Balkan 2015 17

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1517 zaterdag  6 juli

We zijn op tijd wakker en komen 5 voor half acht de ontbijt ruimte in. De tafel is gedekt en we gaan zitten. De meneer van de garage was er en die zegt. U bent te vroeg. Ik zeg ka drie minuten. Hij zegt ja het eitje is nog niet klaar. Ik zeg dan wachten we boven even. Dat hoeft niet en 3 minuten later exact half acht is het eitje klaar en kan het ontbijt beginnen. We eten goed dan kunnen we met volle buik van start. We vertrekken maar zien net buiten het dorp de bui al hangen. Afgelopen nacht had het geregend en geonweerd en er hing er nog wat in de lucht. We trekken ons regenpak aan en vertrekken. Na een uur stoppen we om te tanken en het heeft nog niet geregend wel is het fris dus we houden het pak aan. Venlo komt al snel op de borden. Inmiddels is het weer een strak blauwe lucht en stoppen we bij Gilze rijden en eten een bakje soep en bergen de regenpakken weer op. Om 12.56 rijden we de steur binnen waar we worden verwelkomd door Lotte.

 

Het zit erop 17 dagen en 4245 km verder.

 


Balkan 2015 16

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1516 vrijdag 5 juli

Vandaag willen we ruim 500km rijden. Maar het is warm warm warm….. We schieten aardig op maar op een gegeven moment moeten we even de verkoeling opzoeken en belanden we in een koffie gelegenheid met airco. We gaan eerst een ijsje eten. We rijden voorbij Koblenz en willen daar een slaapplaats zoeken. Het eerste dorpje heeft geen plaats en we rijden stukje door en komen in het dorpje Waldorf. Net naast de snelweg . Ik zie een restaurant en er staat Fremdenzimmer. Ik loop naar binnen en ze hebben een kamer en we kunnen er ook eten en de motoren kunnen binnen staan. Tijdens het eten komt de mevrouw langs en geeft een sneer dat we maar 1 douche moesten gebruiken. Waarschijnlijk heeft ze het gezegd maar had ik het niet begrepen. Er kwam namelijk nog een gast. Janny zag een dame op de ene douche en een mannetje op de andere vandaar dat wij ze allebei gebruikt hadden. Het is meer en stamgasten café dan een pension/hotel. We gaan maar TV kijken en vroeg slapen.

 


Balkan 2015 15

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1515 donderdag 4 juli

Na een heerlijk ontbijtje vertrekken we richting Grossglockner. Er zijn al aardig wat motoren en campers en fietsers onderweg. Dat worden er alleen maar meer als we echt op de pas rijden. We rijden door een groen dal met dorpjes en watervallen. Bij Heiligenblut is de toll post en daarna begint het haarspeld rijden. Opletten om niet teveel te remmen voor een haarspeld. Eerst vaart minderen dan juiste versnelling en door de bocht. We komen bij een rotonde en Grossglockner is linksaf we rijden nu boven de boom grens en we rijden tussen de besneeuwde bergtoppen. Op het uitkijkpunt aangekomen is het gezellig druk en uit uitzicht erg mooi. We nemen een kijkje in de winkel en we eten wat bij de motor en kijken mensen en motoren.

We rijden terug naar de rotonde en gaan richting Edelweiss spitze. We rijden haarspeld na haarspeld en dwars door de sneeuw met overal om je heen besneeuwde bergtoppen. De pas is hier 2500 meter en de hoogste in Oostenrijk.

We dalen af en het is nu aardig druk met het overige verkeer en we worden regelmatig voorbij gereden door andere motoren. Zij komen voor de bochten wij voor de bergen.

Beneden aangekomen is het een drukste van jewelste en we stoppen en slaan alles gade bij het drinken van een bakje koffie. De mevrouw van de tolpoort deelde ons mede dat er vertraging was door een frontaal ongeluk. Als we verder afdalen moeten we inderdaad wachten. De brandweer is net klaar met opruimen en zien we lange remsporen. Uitkijken dus….

Beneden aangekomen slaan we links af en gaan we naar Gerlos Alpenstrasse waar een erg grote waterval is. We rijden weer al haarspeldend naar boven en genieten van de uitzichtpunten. We zien ook veel cabrio auto ritten en ook vele scooters. Bij het zoeken naar een winkel blijkt het in Oostenrijk een feestdag te zijn vandaar de drukte op een donderdag. We zien ook vele Duitsers die met auto en aanhanger met motoren het weekend in de Alpen komen doorbrengen.

We vervolgen onze weg over de snelweg naar Innsbruck en daarna rijden we de Fernpass op en zoeken een slaapplaats.

 

Pension Kreuz

Morgen de pas rijden en daarna snelweg.


Balkan 2015 14

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1514 woensdag  3 juli

Na een karig ontbijt zijn we voor 09.00 vertrokken. We rijden richting Postonje om daarna richting Kobarid te gaan. We hebben klein stukje snelweg en slaan rechtsaf om langs de rivier de Soca richting Triglav pas te rijden. Het is druk op de weg. Het verkeer wordt minder naarmate we bij Kobarid komen.

Wel zijn er meer motorrijders en campers onderweg. Na de plaats Bovec begint de klim naar boven. Totaal 50 haarspelden boven/beneden J

Voordat we het weten zijn we boven. De pas is 1600 meter. Niet echt hoog en we zakken snel weer naar beneden. Maar door de combinatie warmte korte haarspelden, steile weg hebben onze achter remmen het ook warm. Als we halverwege zijn hebben we geen achterrem meer. We rijden afremmend op de motor rustig naar beneden. En hebben bij een meertje onze snicker stop.

We rijden nog een uurtje door om morgen klaar te zijn voor een echte pas.

 


Balkan 2015 13

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1513 dinsdag 2 juli

Vanochtend rustig aan ontbeten. Welk jampakje kiezen we…. Ik heb de windschermpjes hoger gemonteerd en als we rijden merken we het verschil. De druk is geheel van de borst. Na een uur stoppen we om te tanken. Op de snelweg hebben we de mp3 op dus nu kunnen we even bijpraten. De weg is mooi en recht en we schieten lekker op. We stoppen omstreeks elk uur en zo rijden we rond vier uur de grens over met Slovenië en om half vijf zitten we in het hotel.

Ook op de snelweg hebben we het naar ons zin en morgen een echte pas.

 


Balkan 2015 12

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1512 maandag 1 juli

Vandaag zijn we op tijd bij het ontbijt en hebben we allebei een eitje. We vertrekken en rijden door dorpjes langs de baai van Kotor. We slaan rechtsaf een klein weggetje om naar boven de grote weg te gaan. We komen boven bij een kruising maar ons weggetje gaat recjhtdoor en blijft een klein weggetje. We steken de grote weg over en rijden verder. Op een gegeven moment is het weer goed asfalt en met vertrouwen rijden we verder totdat het onverhard wordt. En goed onverhard met grote stenen wat niet prettig rijdt. We komen niet verder in zijn eerste versnelling. We overleggen even. Het is nog 17 kilometer. We rijden verder maar dan in een haarspeld sta ik stil en kan niet verder…. Sneeuw. We rijden het hele stuk weer terug en gaan nu wel de grote weg op. Het is mooi en snel rijden. De grens met Bosnie is ook zo gepasseerd en zo komen we aan in Trebinje. We ploffen neer op een terras midden op de markt. We nemen bak koffie en komen even bij. Ik zet de route uit nar mostar en we vertrekken. We rijden door een Druiven vallei. De streekwijn Trebinje. We schieten lekker op en zijn binnen twee uur in Mostar. Het is druk, rijden langs soort industriegebieden, luchthaven, komen in de file, wegwerkzaamheden kortom een chaos. En hier moet dan ergens de bekende brug van Mostar zijn. Ik rij over de rivier en zie de brug. Vol toeristen die uit de bussen komen die we onderweg al zagen. Ik maak de verplichte foto en gaan snel weg. We verlaten Mostar en we zien een bord snelweg A1. We volgen dit 20 km en we rijden als eerste op een stuk snelweg. We passeren de grens en zijn weer in EU land Kroatie. We rijden nog half uurtje en slaan af bij Vrgorac. Het dorp heeft 1 hotel en daar hebben we een plaatsje gevonden.

 

Morgen een dag snelweg

 


Balkan 2015 11

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1511 zondag 31 mei

Het is rustdag dus we slapen beetje uit. Als we bij het ontbijt komen zit een groep motorrijders uit Griekenland al te eten. Het ontbijt is al beetje uitgedund en is er nog maar 1 gekookt eitje…. We moeten wel een beetje op tijd zijn want we hebben om 10.00 een afspraak met Nenan uit Montenegro de Plaats Bar. We hebben een mooie wandeling vanuit het hotel en we zitten bij de ingang als een motorrijder aankomt. En jawel het is nenan. We maken kennis en wat fotos en gaan de stad in en nemen plaats op een van de vele terrasjes. We hebben een gezellig gesprek en aardig wat overeenkomsten. We zijn oa uit hetzelfde bouwjaar. Na de koffie vertrekt hij en wij gaan het oude Kotor verkennen.

Het stadje stroomt vol met toeristen maar ondanks dat hebben we het gevoel van Kotor te pakken. We slenteren door achteraf straatjes en lopen zo nu en dan een winkeltje binnen. Bij een kerk hoor ik geluid en gaan we naar binnen. Er is een soort bruiloft. Er staat een stel met de rechterhand inelkaar met een witte band erom. Daarachter staat nog een stel met een kaars. Het is een hele ceremonie waar we het eind niet van hebben gezien. De stad heeft vele doorkijkjes en met een beetje geduld staan er geen mensen op de foto. Ook de bekende busladingen chinezen lopen rond. Als we teruglopen ligt er een gigantisch cruise schip. Dat kan niet eens aan de kade en de mensen worden door eigen bootjes naar de kant gevaren.

We lopen weer naar het hotel en we genieten van de stad, de boulevard, de sfeer en zeker de hotelkamer. Van gisteren hebben we nog wat eten meegenomen uit het restaurant en we dekken de tafel op het balkon en genieten van de dag. Je hebt niet veel nodig om te genieten.

Kotor als je door de toeristen heen kijk kan je het gevoel van de stad en zijn bewoners pakken.

 


Balkan 2015 10

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1510 zaterdag 30 mei

Vandaag rijden we naar de rustdag in Kotor. We nemen de grote weg naar Ostrog Klooster. Het rijdt lekker. Maar niet lang bij een tunnel zijn werkzaamheden en onze kant krijgt net rood. Ik zie op mijn navigatie dat we ook er omheen kunnen. We slaan linksaf en rijden verder dan ik dacht. Ik zeg tegen Janny zo zien we opeens misschien het klooster. We draaien een weg op en ik zie het bord. We hebben achteraf een stuk afgesneden en rijden richting klooster. Bij het laatste dorpje zien we de souvenier stalletjes en bussen toeristen staan. We rijden verder naar boven. De slagboom staat open en zo komen we na zeer korte en steile haarspelden op bij de ingang van het klooster. We lopen wat rond en nemen fotos. Wee slaan alles even gade met een bakje koffie. Mensen pakken van een stapel matrassen en dekens en hebben tassen met spullen bij zich. Wat de gedachte hier achter is weet ik niet. We vertrekken en er is een nieuwe weg in de juiste richting en we genieten van het uitzicht en de goede weg. Na de plaats Danilovgrad nemen we een weg naar de route van 25 kilometer. De weg is smal en er zit niet een meter recht in. Het schiet niet op en is vermoeiend. We komen niet veel verkeer tegen maar wel een Duitse camper die net op het weggetje past. Op de route aangekomen eerst een snicker stop. We zien de camper ook van het weggetje komen en gaat andere richting op.

We gaan nu naar de plaats Cetinje om vandaar naar het uitzichtpunt te gaan op Kotor Bay. We rijden op mooie weg met vele uitzichten. We komen na Cetinje bij een slagboom. We moeten betalen voor het national park. De meneer zegt dat we niet naar Kotor kunnen omdat het is afgesloten wegens een ralley. OK we gaan toch verder want terug is geen optie. Bij het Mausuleum nam Bisschop van Montenegro wordt de weg slechter en smaller. We zien een aantal auto’s staan en daar is een uitzichtpunt. Maar er zijn wolken en we zien af en toe een ietsje Kotor baai. We rijden iets verder maar daar is het ook niet beter.

Uiteindelijk komen we bij de 25 haarspelden naar Kotor. Er is niets afgesloten er komt zelfs een vrachtwagen omhoog. We hadden wel bochten genoeg gehad vandaag maar deze 25 kunnen er dan ook nog wel bij. Inmiddels zitten we onder de wolken en is er een schitterend gezicht over de baai. Er is inderdaad een afsluiting bij het laatste stuk en na even wat zoeken komen we via een tunnel in Kotor waar we nog enige ralley wagens zien staan. We gaan op zoek naar Hotel en zien een informatie huisje bij de ingang van de oude stad. Rijdend tussen de chinezen door kom ik bij het informatie huisje en vraag naar Hotel met Parking.

We komen bij Hotele Marija aan en krijgen een kamer met uitzicht op de baai en een geweldig groot balkon. Een mooi plekje voor 2 dagen.

We gaan op advies naar Restaurant Ellas en eten op een open terras op de eerste verdieping. Geweldig gegeten met een geweldig uitzicht. Het cruise schip wat we eerder hebben gezien vaart uit.

We lopen na het etennog stukje boulvard en kopen een magnum in de supermarkt.

Samen over de boulevard aan de baai van Kotor onder het genot van een ijsje………..

 

 

 

 

 


Balkan 2015 09

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1509 vrijdag 29 mei

Als we bij het ontbijt aankomen zit de groep Hongaarse motorrijders die gisteren zijn aangekomen al te eten. We hebben weer een lekker eitje voor ontbijt. We pakken de motoren en rijden net eerder weg dan de groep. We stoppen even voor een eerste foto en daar worden we voorbij gereden door de groep. We gaan nog even tanken en vullen onze rugzakken met water. Klaar voor een dag rijden.

We slaan af richting Durmitor. Het is een klein weggetje met huisjes tegen de bergen aan. Niet veel verder slaan we echt rechtsaf de bergen in. Het uitzicht is adembenemend. We stoppen regelmatig voor een foto. We komen zelfs sneeuw muren tegen.  Als we boven op een bergje zijn zie ik de groep motorrijders staan. Voor een foto zeker. We rijden naar de groep en men gebaart hevig naar ons om te stoppen. Ze staan tussen een sneeuwwal. Ik wil doorrijden totdat hij wijst op het bevroren dooi ijs. Ik ga ze voorzichtig voorbij. Janny volgt af en toe geholpen door een Hongaar.

We rijden verder en komen steeds vaker een sneeuwmuur tegen. Niet bij alle muren is de weg bevroren. Zo rijden we verder totdat er een zeer lange muur met veel sneeuw is. We stoppen en lopen eerst vooruit. Het gaat wel lukken. De groep rijdt ons achterop en wacht. Wij rijden voorzichtig verder. Het gaat goed maar voorzichtigheid is geboden.

Na een paar sneeuwmuren verder komt er nog langer stuk wat dik bevroren is. Ik rij eerst en kom aan het eind even niet goed uit . Ik kan de motor houden en laat hem even iets terug glijden. Ik probeer het iets verder aan de kant en rij door. Inmiddels is de eerste Hongaar tot achter Janny gekomen. Ik pak Janny de motor en rij deze in mijn spoor verder. Wij zijn erdoor. Er komen nog vele stukken maar niet meer zo erg. Naar beneden gaat het makkelijker. Na de laatste sneeuwmuur hebben we de groep niet meer gezien.

Naast deze extra activiteit is het uitzicht ontzettend mooi. Sneeuw bergen en vergezichten. Bij een bankje stoppen we en genieten nog even na en laten het zweet even opdrogen. We vervolgen onze weg welke door een hoogvlakte gaat. We rijden tot aan waar de rivier de Tara en Piva in elkaar stromen. Hier kan worden geraft en is ook de grens met Bosnie.

We hebben een koffiestop in het rafting cafe waarna we de Piva canon in rijden een niet zo lange canon maar wel groen en met een bijzondere brug van rots naar rots. Na de stuw rijden we langs het meer door vele tunnels naar de plaats Pluzine. Hier hebben we de snicker stop.

We rijden naar Niksic waar we Hotel willen zoeken. De weg is mooi breed en de omgeving blijft mooi. Groene bergen met daarachter besneeuwde bergtoppen. Er is gewoon geen verkeer op de weg en is het heerlijk rijden op onze eigen snelheid. Net voor Niksic is er een nieuwe weg. Als deze de stad in gaat zie ik een bord van een hotel en dat is nog 800 meter. We rijden er naar toe en betrekken onze kamer. In hetzelfde gebouw is een supermarktje. Hier doen we na het eten onze inkopen voor morgen.

 

PS na het toch wel bewolkte weer wat we tot gisteren hebben gehad was het vandaag een stralende dag met zon en blauwe lucht.

Morgen naar Kotor……………….warm

 

 

 


Balkan 2015 08

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1508 donderdag 28 mei

Gisteren hebben we ontbijt beleg gekocht en ik heb vanochtend vers brood bij de bakker gehaald. We zetten ons tafeltje en stoeltjes in een lege kamer en gaan ontbijten. De eigenaar komt eens kijken (Een Duitse meneer uit Mochengladbach) en bied ons een lekker bakje koffie aan.

We vertrekken naar Montenegro. Het is al wat fris als we wegrijden als we gaan stijgen wordt het echt koud. Na de Kosovo grens zien we zelfs verse sneeuw. We trekken ons regenpak aan tegen de kou. Maar het blijft fris. In de plaats Rozaje moet ik de route in de laptop bekijken want in de Garmin mis ik een stuk. Janny besteld koffie en ik plaats het goede deel van de route in de Garmin. We laten de Garmin de route bepalen naar Kolasin om aldaar weer op de gemaakte route te zitten.

We gaan weer op pad en na de plaats Berane slaan we rechts af. Er wordt hier weer hard aan de weg gewerkt we rijden over het nog warme asfalt. Bij een dorpje aangekomen veranderen de werkzaamheden in een oude asfaltweg. Het is mooi rijden en stoppen even voor een snicker stop en praten nog even met een langslopende herder. Bij een volgende dorp gaat het asfalt over in onverhard. Het is een aloude weg. Op sommige plaatsen liggen de oude stenen nog op zijn plaats. Het meeste is gewoon rots, klei of grind. Het is hard werken en uiteindelijk zijn we boven 1730 mtr. De weg is iets beter maar het is nog steeds opletten waar te rijden. We komen uit bij kolasin ski center. We rijden naar het dorp en gaan even op het plein zitten om wat te eten en drinken. Er komen wat kinderen om ons heen en zij praten goed engels. Ze hebben een dag uitje met de school en vinden het leuk om even te praten wat we gaan doen.

Bij Kolasin gaan we de doorgaande weg op tot de plaats Tara waar we linksaf gaan naar Durmitor. We rijden een mooie brede weg met mooie snelle bochten langs hoge bergen en de Tara rivier. Het is de Tara Canyon en als het smal wordt rijden we door vele tunnels hoog boven de snel stromende blauwe rivier. Bij een afslag van de weg gaat er een brug over de Canyon. Hier kan je met een Kabel naar de overkant. Dat doen we maar niet. We schieten ons zelf af naar het dorp Zabljak. We hebben het nog steeds koud en zoeken naar een Hotel. Het eerste is vol alhoewel ik niemand zie. Bij een volgend hotel staan veel motoren. We vragen naar een kamer en die is er. We nemen bezit van een ruime kamer met warm bubbelbad.

Na het opfrissen hebben we lekker gegeten. Janny vis uit de Tara rivier en ik een Steak Zabljak. We hebben deze dag met koffie en plaatselijk lekker cakeje afgesloten.

Morgen Durmitor met wat extra kleding aan.

 

 


Balkan 2015 07

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

woensdag 27 mei

We staan om half acht op het balkon van het hotel. De stad Peshkopi komt snel tot leven. De mannen zitten al aan de koffie, de auto’s rijden af en aan en de kinderen gaan naar school. Na het ontbijt halen we de motoren uit de garage. Best spannen denk dat het wel 45 graden helling was. We rijden de stad uit en de mensen stallen hun verkoopwaar al weer uit voor een nieuwe dag. Alles is open van 07.00 tot 22.00.

We nemen de afslag naar Kukus. Een mooie weg slingerend door de bergen. Je ziet van verre waar je later gaat rijden. We komen zelfs twee groepen motoren tegen. Het is niet spectaculair maar wel mooi. Wil je deze route spectaculair rijden moet je de onverharde oostkant nemen. We komen in Kukus. Het is een grote chaos. Auto’s ontwijken alle gaten in de weg. De verkoopwaar van de winkels staat op de weg en mensen krioelen over de straten. We zoeken een winkeltje om wat eten te kopen. Ik rij de stoep op en wil de motor neer zetten. Bij het afstappen valt de motor om. Midden in deze chaos gaat daar een onbekende op de grong leggen. Het ziet er voor de omstanders beetje raar uit. Omstanders helpen om hem rechtop te zetten. Ik zet hem op de middenbok en Janny koopt wat eten. Bij het wegrijden merk ik dat de versnellingspook is verbogen en niet verder komt dan de eerste versnelling. We stoppen bij een pomp en ik buig de pook goed zodat het weer makkelijk schakelt. Buiten de stad aangekomen gaan we op een terrasje zitten aan een meer om even te bekomen van de hectiek en omvallen in de stad.

We rijden verder en de weg is nieuw breed en mooi. We rijden van het ene dorp naar de volgende kudde. Het landschap veranderd na elke bocht. En we hebben er vandaag wel een paar gehad. We rijden weer door een dorp en ik zie een man aan het lassen en ik draai om en we stoppen. Het is een werkplaats. Er staat een tractor met aanhanger. Hij is de as van de aanhanger aan het repareren. Ik laat de man de zijstandaard zien en vraagt of hij dat kan maken. Er komt nog een man aan en die zegt dat dat wel gaat. Ik demonteer de standaard en de man gaat direct aan het lassen. Hij neemt zijn werk serieus en na klein uurtje is de standaard gelast, gespoten en gemonteerd. We vragen wat het moet kosten en hij kijkt ons beetje aan en de tweede man zegt 2 euro. Ik geef hem de traditionele klompjes als dank en wat geld voor de moeite en we nemen afscheid met een handdruk. Boven de bergen hangen regenwolken en we stoppen bij een benzine pomp om naar het toilet te gaan, snicker te eten bij een bakje koffie. We trekken ons regenpak aan en vertrekken. De weg blijft slingerend door het berglandschap gaan. We rijden een vallei in. Hier is het plaatsje Bytec waar Dorcas een project heeft. Na een korte fotostop in het dorp rijden we verder en verlaten de vallei om een lange afdaling in te zetten naar de grens met Kosovo.

Aan de grens moet een verzekering voor de motor worden afgesloten voor 15 euro. Als dit is gebeurd zijn we zo de grens over. De eerste indruk geeft een ander gevoel dan Albanië. Ook is hier niet alles af maar het oogt iets netter cq luxer. Bij het eerste dorp valt ons op dat er langs de weg heel veel afval ligt van puin tot plastic . Wel honderden meters lang. Dit was ook bij het volgende dorp. Waar het afval in Albanië overal lag ligt het in Kosovo als je een dorp binnen komt. We rijden de stad Pec in. Een vrij grote drukke stad. Ik zie geen goed hotel en besluit om richting de route van morgen te rijden. Hier zien we al snel een motel. De eigenaar is een Duitse meneer die vlakbij Venlo vandaan komt.

We moeten wel zelf ons avond en ochtend eten verzorgen. Op loopafstand is een grote supermarkt met daarna een restaurant. En tegenover ons motel is de bakker. Dus een pizza besteld en in de super ontbijt beleg gekocht.

 

Morgen Montenegro.

 

 


Balkan 2015 06

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1506 dinsdag 26 mei

Na het bekijken van de route mogelijkheden besluiten we om van Berat naar Peshkopi te rijden. Het is 200 km verbinding en laten de navigatie de route bepalen. We gaan richting Elbesan. Deze stad is een industriestad. Met zeer verouderde fabrieken die nog wel in gebruik waren naar de schoorsteen rook te zien. We rijden door de stad en het is er redelijk georganiseerd en netjes. Na de stad nemen we een bakje koffie en slaan het tafereel om ons heen gade. Een lesauto die met leerling een kwartier naast de auto stilstaat, Een brommer met aangebouwde kar die aankomt en de bestuurder gaat plastic zoeken op een “gooi maar neer”plaats bij de rivier, Een koffiehoek met lokale mannen die aan het koffie drinken zijn.

Plots zien we Nederlandse caravan rijders langskomen. Het zal wel ANWB zijn zeg ik. We gaan weer op pad en er komen nog meer Nederlandse caravenners. We zien er twee langs de weg staan en we stoppen en maken een praatje. De mensen komen uit Rotterdam en Slikkerveer. We vervolgen onze weg en op een splitsing gaan we linksaf. Het is niet druk meer en de weg is goed en de omgeving mooi. Ineens is het onverhard. Ik kijk op de navigatie. Nog 85 kilometer. Ik weet dat deze weg bijna bij Peshkopi uitkomt. We stijgen aardig en de weg blijft redelijk breed en goed te rijden. We rijden een dorp binnen midden in de bergen en er is markt. We stoppen en kopen bananen en stukje chocolade. Janny doet nog een WC stop en we kunnen er weer tegenaan. We blijven stijgen en de bergen worden hoger. We komen op een soort hoogvlakte en zien huizen en mensen. We rijden door en ik zie een splitsing over het hoofd maar heb dat al snel door en we draaien om. Het goede pad ingaande is dat wel een stuk kleiner en in slechtere staat. Niet veel verder staat er een auto in de bocht met poech en drie man onder de motorkap. Ik stop en vraag of dit de goede richting is naar Peshkopi. En dat was de juiste richting. En de weg blijft redelijk volgens hen. We gaan verder. Het is mooi rijden en uiteindelijk komen we boven met een schitterend uitzicht over de omgeving. We hebben onze lunch banaan met stukje chocolade. 

We gaan weer verder en het is intensief maar erg mooi rijden. Af en toe komen we door een dorpje of komen we een herder tegen. We rijden op de grens met Macedonie en maken een foto van de grens rivier. We moeten een stukje stijgen en de motor rijdt in zijn twee en de koppeling kabel zegt knap en is gebroken. Ik rij door en na een kilometer of 8 zijn we op de grote weg en zet ik de motor in zijn drie zonder koppeling en probeer in het eerste dorpje te komen. Het is makkelijker in een bewoonde omgeving een reparatie te doen als in de  bergen. We rijden het dorpje in en daar zie ik een soort garage. We draaine om en we stoppen. Het is een soort brommer motor garage. Ik laat zien dat de kabel kapot is en pak mijn reserve. De jongen pakt direct zijn gereedschap. De oude is er zo uit en de nieuwe gemonteerd. Na klein kwartiertje is de klus geklaart. We pakken twee paar klompjes en wat euro. Men wil het geld niet aannemen maar wil graag de klompjes. Na de uitleg van een van de mannen wat deze klompjes in Nederland betekenen vinden ze het prachtig. Ik geef ze als dank een ferme handdruk en we zijn weer op pad. Het is nog 25 km enhet is ontspannen rijden. We rijden Peshkopi in. Beetje rommelige indruk en ik kan niet echt Hotel vinden. We rijden het centrum is maar kunnen niet verder ivm wandelgebied. Vanaf een terras worden we gewenkt en dat is een Hotel met garage en wifi. De deal is snel gemaakt en we duiken de garage in.

We sluiten de dag af met traditionele kip en daarna een wandeling in de hoofdstraat.

 


Balkan 2015 05

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1505 maandag 25 mei

Brood een beker warme melk en een gebakken eitje. Het ontbijt buiten in de zon. De dag is goed begonnen. De route die we willen rijden is volgens het frans echtpaar alleen van 12.00 – 13.00 open. Dit in verband met werkzaamheden. Om half negen nemen we afscheid en worden we op de foto gezet. We rijden het dorp uit naar het dorpje Maliq waar we links afslaan naar Gramsch.

We rijden langs de rivier. Mooi groen slingerend maar in de rivier licht heel veel afval dat is dan weer jammer. Maar we zien dat overal. Er is waarschijnlijk geenafval verwerkingsplan. Alles gaat ergens op een berg of hup in de rivier.

Na gisteren zijn we er uit over de sfeer in Albanië. Het land is niet af. Het is oud, vervallen of nog niet af. Er is heel veel niet af.

Na een mooi stukje wordt het na een dorpje onverhard en na een aantal kilometers zien we dat er aan de weg wordt gewerkt. Maar we kunnen gewoon door. Er is een nieuw stuk in aanleg en er volgen steile steenachtige haarspelden. Het is goed opletten. Er zijn steeds meer werkzaamheden. De omgeving is erg mooi. Roodachtige bergen met daar tussen de rivier en de weg. We komen in een dorpje en we zijn al twee uur onderweg en we gaan een bakje koffie drinken. We zien ook hier een gebouw met woningen….. het is nog niet af. We vertrekken en niet snel daar na staan we voor de slagboom. Het is half twaalf dus een half uurtje wachten en de slagboom gaat open.

Nu zien we dat er grote werktuigen aan het werk zijn om de weg te maken.Als we weer op asfalt zijn zien we de buien hangen en trekken ons regenpak aan. Er zijn nog steeds werkzaamheden. Nu ook ion de rivier bedding. Men is een dam aan het bouwen met bijbehorende Hydropower projecten. Dit thuis maar eens opzoeken. In de plaats Gramsch aangekomen kopen we een banaan en na een tankstop in het dorp vervolgen we onze weg naar de plaats Berat. We zien dat de Europesche Unie een aantal projecten heeft gefinancierd. Met name een aantal nieuwe wegen. Deze staan echter nog niet in mijn navigatie. Borden zijn hier eigenlijk ook niet. Dus op gevoel en richting de weg uiteindelijk gevonden.

We komen in een stad waar allemaal torens staan met daaronder een zogenaamde jaknikker. Het stinkt naar olie maar er is niets meer in gebruik. Er staan er wel honderden. De navigatoie stuurt ons aan de rechterover van de rivier. Zo zien we het stadje Berat opdoemen tegen de berg op. We gaan een hotel zoeken. In de stad is echter alles vol en in het Hotel white city geeft men adres van het hotel grand white city (zelfde eigenaar). We komen aan en we worden verwacht. Een gloed nieuw hotel. Twee man dragen onze tassen en we komen op de kamer. Het is mooi maar het mist karakter. Alles klinkt hol.

Het is vijf uur en we gaan met de taxi naar het oude centrum. We lopen door de smalle straatjes tussen de witte huizen door. We nemen de brug over de rivier om in een ander gedeelte te kijken. We slenteren door de steegjes en komen bij een kerk. Hier lopen nog meer toeristen. Franse en Italiaanse. We stappen een restaurant in en worden gastvrij ontvangen. We drinken buiten wat op het terras met uitzicht op de witte huisjes tegen de berg. We vervolgen de maaltijd binnen. We hebben allebei gekozen voor een overheerlijke pasta met een griekse salade. Na het eten gaan we nog wat wandelen over de boulevard. Het is een drukte. Alle terasjes vol en iedereen flaneert op en neer. Wee lopen weer naar het hotel waar we die dag eerder waren en vragen om een taxi te bellen voor ons. Hij belt en we lopen naar buiten. Hij wijst ons de plaats waar de taxi komt. Hij blijft buiten totdat hij ons heeft zien instappen. We stappen uit de taxi en ik vraag wat het kost. Hij wilde geen geld. Ik denk dat de receptionist dit heeft geregeld.

 

Ps er is een internet storing in de stad dus geen updates met fotoos vandaag.

 


Balkan 2015 04

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

zondag 24 mei

Er was vannacht weer een feestje… tot 04.00. Het kwam zelfs door de oordoppen. Iets voor zeven gaan we uit bed en we gaan maar de motoren oppakken. Onze vriend Tomas gaat naar de winkel om het ontbijt te kopen. Niet veel later zitten we aan tafel met een Hollands bakje koffie.

Half negen rijden we weg en worden uitgezwaaid door Tomas. We rijden langs het meer richting grens met Albanië. We rijden langs het museum waar lemen paalhuisjes staan in het meer. Niet veel later staan we aan de grens. Binnen vijf minuten zijn we de grens gepasseerd en rijden Albanië in. Aan de grens stond een Poolse motorrijder met duo. We zien ze later nog even in Progradec. We rijden langs de boulevard en zien dat het in de vroege zondag ochtend al een drukte is. We zien een stuk waar heel veel oudere heren bij elkaar zitten. Ze doen een spel domino. De boulevard leeft. Van kind tot oudere er is voor ieder wat. We bestellen koffie en  beleven alle activiteit. Op een bankje zitten drie mannen ik vraag of ik ze op de foto mag zetten dat mag en ze vragen aan mij of ik slokje Raki wil uit een onduidelijk flesje. Ik sla dat maar af en maak een foto en bedank ze met een handdruk.

We gaan op weg naar Korce. Wat ons opvalt is dat het land een rommelige indruk heeft. Nieuwe gebouwen, half afgebouwde en krotten. Alles staat naast en door elkaar. Gedurende de weg naar Korce proberen we de klik te vinden met het land. We komen in de stad Korce. Een geweldig gekrioel van auto’s en mensen. Ik heb er beetje raar gevoel bij. Ik vind een flappentapper en we pinnen wat Albanees geld. We gaan verder naar Voskopje waar we gaan kijken en misschien slapen. Niet ver buiten de stad komen we in een soort veemarkt waar we gewoon doorrijden. Er komt een grote Hummer ons tegemoet. Dat geeft misschien ook het land weer. Grote verschillen van Krot tot Hummer.

Na een lange bochtige weg komen we aan in Voskopje. Ook hier bekruipt ons het gevoel van wat doen we hier. Het dorpje is bekend van de vele kerken en als oud handels centrum uit de jaren 13.00. Maar die sfeer heeft het niet. We gaan op een terrasje zitten en eten bordje spinazie soep met brood. We bespreken wat te doen. We besluiten om hier een slaapplaats te zoeken en vinden die uiteindelijk. Een soort bed en  breakfast. Na te zijn uitgepakt gaan we eens lekker rustig in de zon zitten. We krijgen er een lekker bakje koffie bij.

We gaan een rondje dorp en lopen langs wat kerkjes. Beetje aan de rand van het dorp is de jeugd actief met wat ontspanning. Er ligt rommel, er ligt mest, er lopen schapen, er lopen paarden en de jeugd speelt volleybal en men eet en drink er wat bij.

Alles door elkaar net als bij de huizen. We kunnen de sfeer niet pakken. We lopen terug naar de kamer waar we nog even op het balkon zitten. We willen net weggaan als we een motorfiets aan horen rijden. Daar komt een Frans echtpaar op een BMW. Ik maak direct een praatje en ze komen vandaan waar wij morgen naar toe willen. Zij gaan uitpakken en wij gaan naar het Restaurant.  Als we net aan het eten zijn komt daar het echtpaar aan en schuift bij ons aan en we vervolgen ons gesprek over motor reizen en motortransport. We eten lekker en we hebben gezellig praatje. Om 19.00 zijn we klaar en gaan wij naar onze kamer en zij naar een ander restaurant. Nu is het pas etenstijd voor de fransman.

 

We gaan morgen beleven of we de klik met Albanië kunnen pakken.

 

 


Balkan 2015 03

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1503 zaterdag 23 mei

Na het regenachtige weer vanochtend scheen de zon vanmorgen. De gordijnen waren zo groot dat de zon er vol doorheen kwam om vijf uur s’ochtends ….. Maar we bleven stug door slapen tot bijna zeven uur. Na een omelet ontbijt zaten we om half negen op de motor.

We reden de stad uit door de sloperijen en sloppenwijken. Al snel sloegen we links af. De weg was goed en het uitzicht mooi. Af en toe kwam er ons een vrachtwagen tegemoet. Waarschijnlijk was er een steengroeve verderop. Na een aantal kilometers kwamen we inderdaad langs de steengroeve. Snel daarna was het asfalt over gegaan in onverhard. De weg werd steeds kleiner en moeilijker begaanbaar. Gelukkig was de grond vrij hard en zo kwamen we uiteindelijk in een dorpje aan. Hier hebben we water gekocht en een echt bakje (drap)koffie. Ik werd door een man gevraagd waar we vandaan kwamen. Na mijn antwoord: Nederland. Sprak de man redelijk Nederlands. Hij had vijf jaar in Groningen gewerkt. Zo kwamen we wat meer te weten over de Macedonische gewoonten.

Na dit dorp was het weer goed asfalt rijden. Na een aantal kilometers kwam er een splitsing. Hier gingen wij naar links naar het dorp Konce. Hier reden erg veel tractoren. Het was een druk centrum. We vervolgen onze weg en al snel wordt het weer onverhard. Het was nog lastiger dan het eerdere stuk. We werden ingehaald door twee jongens op een brommer. Na te zijn gestopt vroeg ik hen of de weg goed was tot het volgende dorp. Dat was geen probleem ….. Soms waren de sporen moeilijk te zien en zo zijn we een verkeerde afslag ingegaan en kwamen door het grasveld uit bij een huis. Hier weer even de weg gevraagd en we moesten een stukje terug en al snel zaten we weer op de route. Het was hard werken en de ruggen waren nat van het sturen op deze weggetjes.

Uiteindelijk kwamen we uit op de grote weg. Een heeeeeeel mooi geasfalteerde weg met heerlijke bochten. We maken wat kilometers en stoppen rond 13.00 uur voor een snicker stop. We vervolgen onze weg door dan weer heuvel en daarna weer berglandschap. We rijden om de stad Bitola. De weg is hoog en we kijken neer op de sloppenwijken. De verblijven waren de naam huis niet waardig. Overal rommel die ze ter plaatse aan het verbranden waren. Niet veel later stoppen we bij een Lukoil benzine pomp en stellen de navigatie in op Ohrid. Nog 64 kilometer en we zijn op bestemming. Het is een mooie weg door groen berglandschap. In een dorp rijden we nog door een bruiloft. Men danst op straat terwijl het verkeer gewoon door rijdt. We gaan op zoek naar Risto’s Huest House. Na wat vragen vinden we de richting. We zien de borden van het guest house en volgen die via een steile weg de bergen in. Het weggetje wordt steeds kleiner en niet veel later staan we voor de poort. We gaan vragen of Michelin er is. Maar ze is wandelen en we schrijven een briefje. We willen net wegrijden en daar komt ze aan. We begroeten elkaar hartelijk en we praten ons bij onder het genot van bakje koffie en een uitzicht over het meer van Ohrid.

Maar nu nog zelf een slaapplaats zoeken. In het dorpje Pestani worden we aangehouden door een meneer die vraagt of we een slaapplaats zoeken. Als hij merkt dat we uit Nederland komen spreekt hij Nederlands. Hij heeft in Nederland gewerkt en binnen hangen wat herinneringen van Nederland. We trekken bij hem in en we hebben een balkon met uitzicht op het meer.

Na te zijn opgefrist gaan we naar restaurant 50 meter verderop. Het is van de broer van de kamer meneer en we eten een lekkere pizza. Omdat we bij zijn broer logeren krijgen we nog een gratis bakje koffie.

Het was een lange maar mooie dag en we zijn 440 kilometer verder.

 


Balkan 2015 02

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1502 vrijdag 22 mei

Na het avond eten van gisterenavond werd er in het Panorama restaurant een aardige geluid installatie opgezet. De tafels waren gedekt…. Een feestje. Dat heeft het hele dorp geweten en wij ook. Maar al met al toch aardig geslapen voor een eerste nacht. Op naar het ontbijt. Dat was uitgebreid en lekker.

We vertrekken voor de eerste echte rij dag. We stijgen nog iets om later aan de zuidkant om het Rila gebergte heen te rijden. We rijden slingerend, stijgend langs de rivier. Als we boven zijn komen we in een dorpje waar vele hun verkoopwaar hebben uitgestald. We parkeren de motoren voor een koffietent en kijken om ons heen naar alle bedrijvigheid.

We vervolgen onze weg naar de grens met Macedonië. Als we er bijna zijn moeten we stoppen voor de grenspolitie. We maken een praatje en hij verteld dat het nog 11 km is. Het is rustig rijden en al snel zijn we bij de grens. Het ziet er allemaal beetje ongeorganiseerd uit. Na het zien van onze paspoort zijn we binnen enkele minuten de grens over.

We rijden Macedonië binnen. Het valt gelijk op dat er veel  minder verkeer is. We genieten van de groene omgeving en het ontspannen toeren. Er staan heel veel fruit bomen en we stoppen even om het van dichterbij te zien. We rijden al slingerend, stijgend en dalend door het landschap. We komen diverse kuddes tegen zelfs een groep varkens met biggetjes.

We zien het dal aankomen en met een aantal haarspelden dalen we lekker snel. We stoppen nog even bij een authentiek Macedonisch  kerkje. In de stad Stramitsa aangekomen zoeken we eerst een flappentap en hebben daarna al snel een hotel gevonden.

Na het opfrissen gaan we naar het restaurant waar we worden bediend door een mevrouw die alleen macedonisch spreekt. Ze geeft ons het menu in het Engels maar als we bestellen snapt ze niet wat we willen. Uiteindelijk komt het goed na tussenkomst van de receptioniste. We zijn de enigste en de kok heeft een verse lekkere maaltijd voor on s gemaakt.

Morgen naar het meer van Ochrid en misschien het eerste onverharde weggetje.

Ps ga eerst nog maar even de paspoorten halen die liggen nog bij de receptie


Balkan 2015 01

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

1501 donderdag 21 mei

Net voor de wekker wakker. Het is bijna vijf uur. Tom staat om kwart voor zes voor de deur en we vertrekken. Het is nog rustig op de weg en we komen ruim op tijd aan op luchthaven Eindhoven. Tom gaat mee naar binnen waar we onder het genot van bakje koffie nog even gezellig een raatje hebben over vakanties. Het vliegtuig van Wizzair vertrekt op tijd en we hebben windje mee en komen eerder aan op Sofia als gepland. Tijdens de vlucht heb ik een praatje met mijn buurman welke vanuit Delft was vertrokken om zes uur en bijna te laat was door files.

Op de luchthaven van Sofia staat een meneer met een bordje Peet en Janny van Dam. Hij is van het transport bedrijf waar de motoren staan en we worden in kwartiertje naar de loods gereden. Onderweg hebben we een praatje over transport en hij verteld dat dit een bijzonder transport is. Ze hebben nog nooit motoren vervoerd en ze maken foto’s van ons voor hun website.

We pakken de motoren uit en ze staan binnen enkele minuten van de transport vlonder. Door het strakke folie is mijn ruitje uit zijn bevestiging en het gereedschap moet er aan te pas komen. Na alles weer te hebben vastgezet gaan we op weg. Op de hoofdweg aangekomen stoppen we bij de eerste benzinepomp om onze rugzakken te vullen met water. Nu zijn we echt op weg.

Na een aantal kilometers gaan we van de rondweg af richting Samokov. Hier even gekeken voor een Hotel maar was niet echt gezellig dus door gereden naar Borovets. Dit is een wintersportplaats op 1350 meter hoogte en al snel hebben we een mooi hotel. De motoren gaan de garage in en wij gaan ons opfrissen. In de hal van het hotel is een goede internet verbinding en onder het genot van bakje koffie werken we de social media af om te vertellen dat alles zeer voorspoedig is gegaan.

Om zes uur gaan we naar het Panorama restaurant en eten met uitzicht op de skibanen waar zelfs hier en daar nog sneeuw ligt.

Lekker naar bed morgen een echte rijdag


Balkan 2015 00

Gepubliceerd op 21-06-2015 door Peet van Dam in 2015

Motoren op transport van Rotterdam naar Sofia (Bulgarije)

 


www.yamaha-motor.eu/nl/index.aspxwww.sony.nl/electronics/actiecamera/t/actiecamerahyperpro.com/nl/www.rayz.nlwww.motortrails.nl/Navigatie/Home/Home.aspwww.wesselskarikaturen.nl/cardosystems.com/www.adventure-spec.com/www.haanwheels.comgiantloopmoto.comhjchelmets.com/hjca/en.reifenwerk-heidenau.com/modules/reifenliste/view.php?point=2&rtyp=10&profil=162&pic=99www.motorkledingcenter.nlwww.webstudio88.nl/