redelijk  drukke doorgaande weg. Plotseling staat er een verkeersmeneer iedereen van de weg te wijzen en moeten we een secundaire weg op. De navigatie gaat herbereken en heeft een nieuwe route 10 km korter en aankomst eerder. Het is een schitterende rustige bochtige weg. We zien nog steeds flinke buien in de lucht maar op een druppeltje af en toe na is het droog. We zien in een dorp veel mensen op de weg. Als we aankomen zien we dat het dorp bijna is ondergelopen. Dat moet flink te keer zijn gegaan. We rijden door en overal links en rechts zien we water van de bergen afstromen en soms de weg over. We rijden natuurpark “ aggtelek” in en rijden over een schitterende weg Slowakije in. Hier komen we weer op de route en rijden Nagorski national park in. De bergen worden hoger. Het uitzicht wordt alleen beperkt door de laaghangende bewolking. We zien de rivieren  vol zijn en bruine stromen slingeren door het landschap. We rijden al haarspeldend naar boven en daar aangekomen zien we niet veel meer. Door de laaghangende bewolking is het een klein wereldje boven. Het is mooi rijden maar wel opletten met de gladde wegen en de steentjes die door het water worden meegenomen de weg op. Ook deze dag is het weer gelukt het hotel lopen we om 18.15 binnen.  Dat zijn 10 uurtjes motoren .....


Dag 13

Gepubliceerd op 16-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

We zijn al een dag in Roemenië maar nog geen geld voor een bakje koffie. We vertrekken en eerst op zoek naar een bankomat. Die was snel gevonden nu nog vol tanken dan zijn we klaar voor de dag. De stad uit duurt wel even. Lasi is de tweede stad van Roemenie en heeft diverse universiteiten die we onderweg ook tegenkomen. Eindelijk uit de stad komen we op een byzondere weg. Hij bestaat uit twee volwaardige rijstroken en een soort vlucht – rijstrook. En daar moet je dan ook op rijden. Uit de stad zit je direct weer in het landleven en zien we kuddes koeien en schapen op de weidegronden.  We stoppen in Neamt en drinken bakkie koffie vanaf hier wordt het bergen rijden. Het eerste stuk is nog best druk ook met vrachtverkeer. Maar als die moeten stijgen rijdt ons 1 cylindertje al die PK’ s zo voorbij. De wegen slingeren zich door de dalen en af en toe is het stijgen om de bergjes over te gaan. Wat we onderweg allemaal zien is niet op te noemen. Maar een paard op een pick-up auto spande vandaag de kroon. We hebben ook nog een echte pas de Prislop Pas. De weg is slecht tot zeer slecht. We zien de verse sneeuw op de omliggende bergen en hopen het droog te houden. Na het hoogste punt te hebben bereikt  slingert de weg naar beneden. In het dorp in het dal aangekomen is het hoogste tijd om te tanken. We hebben even korte bounty break. Hierna volgt een laatste dal naar Sighetu Maru. Hier zien we vele oude houten huizen en de mensen zitten s’ avonds nog heerlijk buiten. Voor de huizen staan houten hoge poorten met houten deuren. De ene nog hoger dan de andere en veelal met houtsnijwerk. Vele kerken en zogenaamde monastirs rijden we voorbij.  Het is een rit van 60 km door een stukje authentiek Roemenie. Om half zeven komen we bij het Hotel aan en ik check in. We hebben de balkon kamer boven de entree. Janny staat op het balkon met een aantal landen vlaggen en voelt zich even Maxima. 


Moldavia repair

Gepubliceerd op 16-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa


Dag 12

Gepubliceerd op 16-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Vandaag 3 grenzen over dus vroeg op.  Eerst Odessa uit en dan op naar de grens met Oekraine. De gebruikelijke formaliteiten en na ruim halfuurtje door naar de Moldavische grenspost. Paspoort, politie allemaal ok. Maar ik moet een tax betalen…. We worden naar een klein loketje in de muur gebracht en moeten hier 3 euro betalen voor Eco tax. En hup betaald en daar rijden we Moldavie in. Het land is hier vlak en overal zie je de landerijen en wijngaarden. Zeer uitgestrekt. Het land wordt glooiender en de grootschalige landbouw verdwijnt en gaat over in veeteelt. We komen kuddes koeien tegen met herder, schaapskuddes, geitenkuddes en zelfs een gansen hoeder. We rijden op onverharde wegen met mooie vergezichten. Op een stukje verhard op weg naar het tweede gedeelte onverhard rijden we net iets te ver en ik zeg : omdraaien. Maarrrrr…. Dan slaat mijn motor af en wil niet meer starten. Het lijkt hetzelfde als met de motor van Janny. Ik draai de tankdop los maar nog steeds niet. Bij het starten zie ik achter de cylinder iets bewegen door lucht. Daar sta je in Moldavie met een motor dien niet werkt. Dan maar de Jan Breedveld ANWB bellen. Ik leg het uit en vertel dat ik bij het rubber lucht zie. Ik zeg alles eraf en kijken waar dat vandaan komt. Jan bevestigd dit en dat gaan we maar doen. Eerst het zadel los. Alles is vies en ik kan de twee boutjes bijna niet vinden. Tank eraf en proberen te starten en we zien het al een gat in het inlaatrubber. Ik bel Jan en hij zegt dat bij de laatste reparatie hier een nieuw ander rubber op is gegaan. We moeten het op een of andere manier dichten. Janny staat te filmen en zegt tampon. Ja dat is goed zegt Jan. We stoppen de tampon in het gat van het inlaatrubber en past precies. De T-rap er strak om. Starten maar. Na wat strubbelingen stroomt de benzine weer door en start hij. Alles weer gemonteerd en na nog geen drie kwartier zijn we weer op weg. We draaien om en vervolgen de route. Op onverhard rijden we door dorpen langs de grens met Roemenie. Het is al aan hete ind van de dag en hopen dat de grens wat snel gaat. Aan de Moldavische kant worden de auto’s voor ons goed gecontroleerd. Als wij maar niet moeten uitpakken… Dat hoeft gelukkig niet en door naar de Roemeense kant. Hier worden auto’s helemaal binnenste buiten gekeerd. Als wij maar niet moeten uitpaken. Een beambte pakt onze paspoorten en loopt om de motoren. Dan komt er nog een beambte bij en die vraagt wat we gedaan hebben en hij maakt een Kubg – fu beweging. Ik zeg ja mijn broer is Jean – Claude van Damme. Hij begint te lachen en geeft mij een high five en we moeten snel doorrijden. Dat was de snelste grens die we hebben gehad. We rijden Roemenie in en ook hier wordt door gehele families hardt gewerkt op het land. We komen vele paarden karren tegen. Ook de lokale metaalboer gaat hier met paardenkar. Na een uurtje van de grens rijden we Lasi binnen en vallen we onze kamer binnen: Little Texas.


Rotterdam & Odessa Beach

Gepubliceerd op 15-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa


Dag 11 Odessa

Gepubliceerd op 14-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Vanochtend uitgeslapen. Het was opeens acht uur. Opstaan en naar het ontbijt. We hebben een afspraak gemaakt met Kai Bagus die met een bijzonder voertuig van Duitsland naar Vladivostok gaat. Hij is in Odessa omdat hij een project heeft bezocht wat hij met zijn reis ondersteund. Eigenlijk zou hij niet meer in Odessa zijn maar hij wacht al een week op een pakje met onderdelen. We hebben om 11.30 afgesproken voor de opera. Na het ontbijt lopen we richting de opera. We zijn wat vroeg en lopen over de boulevard naar de Potemkin trappen. Onderweg komen we vele groepen met kinderen tegen die de bezienswaardigheden in de stad langs gaan. Bij de trappen hebben we een mooi uitzicht over de haven en de zwarte zee. We lopen een stukje de trappen af en zien wat mensen aan het werk aan het stuckwerk van de trappen. Een met een hamer die de zwakke plekken opzoekt. Een met een emmer die de gevallen stukjes opraap. Een met een plamuurmes die er nog meer stukjes afhaalt. Een met een bezempje die alles weer opveegt. een die de gemaakte gaten weer aansmeert. Echt beter wordt de trap er niet van ….. We lopen naar de opera en gaan op een muurtje in de schaduw zitten en wachten op Kai. We kijken rond want ja ik weet een beetje hoe hij er uitziet maar niet eerder ontmoet. Ik zie een man naar ons kijken en jawel het is Kai. We stellen ons even voor en gaan naar een terrasje gelegen in een hof achter de opera. We praten over reizen en over het doel wat hij ondersteund. Ik vind het een byzonder gesprek zo hier in ver Odessa. We nemen hartelijk afscheid en wensen elkaar een goede verdere reis.  (meer informatie: Duo auf reisen)
We lopen naar DE winkelstraat van Odessa. Deze weg wordt autovrij gehouden. Er staat een polite escorte bij de enigste ingang om alleen bevoorradings  verkeer toe te laten. Er zijn vele terrasjes en winkels en het is al aardig druk. We gaan sommige winkels in en kijken wat rond. Iets verder is een klein parkje waar veel bedrijvigheid is. We zien een aantal vrouwen in een stuk gazon iets maken. Er wordt ook gefilmd en fotoos gemaakt. Wat het gaat worden zien we nog niet. Aan het eind van de straat is de Hotel promenade . Een oud stukje Odessa met winkeltjes en authentieke etalages. We lopen terug naar het parkje en gaan op een terrasje zitten met mooie uitkijk over het park. Het is leuk mensen kijken en ook nog lekker eten.  Na de lunch lopen we nog even naar de bedrijvigheid in het park. Men is nog steeds zeer druk en we zien nog niet helemaal wat het wordt. We lopen de winkelstraat uit naar een gedeelte van de stad waar kunst en souvenirs worden verkocht. We zien onder een afdak veel mannen bij elkaar staan. Een soort oudere hangplek. We kijken wat beter en men is aan het domino spelen. Niet alleen dat maar men speelt ook een potje schaak en er wordt een kaartje gelegd. Via de bloemen galerij komen we bij de schilderkunst en daarna bij de souvenirs. We willen nog wel wat kopen maar zien niets leuk. We lopen nog wat door de straten en komen weer bij het parkje uit en men legt de laatste hand aan het plantenwerkstuk. Het is een lieveheersbeestje geworden… We lopen richting het Hotel en komen langs een souveniers stalletje en zien een beeltje van de stoel die in het parkje staat en besluiten dat te kopen samen met een beeldje van de man op de bank. De stoel komt uit een roman en is de twaalfde stoel. De man echter weten we niet….. Wat gedurende de dag opvalt is het grote verschil tussen arm en rijk. Bedelaars lopen de terrasjes af voor wat geld. Minder validen zitten in een rolstoel of op de grond met een bekertje voor zich. Op iedere hoek van de straat wordt wel wat verkocht. Odessa is ingericht als een raster. Op elk kruispunt staan verkeerslichten. Als het groen is lijkt het net alsof een kudde gnoe’s de overkant van de rivier willen halen. Een grote chaos. Bij het hotel aangekomen blijven we nog even bij de kruising kijken hoe het verkeer zich over de kruising worstelt. Het is een aardige wandeling geworden dat zijn onze voetjes de laatste week niet gewend.

 

Ps we zitten op de kamer naar de tv te kijken zien we ineens het Lieveheersbeestje project langskomen. Maar wat de gedachte er verder bij is heb ik niet begrepen. Daar is mijn Oekraïense taal niet goed genoeg voor…..


Dag 10 Odessa

Gepubliceerd op 13-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

In het ochtendgloren klinken de klokken van de kerk. Het is alsof de beiaardier met zijn handen niet veel verschillende klanken kan voortbrengen. Gedurende een lange tijd blijft hij gaan. De honden vinden het ook niet mooi en beginnen als wolven te huilen. Het orkest is compleet en wij zijn wakker. Na een heerlijk aanwijsontbijt gaan we op weg naar Odessa. We beginnen met de snelweg om lekker op te schieten. Wat een ruimte ….. Er stromen rivieren door de dalen van het landschap. De ontwerpers van de snelweg hebben hier geen rekening mee gehouden. Ze hebben een rechte lijn getekend. Als je heuvel opwaarts gaat is het net alsof je recht omhoog gaat. Het XT’ tje moert er aardig aan trekken en terug schakelen is soms nodig. Op deze snelweg kan je ook links af slaan of zelfs omdraaien richting Kiev. Wat we zoal meer tegen zijn gekomen:

  • Fietsers op de vluchtstrook (ook spook fietsers)
  • Wandelaars
  • Lifters
  • Scooters
  • Mountainbikers
  • Tafeltjes met verkoop waren
  • Mensen die in klaprozen veld staan(gezin met kind)
  • Om de paar kilometer een kapotte Lada
  • Kapotte vrachtwagen (geen rijstrook afgezet)
  • Zebrapad (max sneldheid 50 incl politie radar controle)
  • Overstekende mensen (niet over zebrapad)

We stoppen bij wat kraampjes die ook langs de weg staan en drinken bakje koffie en kopen water. We besluiten om de snelweg te volgen en zo lekker op tijd in Odesa te zijn.Om kwart voor een staan we voor een motorzaak waar net twee oekrainse motorrijders aankomen. We begroeten elkaar en ik vraag of ze hier ook boutjes verkopen voor de bagagedrager. Hij zegt van niet en dat je beter bij een autozaak kan kijken. We laten het voor het is en vullen wat olie bij en gaan naar het strand . Het is zondag en goed weer en net als in Nederland is het dan gezellig druk op de boulevard en stranden. We vinden een leuk plekje en maken een filmpje en statief foto,s. Ineens staan daar twee jonge mannen van de Oekrainse politie. Ze zeggen dat je hier niet mag komen. Ik zeg dat we alleen foto maken en dat we direct weggaan. Maar zo makkelijk gaat het niet. Hij controleert onze paspoorten en ik krijg een politie man aan de telefoon die engels spreekt. Hij weet niet wat hij er mee aanmoet en we moeten mee naar het buro voor een protocol en boete. We moeten mee met de twee jonge agenten. We zetten onze helmen op en rijden naar boven. Wat zien we daar…..de twee agenten elk op een politiescooter. Eentje voorop dan wij en de andere achteraan. Zo rijden we de gehele boulevard uit. We trekken aardig wat bekijks. Uiteindelijk komen we in het Politie “ Beach” kantoor. Er zit een agent te bellen achter een bureau. We wachten geduldig. We mogen gaan zitten. Als hij klaar is begint hij te vragen in het Oekraïens. Janny en ik kijken elkaar aan ….. Hij gaat naar een laptop en start google translate. We hebben zo een hele conversatie. We zijn dus gesignaleerd door de beveiligings camera’s. Omdat we in een autovrije zone waren willen ze een bekeuring daarvoor geven. Plus de wegsleepkosten. Ik vraag om een waarschuwing. We begrijpen elkaar….. Hij komt met een voorstel. Een protocol voor drinken van alcohol in openbaar gebied. Dat is de goedkoopste 500 grivna (EUR 50) . Ik ga daar mee akkoord en hij vult een papiertje in wat denk ik later de prullenbak in verdwijnt en dat wij de koffiepot met 50 euro hebben gevuld. We krijgen een hand en worden onder begeleiding van de twee scooter agenten naar de openbare weg begeleid waar we vriendelijk worden uitgezwaaid. We hebben  een unieke, onder escorte, boulevard tour  gehad.  Alsnog komen we lekker vroeg in het Hotel. We hebben een mooie ruime kamer en we wassen wat kleding zodat het morgen kan drogen. Het hotel staat naast de markt en we lopen door de straten met kraampjes met koopwaar en later over de markt. Voor ons een zeer chaotisch geheel maar waarschijnlijk zit er een strakke dicipline in die elke dag weer terugkeert.  We keren terug in het hotel waar we onder het eten de eerste indrukken bepraten van Odesa en de Oekraïne.


Dag 9

Gepubliceerd op 13-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

De lucht was blauw en de kamer licht…. Dan maar vroeg op. De motoren opgepakt en naar het ontbijt. Nog even wachten we waren iets te vroeg. Het is een keuze menu en onze keus valt op het franse ontbijt. We laten het ons smaken en rijden snel de stad uit. De wegen zijn lang en dalen en stijgen snel. We rijden tussen onmeetbare landerijen. Al snel zitten de eerste 100 km erop. We slaan af naar wat kleinere weg en naar dorpjes. Hier heb ik een verbinding in de route gemaakt…… De praktijk is anders dan de theorie. In het dorp wordt het een blubber pad en nu moet het nog nar beneden het dal in. We zijn omgedraaid en ik zet de navigatie op een volgend punt in de route. Aldaar aangekomen rijden we weer door wat dorpjes en ook hier had ik een verbindingsstuk gemaakt. Maarrrrrrrr ook hier klei. We draaien weer om en zet de navigatie op een volgend punt in de route. De wegen worden slechter. Je kan nu de originele weg zien. Een soort Romeinse weg waar ze overheen hebben geasfalteerd. De mensen vinden dit slecht rijden en naast de weg bevind zich een spoor wat beter te rijden is. Onze twee wielen glijden er echter soepel overheen. We stoppen even voor een buitenlucht sanitaire stop en zetten de motoren op het zijspoor van de weg. We eten nog wat als er een auto aankomt. Twee mannen met een auto vol hengels. Ze zeggen dat er verderop een grote goede weg is en dat dit maar hobbelt en slecht is. Ik gebaar met mijn duim omhoog dat we dat juist leuk vinden. Ze begrijpen het en beginnen te lachen. De gouden tanden blinken in de zon ons tegemoet. We vervolgen onze weg en kijken eens op de klok en hoeveel we nog moeten rijden.  Het schiet niet op ik maak een sprong in de route. De wegen worden niet echt beter en we vorderen niet snel. Het wordt ook tijd om te tanken. Janny kan nog 10 km. We hebben wel extra maar tanken is makkelijker. En jawel een benzinepomp OKKO.  Onderweg zien we grote boerderijen leeg en vervallen staan uit de tijd van het communisme de zogenaamde Kolchoz boerderijen. Het is rond 16.00 en veel mensen zien we op hun stukje land werken. Wij moeten nog 165 km route…… Ik stel de navigatie opnieuw in op zo snel mogelijk naar het Hotel. Nog 129 dat klinkt al beter. We stappen weer op en rijden het dorp uit. Over een spoor naar links.De navigatie laat echter wat anders zien. We rijden iets door en dat is goed even later moeten we naar rechts…….. daar loopt een paadje zo klein dat is niet mogelijk….. Weer terug naar het spoor andere kant op. De navigatie zegt dat dit dood loopt. De weg loopt echter door en we rijden langzaam verder. Na paar kilometer komen we weer op het spoor wat de navigatie eerder aangaf. Nu is het 1 rechte weg naar het hotel nog 100 km en rond 19.00 aankomst….. Wat een weg. Dan was hij weg. Dan was hij goed. Dan was hij superslecht…… Door dorpen waar de mensen lopen met een geit, koe of ander werk doen. In de dorpen staan waterputten voor de watervoorziening. Elk dorp heeft ook wel 1 of meerdere ooievaars op het nest zitte. uiteindelijk komen we losgetrild aan om 19.15. Vandaag 10 ½ uur in het zadel. 442 km gereden. 1x koffie uit apparaat, pakje sultana en snikker en water uit de rugzak.  Onze Cardo Scala communicatie was ook op. Bij aankomst in het Hotel zit er een meneer die alleen Oekraïens praat. Er is ook nog een mevrouw in de keuken die alleen Oekraïens praat. We lusten wel wat maar komen er met het woorden boek en aanwijboekje niet uit. Janny en de mevrouw duiken de koelkast en de vriezer in en binnen korte tijden hebben we een lekker bordje eten.

Een imbusbout van het babagerek van Janny is losgetrild en onderweg verloren. Hier zit ook de stelknop voor de vering aan. De meneer heeft hier een mooie bout voor gevonden. Wel zo snel mogelijk naar de service zegt hij voor een goed passende bout.


De ongelooflijke brug

Gepubliceerd op 12-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa


Dag 8

Gepubliceerd op 12-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

In een groot hotel als enigste gast aan een voortreffelijk ontbijt. De motoren staan bepakt klaar in de garage en voor negen uur zitten we in het zadel. We rijden al snel uit de bergen en komen in een glooiend landschap met uitgestrekte vergezichten. De wegen zijn redelijk en we schieten lekker op.  We rijden de plaats Horodenka in en gaan op zoek naar koffie. Het is druk in het dorp overal mensen en met name veel kinderen in nette kleding. Wat is er vandaag ? We rijden het dorp op en neer en een buschauffeur roept naar ons wat we zoeken. Koffie zeggen we waarop hij naar achter wijst en naar boven. We rijden er naar toe en parkeren de motorfietsen. We lopen naar boven en drinken een lekker bakje koffie. We hebben leuk uitzicht op hoe men een dak aan het maken is. Veiligheid staat voorop……  We rijden verder naar Zalischyky waar we de rivier de Dnister over gaan en de rivier blijven volgen. Voordat we bij de brug zijn is het opeens druk en staan we in de file. Niet veel later zien we waarom. Het wegdek van de brug is zo slecht dat men stapvoets rijdt. Ik voel de brug onder mijn wielen bewegen door het vele verkeer ….. We rijden vele stukken onverhard en komen door kleine dorpjes. In dit gebied van de Dnister zijn vele kassen. Niet zoals wij die kennen maar houten frames omspannen met plastic. Het Westland van de Oekraïne. Zomaar uit het niets rijden we op schitterend asfalt….. Best en beetje saai rijden maar het schiet op. In het dorpje Synkiv staat een gigantisch glazen kassen bedrijf. Na dit dorp is het ook gedaan met het mooie asfalt. Het zou mij niet verbazen dat in dit kassencomplex Nederlandse techniek zit en dat de weg mede betaald is door dit bedrijf. De kilometers bonken onder onze wielen we rijden door vele kleine dorpjes . Ook hier zien we weer veel kinderen met bloemen en netjes gekleed….. We zijn aanbeland in het dorp Kudrynsti  en rijden even verkeerd. We draaien om en gaan het goede weggetje in. Dit wordt wel erg klein en Janny zegt een echt van Dam weggetje. De weg daalt naar de rivier. Hier moeten we over de rivier. We komen in een dorpje, de weg wordt nog kleiner. Uiteindelijk sta ik voor de brug die er niet meer is. Men heeft er een loopbrug van gemaakt. In de midden staat een paal die niet kan worden verwijderd…. Er zit niets anders op om een andere route te zoeken. In het dorpje Kudrynsti gaan we nu de andere kant op en komen uiteindelijk op de grote weg en rijden we met gezwinde spoed naar Kamianets Podolski. We rijden de stad binnen via het oude fort en komen in het oude stadsgedeelte wat op een heuvel ligt omgeven door Kazematten (zoals Luxemburg stad). We willen een bakje koffie doen maar na heel het oude gedeelte te hebben doorkruist hebben we niets leuk gezien en rijden naar het hotel. Na ons te hebben opgefrist lopen we door de stad en belanden niet veel later in een restaurant. Het is een mooie dag geweest……

We zoeken even op Google en komen erachter dat het vandaag de laatste schooldag is en dat wordt gevierd.


Dag 7

Gepubliceerd op 11-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

We beginnen de dag met het aanwijsboekje. Mischa neemt de bestelling op en neemt dit door met de kokkin. Al snel komt het ontbijt. Maar ja er zijn geen andere gasten…..  Nog even bijgepraat met de beveiliging maar verder dan OK komen we niet. We hebben de dag iets aangepast. We willen toch even langs de mevrouw in Tereblyia die we vorig jaar hebben ontmoet. Aldaar aangekomen is ze er niet. We doen de foto en delfsblauwe klompjes met ons naamkaartje in een zakje en leggen dat voor de deur. We rijden stukje aangepaste route door vele dorpjes waar veel bedrijvigheid is. We rijden over de markt en langs vele kraampjes langs de weg. Alles is te koop: eten, drinken kleding, bloemen . Iedereen bied ook te koop aan. De ene met een tafel vanuit huis de ander vanuit de kofferbak van zijn auto en weer een ander vanuit de boodschappentas. Weer op de route aangekomen rijden we langs de grens met Roemenie. Na een korte koffiestop rijden we de bergen in. Mooie bochtige wegen en groene bergen. Bij het centrale punt van Europa stoppen we en maken de verplichte fotoos van het bord. Het is lunchtijd en we eten buiten op het terras een heerlijke soep: Borch. Ennnnn er is weer een trouwerij. De kinderen lopen er feestelijk bij en maken fotos bij de motoren. Na onze magen gevuld te hebben rijden we verder door de dalen en dorpen.  Overal is bedrijvigheid. Oma’s met kruiwagens, kinderen op school, boeren met koeien op de weg enz enz. We zien de buien hangen en trekken onze regenkleding aan en jawel het gaat licht regenen. We passen de rijstijl aan aan de weersomstandigheden en rijden gestaag door. Het is een mooie omgeving maar met het weer en de gaten moet je blijven opletten. Zo rijden we opeens van de weg zonder weg. En dat is opeens glad…… opletten!! Kosiv is in zicht en rijden via klein weggetje naar het Hotel. Mooi rustig gelegen en toch in het dorp. Echter het is wel erg stil. Ik loop naar de deur…. Dicht. Ik probeer de bel …. Na enige tijd komt er een jongeman en jawel het is het Hotel en we worden verwacht. De motoren gaan in de garage en de kamer wordt ons gewezen. Bij de vraag of we ook kunnen eten deelt hij mede dat het restaurant dicht is maar dat er in het dorp goed restaurant is. Het ontbijt vraag ik. Hij moet even denken en zegt negen uur. Ik zeg dan willen we alweer rijden. Denkt weer even en zegt ok acht uur. En dat is ok. We lopen naar het dorp en eten een lekkere pasta en sluiten af met een capacinno, Italien in Oekraine,  en er is nog wifi ook voor kontakt met de kids.


Wegen in de Oekraine (2)

Gepubliceerd op 10-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa


Dag 6

Gepubliceerd op 10-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Vandaag hebben we een afspraak met het Dorcas team Ukraine. We willen graag op tijd zijn en gaan vroeg naar het ontbijt. We gaan zitten en een dame van het personeel overhandigt ons de kaart in het Oekraïens. Ik geef aan dat niet te kunnen lezen en ga ons Point it boekje halen. Zo wijzen we aan wat we graag bij het ontbijt willen. Ze noteert alles en niet lang daarna komt ze het ontbijt brengen precies zoals aangewezen. We trekken al onze motorkleding aan zo ook ons regenpak en pedaalemmerzakken. Het regent en zo te zien voor de gehele dag…… Het is 80 km ongeveer 1 ½ uur rijden . Door het weer komen we Iets later dan geplanned aan in Beregovo.  Ferenc en Sandor staan ons op te wachten. We begroeten elkaar en we worden ontvangen in een ruimte van de lokale kerk en de verantwoordelijke missionaris. Naast Ferenc en Sandor is er nog een dame waar ik de naam ben van vergeten (maar die vraag ik nog wel). We praten met elkaar over het werk van Dorcas in de regio Transkarpaten. Tevens vertel ik waarom we een reis naar Odessa maken en de reden om Dorcas te bezoeken. We bespreken de dag planning en stappen bij Ferenc in de auto. Zo kunnen we ook beleven hoe het is om per auto de gaten te ontwijken. ……. Na een klein kwartier komen we aan in een dorp waar we opgewacht worden door de plaatselijke missionaris en gaan we naar een zigeuner woonplaats. Deze bevinden zich aan de rand van bijna elke dorp. In dit geval zijn het twee kleine kernen waar 350 mensen wonen. Een stichting uit Goes heeft hier een multifunctioneel gebouw gebouwd waar gewoond, geleerd, kerkdiensten, kinderoppas kan worden gehouden. Dorcas heeft een aantal praktische zaken verzorgd zoals meubilair en schoolmateriaal. In de hal hangen fotoos van de werkzaamheden en activiteiten en Ferenc (zelfde naam als landen coördinator van Dorcas) vertelt over de kleine verbeteringen die zijn gemaakt voor de zigeuner bewoners zoals water en latrines. We bezoeken een jong gezin in de huis situatie. Er wordt gewerkt en wel walnoten kraken. Met een hamer krijgen ze de eerste tik waarna ze met een klein mesje verder worden uitgepeld. Hardt werken voor weinig geld. Het wordt namelijk gekocht door een handelaar en bij de zigeuners afgegeven om te kraken. Maar als er te weinig kilo terugkomt (teveel afval) krijgen ze niets of moeten ze zelfs bijbetalen…..
Na dit bezoek nemen we afscheid van de “ plaatselijke” Ferenc en gaan terug naar Beregovo.

We halen de verantwoordelijke man van Beregovo op en gaan naar en oma die wordt ondersteund door Dorcas (adopt a Granny). We kloppen aan en de oma doet de poort van het hek open en vraagt ons naar binnen. We overvallen haar wel en ze trekt gauw haar goede schort aan. Na van de eerste schrik bekomen praat ze aan een stuk door en vertelt haar niet rooskleurige leven. De oudere mensen moeten rondkomen van een bedrag rondt de 110 euro. Dat is te weinig om van rond te komen. Met de steun van Dorcas kan dit wel en kan ze ook nog iets overhouden voor onvoorziene uitgaven. Bij ons tweede bezoek was de situatie nog schrijnender. Ook zij sprak over haar geschiedenis en haar huidige situatie. Maar als je hoort van een oma van 76 die net uit het ziekenhuis is en dat ze heeft aangegeven daar nooit meer naar toe te willen wegens de slechte behandeling dan geeft dit wel aan hoe het met de medische voorzieningen is gesteld. Vanuit de vrijwilligers kant komt er nu om de twee dagen een arts op bezoek die haar gezondheid in de gaten houdt.

Na dit bezoek gaan we terug naar de plaats waar we begonnen zijn. We bespreken kort de dag en besluiten een eenvoudig hap te eten.  Het is voor ons inmiddels drie uur maar voor de mensen hier is het pas twee uur. Een rare gewaarwording een gebied met twee tijden…….

We besluiten de dag met een groepsfoto en we bedanken iedereen voor de ontvangst en uitgebreide uitleg over hun indrukwekkende werk in deze regio.

De regen is er niet minder van geworden was het in de ochtend een flinke miezer regen zo is het nu een plens regen.  De wegen zijn inmiddels deels veranderd in kleine rivieren en maakt het rijden er niet makkelijker op. We komen doorweekt weer aan bij ons knusse hotel Blagodat!


Dag 5

Gepubliceerd op 09-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Ontbijt buiten met uitzicht op het stadspark van Lviv. De dag kan niet beter beginnen. Ik ga uitchecken en de tassen worden gehaald. Bij het pakken merk ik dat Janny’s bagagerek wat loszit en maak het vast ook haar schakelpedaal was los. Dit ook vast gezet. Mijn bevestiging van de tanktas is aan 1 kant kapot en probeer dit eerst met een T-rap te repareren maar met Ducktape zit het weer vast. De jongen die de tassen komt brengen zegt: net kamelen…. En zo is het wij zitten tussen twee bulten op de XT. Na het verlaten van de stad rijden we door het weidse landschap. We genieten, mooi weer en mooie omgeving. Aan de horizon zien we de Karpaten verschijnen. We zien de bergen groter worden maar ook de bewolking doemt op. We besluiten ons regenpak aan te trekken en niet lang daarna rijden we de regen in. Ik pas de route iets aan om wat verloren tijd van de ochtend in te halen. Na een stuk verder te zijn gaan we weer de wat kleinere wegen op en dat houd in ook slechtere wegen die nu nat zijn. De gaten zijn nu vol met water en dan kan je moeilijk inschatten hoe diep een gat is. Daar is maar 1 oplossing voor: gewoon overal dwars over en doorheen. We rijden door een mooie vallei met kleine dorpjes. In de dorpen is het bedrijvig en op het land wordt hard gewerkt. Aan het eind van de vallei gaat de weg omhoog en rijden we echte haarspelbochten. Eenmaal boven gekomen wordt de weg slechter en rijden we onverharde haarspelbochten. Onderweg was de zon weer gaan schijnen en hadden we de regenjassen weer uit maar uurtje later zagen we de bui al hangen en het was nog twee uur rijden. We stopten bij wat kinderen en omaatjes op een bank en trekken onze jas aan. Maar eerst even wat gezellig kletsen met de oma’s. De kinderen vinden het maar wat raar twee van die rare snuiters waarvan er ook nog eentje een kip fotografeert. We zeggen gedag en de kinderen fietsen nog stukje mee en zwaaien ons uit. Eenmaal weer op de verharde weg rijden die gaten toch wel weer beter. We stoppen nog een laatste keer bij een winkeltje voor wat drinken en een bounty. Bij het wegrijden worden we door kinderen uitgezwaaid en gefilmd. Ik denk een auto met sneeuw te zien maar dat kan toch niet. Paar kilometer verder is het op de weg mistig en lopen mensen druk heen en weer. De weg is wit en van de berg stroomt het water de weg op richting de huizen. Men probeert om het water weg te laten lopen de weg op. Het was zeer plaatselijk en we rijden verder langs gaten en kuilen. Op de borden zie ik een bekende plaats Khust we komen in de buurt en even later rijden we langs de slagboom het terrein van het hotel op waar we in een bruiloft belanden. Deze dag kenmerkt zich door de vele verschillende soorten wegen en weer  typen.


Eerste wegen in Oekraine

Gepubliceerd op 08-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa


Dag 4

Gepubliceerd op 08-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

We zijn vroege vogels aan het worden. Voor negen uur zaten de eerste kilometers erop. We zijn langs het oude centrum van Krakow gereden naar het laatste stukje snelweg wat we voorlopig rijden. Aan de weg wordt nog druk gewerkt om hem tot aan de Oekraïense grens  af te krijgen. Hierna volgt een drukke weg met vele Poolse autohandelaren. Van de drukke weg af rijden we over goede wegen door dorpen en over de heuvels. Na een laatste koffiestop in Sanok rijden we naar de grens met Oekraïne. Hier sluiten we netjes aan. De rij is niet erg lang. Na kwartiertje zeggen de mensen rij maar zachtjes door tot vooraan misschien mag je erdoor. We rijden heeeeel zachtjes tot aan de eerste auto bij de slagboom. Er gebeurt niets. Tot zover goed. De bestuurder van de auto op de eerste plaats doet zijn deur open en kijkt nar ons, achter gaat nog een deur open waar opa uitkomt. De slagboom gat open en zij wijzen dat wij eerst moeten gaan. Binnen het douanegebied rijden we weer heel langzaam tot vooraan. Na kwartiertje gaat ook hier de slagboom open en een Vriendelijke vrouwelijke Douane beambte neemt onze papieren in. Ze controleert de chassis nummers en komt na kwartier weer terug met onze documenten. En nu ?? We kijken achter ons en de chauffeuse wijst naar voren. We lopen de motoren naar loket twee. Hier komt een jonge soldaat naar ons toe en vraagt of we een jachtmes hebben. Ik laat hem het Victorinox 20 in 1 mes zien en hij lacht en vraagt heb je nog een pistool bij je waarop ik nee antwoord.  Hij wijst op nog twee loketjes welke wij langs moeten. Loket 1 geven we de papieren weer af en na kwartier krijgen we ze weer terug met een extra blaadje met een stempel. Laatste loket alles weer naar binnen. Na vijf minuten gaat loketje open en ze vraagt wat aan mij. Ik ga op mijn knieen en kijk het loketje in. Ik zeg “ goedemiddag” waarop ze in het paspoort kijkt en zegt “ Niederlande” en knal gaat loketje weer dicht. Aan het loketje loopt het nu een beetje op en we praten wat met de mensen. Verder als Amsterdam en Ajax kwamen we niet maar het was gezellig. Na ruim 20 minuten ging het loketje weer open en konden we naar de laatste soldaat waar we ons briefje met stempels hebben afgegeven. Totaal ruim uur Douane en dat nog met voorgaan.  Na 5 minuten rijden slaan we rechtsaf en rijden in tijd 100 jaar terug weg is weg en de mensen zijn aan het werk op het land. De mensen kijken wat daar nu rijdt en zwaaien vriendelijk, kinderen zwaaien en roepen ons na. We stoppen even bij een boer en boerin. Ik vraag of ik een foto mag maken waarop ze haar duim opsteekt . Uiteindelijk komen we op een kruising en hierna wordt de weg iets breder en wat drukker. We komen in een stad waar we mee in het verkeer gaan om de putten te ontwijken. Het lijkt op het computerspelletje frogs waar je de straat moet oversteken. We raken er aardig bedreven in en al snel halen we de auto’s in omdat het met een motor makkelijker is om de gaten te ontwijken. Aangekomen bij het Hotel worden we vriendelijk ontvangen en worden onze tassen naar de kamer gebracht. De dag van vandaag heeft ons voorbereid op de dag van morgen.


Dag 3

Gepubliceerd op 07-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Gisteren bij aankomst bij het pension stonden we voor een dichte deur. De tuinman kwam aangelopen, pakte een briefje uit zijn zak en vroeg: Van Dam? Waarop wij ja knikten. Hij tilde de bloempot naast de deur op en haalde de sleutel tevoorschijn. Vanochtend op zoek naar het ontbijt. Volgens de informatie : dagelijks van 06.30 – 10.00. We waren vroeg op omdat we een lange dag hadden. Om half acht nog steeds niemand. Net toen we wilden gaan inpakken zagen we iemand aankomen en jawel: het ontbijt. Voor negen uur waren we op weg. De kilometers glijden onder de banden voorbij. We rijden door verschillende landschappen, Bossen, weilanden, landbouw daarnaast zien we vele roofvogels in de velden of in de lucht. We passeren de Poolse grens en komen terecht in een of andere markt waar we snel doorrijden. We volgen weg 35 die overgaat in 350 en bestaat uit ouderwetse “ kinderkopjes”  en gaten asfalt. We kunnen zo wennen aan wat nog komen gaat. In een dorpje gaat de route een heel klein weggetje in en na een paar honderd meter links……. Dat was een karrespoor…… Hier had ik dus zelf wat aangepast aan de route….. Stukje terug en weer verder.De wegen worden weer wat beter en de meters gaan weer wat sneller. Het Reuzengebergte komt in zicht. In Jelena Gora hebben we de middagstop. Midden op het oude stadsplein zijn we op een terrasje neergestreken. Je waant je honderd jaar terug met een vervoermiddel van deze tijd. We rijden nog wat mooie kleine bergweggetjes maar besluiten het laatste stuk via de snelweg te gaan. Het is een mooie maar wel lange dag.


Dag 2

Gepubliceerd op 06-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Wisten jullie dat vandaag

Je na een dag motorrijden best lekker slaapt
Behalve als het gaat onweren boven het dorp
Het dan handig is als je slaap oordoppen hebt

Dat je heel veel spullen hebt
dat je die zelf moet opbergen
anders niet meer weet waar je spullen zijn
Dan wel alleen je eigen spullen en niet die van de ander
je dan heel lang kan zoeken naar je sleutels
Die dan bij de ander netjes in zijn tasje zit

Peper en zoutstelletjes er leuk uit kunnen zien
dat je denkt deze is peper dan moet die ander zout zijn.
Je eitje hiermee royaal bestrooit
En er hier ook peper uitkomt
Je een peperei over houdt

We genieten van de stroompjes rivieren
Dat over gaat in stromen van de regen
Het aan de binnenkant van je regenpak ook nat wordt

In Duitsland ook molens hebt
Er weilanden vol mee staan

Dat je schrikt als je aan het rijden bent en de motor er mee stopt
Wat nu …. De oorzaak zoeken.
Stroom OK, starten OK, Bougie OK, Pas getankt, Benzine toevoer niet OK
Dat de tank ook lucht nodig heeft en je de tanktas er even moet afhalen.

Dat je na veel regen graag wil opdrogen
Een leuk plekje vind waar je ook nog kan eten
We soep bestel len maar geen lepel krijgen
Dat de bediening vreemd kijkt als je om een lepel vraagt

In Duitsland een “ Solar Valley” is
Er geen zon schijnt

Dat er in Duitsland veel sloten zijn
Sloten van koffie, thee & chocolademelk
Heerlijk…..

Dat ondanks het slechte weer
we zwierend door het landschap rijden
Pedaalemmerzakken onze voeten droog hebben gehouden


De dag afsluiten met een lekker toetje
IJs met warme kersen





Dag 1

Gepubliceerd op 05-06-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Om acht uur worden we uitgezwaaid door Lotte & Eva. We zijn op weg. We hebben alles aan wat we maar aan kunnen trekken. Inclusief pedaalemmerzakken om de voeten. Het regent ……. De snelweg vordert gestaag en al gauw zitten we in Duitsland. We kunnen aardige snelheid aanhouden en langzamerhand wordt het droger. Bij de middagstop eten we wat bij een rode paddenstoel met witte stippen en gaan na te hebben getankt verder op de kleinere wegen. Klein foutje in de routeplanning, we rijden door heel Bielefeld heen en dat was 20 km in 1 uur ….. Verder over soort provinciale wegen waar je lekker op  kan schieten en ook van de omgeving kan genieten. Alles is fris groen afgewisseld met fel geel gekleurde koolzaad velden. Als toetje vandaag rijden we de Harz in. Mooie wegen die slingerend naar boven en weer naar beneden gaan zelfs met enkele haarspelden. Na de laatste pitstop , tanken, ketting sprayen en olie bijvullen zijn we bijna in Braunlage waar we de eerste overnachting hebben.  Na hartelijke verwelkoming richten we de kamer in en gaan na te zijn opgefrist naar het dorp om wat te gaan eten. We zijn gestrand op het terras van een bistro, jawel het was droog en 22 graden, en genieten van heerlijke asperges.


Kickoff

Gepubliceerd op 30-04-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Kickoff Rotterdam > Odessa | Noordzee > Zwartezee

De start is vastgelegd en wel waar de Noordzee en Rotterdam samenkomen: Hoek van Holland. De tassen zijn gepakt de motoren bijna klaar. De laatse voorbereidingen zijn aangevangen om zo goed mogelijk voorbereid op reis te gaan.

 


Rotterdam - Odessa mei 2013

Gepubliceerd op 04-04-2013 door Peet van Dam in Rotterdam - Odessa

Rotterdam > Odessa mei 2013

Nog even en we vertrekken naar Odessa. Korte impressie wat we gaan tegenkomen..........


www.yamaha-motor.eu/nl/index.aspxwww.sony.nl/electronics/actiecamera/t/actiecamerahyperpro.com/nl/www.rayz.nlwww.motortrails.nl/Navigatie/Home/Home.aspwww.wesselskarikaturen.nl/cardosystems.com/www.adventure-spec.com/www.haanwheels.comgiantloopmoto.comhjchelmets.com/hjca/en.reifenwerk-heidenau.com/modules/reifenliste/view.php?point=2&rtyp=10&profil=162&pic=99www.motorkledingcenter.nlwww.webstudio88.nl/