Balkan 2016 15

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1615

We hebben heerlijk geslapen op naar het ontbijt. Het is druk dat zijn we niet echt gewent. Er is zelfs een sportploeg aan het ontbijt en er is een meerdaags seminar. We pakken de motoren en rijden van het bordes van het hotel en gaan naar het dorpje Karlovo.

Het is een rechte weg en de kilometers vliegen voorbij. Net voor het dorp zie ik een rozenveld. We rijden er naar toe want of we meer zien weet ik niet. De rozen worden hier gekweekt voor de rozen olie. De omstandigheden zijn hier ideaal. Veel regen en weinig zon. Zo kan er veel olie uit de rozenblaadjes worden gehaald. We stoppen in het dorp voor een koffie terras. We worden in het nederlands aangesproken door een meneer en mevrouw. Het is een Nederlandse meneer met een Bulgaarse vrouw. Zij zijn op familiebezoek. Zij vertellen dat aankomend weekend het rozenfeest is precies waar wij staan. Een soort bloembollen corso maar dan met rozen. Zij geeft ook aan waar we moeten kijken.

Na de koffie rijden we het dorp uit en we slaan af naar wat dorpjes. We komen op een stukje onverhard waar stukjes rozengaarden zijn. Er staan ook andere producten zoals graan, uien. We zien wat mensen tussen de rozen staan. We rijden er naar toe en maken wat fotos. De weg wordt slechter en we gaan dezelfde weg terug. Als we weer op het asfalt rijden zie ik een zak rozenblaadjes bij een auto in het veld staan. We draaien om en rijden een stuk land op. Tussen de rozen komt een hoofd omhoog. Janny loopt naar de zakken met blaadjes en vraagt aan de mevrouw of ze een foto wil maken. Maar ze is een beetje afstandelijk en loopt naar de auto. Hier ligt een meneer in te rusten. Hij komt naar ons toe en spreekt redelijk duits. Het zijn broer en zus en het is hun stukje rozenveld. Het is zwaar werk want als de zon even schijnt gaan de knoppen van de roos open en moeten dan direct worden geplukt. Normaal wordt dat door 10 man gedaan zij zijn echter maar samen. Hij was vroeger ook in amsterdam geweest en vond de grachten erg mooi. Zo hebben we een gesprek over rozen en Amsterdam. We zien wat voor hard werken dit moet zijn en ik zoek wat geld en geven dit samen met klompjes aan de man. Zijn zus plukt verse rozen en geeft die aan Janny. Ze kan niet begrijpen dat er zomaar mensen langs komen die de rozen willen zien en ruiken en dan zomaar geld geven. Ik zie tranen in haar ogen van emotie. We stappen op en worden uitgezwaaid door broer en zus.

We vervolgen onze weg en rijden langs vele rozen velden. Overal wordt hard gewerkt om de juiste rozenblaadjes te plukken. We rijden naar het dorpje Klisura. Dit is een bergdropje waar de revolutie is begonnen in april 1876 tegen de Ottomaanse overheersing wat resulteerde in 1878 een onafhankelijk Bulgarije. We hebben onze snicker pauze in het dorp tegenover het museum.

Hierna is het nog 100 km tot Sofia en om twee uur rijden we bij E Logistics door de poort. De portier herkent ons en groet ons. In een uurtje staan de motoren klaar en gaan dinsdag op transport. We worden opgehaald door een taxi en de meneer vraagt wat hebben jullie gedaan in motorkleding. Hij vind het mooi en stoer dat Janny zelf rijdt. Als hij ons afzet moet hij nog even aan de tassen voelen dat het stevige tassen zijn.

Hotel IBIS we zijn er weer


Balkan 2016 14

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1614

Ze hebben hier nog geen anti aanbaklaag pannen. We kregen als ontbijt brood wat in de pan was gebakken met veel olie en iets van ei. Dat hebben we maar niet op. Maar we hadden nog wat LIDL beleg en broodje over van gisteren.

We vertrekken en rijden de stad uit. Al snel zitten we op de bochtige wegen  door de bergen. Af en toe een dorpje en af en toe een herder. Het is heerlijk rijden. We zien de buien links en rechts langs ons heen gaan. Maar wij houden het droog. Wel de jas aan want boven is het fris. Het is heerlijk rijden de weg is goed tot redelijk en de bochten vliegen onder de wielen door.

We komen weer pallets met stenen tegen en wie zien links van ons een weg waar allemaal bouwsels staan met stenen ervoor We rijden er naar toe en zien dat ze hier handmatig de stenen op maat maken. Ook met een cirkelzaag wordt er gewerkt. We maken wat foto’s en de mannen hebben wel lol dat wij even langs komen.

We rijden door een gebied met meren en we hebben onze snicker stop bij een soort groot ven.

Van de hoogte dalen we af naar de vlakte van Plovdiv waar het hard waait. We hangen scheef op de motor. Maar uiteindelijk belanden we in het centrum van de stad op zoek naar een Hotel.

Het wordt Hotel Imperial


Balkan 2016 13

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1613

Half negen staat de tafel gedekt op het terras. De temperatuur is goed maar de zon is er nog niet. We genieten van een heerlijk ontbijt. We zadelen de motoren weer op en rijden nog een rondje dorp en vertrekken langs de kust noordwaards. De dorpjes zijn van verlaten tot uit de grond gestampt. De totale indruk is wel dat er niet veel aan onderhoud wordt gedaan.

We nemen een bakje koffie en genieten nog even van het strand. We rijden  verder en ook hier zien we nog veel van de water overlast. Uiteindelijk komen we bij het laatste dorpje en verder kan niet. We draaien de snelweg op en niet veel later slaan we af richting Macedonie. Dit is een brede tweebaansweg die bijna het gehele stuk rechtuit gaat. Je moet dan ook aan de kant als iemand ergens in de midden in gaat halen. We passen ons snel aan en halen af en toe ook midden op de weg in.

Ik wil nog steeds de oliepeilen en zie een bord benzinepomp. We gaan de pomp op en zien dat het krioelt van de mensen en de tenten staan tot in de pomp winkel. Als we stoppen vliegen de kinderen op ons af en draaien aan het gas en plukken overal aan. We rijden wat verder en ik zie een camera ploeg en roep He Nederlandse TV en het antwoord is ja. En zo wordt ik geïnterviewd. Het bleek RTL4 nieuws te zijn en te zien in het 19.30 nieuws.

Aan de grens drinken we even een bakje koffie om de indrukken te laten zakken. Wat een droefenis zonder uitzicht. Wij rijden door en komen zonder problemen de grens over en voor de vluchtelingen is het weg uit eigen land en geen uitzicht.

We rijden Macedonie binnen en de klok is weer een uur terug. Maar als we hier overnachten is het morgen weer een uur vooruit. Om dit te voorkomen rijden we door tot we in Bulgarije zijn. We vragen aan de grens naar een Hotel. Men zegt dat in de plaats Petrich een Hotel Elena is wat goed is. We rijden de stad in. Ik had iets horen zeggen van LIDL en die zien we. Hier staan overal taxi’s en ik vraag aan taxi de weg. We rijden nog geen vijf minuten een soort rondje en komen aan bij het Hotel. Nog geen 100m van de LIDL maar niet te zien.

Er rijden toeterende auto’s door de stad met ballonnen. We vragen wat dit is en de mevrouw van het Hotel zegt dat het vandaag einde schooljaar is. We vragen ook naar een restaurant maar dat is niet in de buurt. We doen onze inkopen bij de LIDL en hebben lekker diner brood met kaas en worst met kersen toetje toe.

Ik hoor buiten muziek en soort trompet geschal. We gaan naar buiten en zien net de school langs komen met de geslaagde leerlingen in avond kledij. Ze gaan het gebouw naast ons in en hebben waarschijnlijk eindejaar bal.

 

Het was vandaag van strand via opvangkamp naar eindejaarsbal.

 


Balkan 2016 12

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1612

Een uniek ontbijt vanochtend. De zon net boven de rotsen van Meteora uitkomend en stralend in de tuin waar we het ontbijt nuttigen. Een heerlijk ontbijt met een schitterend uitzicht.

We worden vriendelijk uitgezwaaid als we wegrijden. Op naar de kust. Na een uurtje rijden op rechte wegen is het tijd voor een bakje koffie. Hiervoor moeten we wel de snelweg af. Ik zie een bord BP met koffie en we nemen de afslag. Als we de BP naderen zien we allemaal tractoren en pick ups en er zijn vele mannen die met elkaar praten en koffie drinken. In de koffie gelegenheid wordt nog traditioneel koffie gezet en ik bestel twee koffie. Het is erg gezellig. Ik zoek overal voor een beetje suiker maar die blijkt er al in te zitten. Als we weg willen rijden komt er een jonge man die Engels spreekt en verteld dat de rivier is overstroomd en alle landerijen heeft overspoeld en daarom zijn er hier zoveel mannen. Hij zegt dat we moeten gaan kijken en dat doen we bij een volgende afslag. We rijden een dorpje in en daar is een brug over de rivier. Het bruine water spoelt nog net niet over de brug. We rijden door en niet veel later staan we midden in het land omringt door water. De jonge aanplant is geheel overspoeld en kan als verloren worden beschouwd. Na het ramptoerisme vervolgen we onze weg naar de kust. Hier en daar snelweg hier en daar tweebaansweg. Het is niet saai rijden en om half een rijden we langs de kust op zoek naar een camping. Die hebben we snel gevonden maar wat een drama. Van disco tent tot voddebaal dit ziet er niet uit als camping maar als achterbuurt met allemaal bouwzeilen. Dat is niet op 1 camping maar we hebben er stuk of vijf gezien maar allemaal drama.

We rijden terug naar een dorpje waar het wel gezellig was en zoeken naar een Hotel en stoppen voor een familiehotel Zefyros in de plaats Platamonas. We pakken de motoren af en zetten onze spullen in de kamer. De motoren staan langs de weg dus we pakken ook de andere spullen en die staan achter de receptie.

We lopen de boulevard uit en lopen langs terrassen en winkeltjes. We nemen een ijsje op het eerste terras. Lopen daarna langs de haven. Er is een jachthaven gedeelte en een vissers gedeelte. Het is een rustige bedrijvigheid en we gaan op een terrasje op het strand zitten en nemen glaasje drinken. Er zijn enige badgasten en als de middag vordert wordt het een gezellige drukte. We gaan terug naar het hotel waar we lekker eten en de avond verder bekijken vanaf het balkon.

 

PS de afstand bediening van de camera’s doet het. Je moet ze niet verwisselen …….


Balkan 2016 11

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1611

Vandaag begonnen met een klef broodje wat een tosti moest zijn. Met een beetje water koffie. Maar brood en cake waren goed dus de maagjes weer gevuld. Motoren pakken en rondje stadsmuur gereden van Ioaninna. De motoren afgespoten en klaar voor de snelweg. De lucht was blauw dus regenpakken in de banaan.

De snelweg was leeg en de kilometers vlogen voorbij. De weg was met vele bruggen en tunnels. Hij ging ook wel stijgen en het werd fris. De lucht betrok en toch maar weer de regenpakken uit de banaan.

We nemen de afslag naar Meteora. We hebben wat problemen met de afstand bediening van de camera. We proberen wat en ik denk dat het met trillen te maken heeft. De weg gaat als slingerend naar het dal waar we in de verte de pilaar rotsen van Meteora zien. We maken de eerste foto’s neer en strijken neer op een terras in de plaats Kalampaka voor een bakje en een broodje. Het is een aardige mevrouw en we nemen nog een bakje met een heerlijk stukje cake/taart. Was wel erg groot maar lekker stuk. Ik vraag haar voor een goed hotel en ze geeft een hotel naam mee in de plaats Kastraki. (Hotel Tsekeli). We gaan het rondje Meteora rijden. Het is een bijzonder gezicht om bovenop de rotsen de kloosters te zien. We rijden van uitzichtpunt naar uitzicht punt. Het is een van de grootste toeristische trekpleisters van Griekenland. De bussen rijden af en aan om de mensen boven te brengen. Motoren, wandelaars, scooters, auto,s alles komt naar boven voor de mooie en bijzondere uitzichten.

Hoe de bergen zijn ontstaan is niet helemaal duidelijk maar wel wie de eerste bewoners waren dat waren monniken die rustig wilden wonen in het jaar 950 NC. Ze kwamen boven in een net wat naar boven werd gehesen.

We stoppen waar we goed zicht hebben op de kloosters en maken mooie plaatjes. We zakken af naar het dorp en zien al snel het hotel. Het ziet er gezellig uit met een groen grasveldje met terras. We hebben mooie kamer met balkon met uitzicht op de motoren.

Na het opfrissen krijgen we een bakje koffie aangeboden en na het drinken van het slootje koffie gaan we een rondje dorp en genieten van de speciale omgeving. We strijken neer op een terras van een Griekse Taverne en eten Griekse salade met Tzatziki (yoghurt saus) en met Grieks lamsvlees. Het is genieten met een hoofdletter. Als toetje krijgen we pannecotta. We lopen terug naar het Hotel en kopen bij een omaatje nog een fles water voor morgen.

Op naar het strand.

 

 


Balkan 2016 10

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1610

De dag van het raften. Bij een eerste blik naar buiten is het droog. We hebben een goed ontbijt en om negen uur staan we buiten te wachten. Maar om half tien nog niets. Ik stuur een berichtje en door het hoge water gaan ze vandaag niet misschien vanmiddag. We wachten nog tot de middag als we weer bericht krijgen het water is nog te hoog. We besluiten om weg te gaan en proberen om in Griekenland te komen.

We pakken de motoren en om een uur of 1 rijden we weg. We rijden langs de canyon en er zijn wat uitzicht punte. En inderdaad het water wordt door de canyon geperst. We maken film en foto,s en rijden naar deel twee van de route een stuk onverhard. De weg is zeer veranderlijk. Normaal zijn er wel auto sporen maar het is nu een stenen hobbelweg. Het is nog erg nat van de regen en het is behoorlijk intensief en veel kort stuurwerk in natte haarspeld bochten. Ik rij voorop en geef Janny informatie waar beste te rijden. We blijven stijgen en de omgeving lijkt wel een maanlandschap. Het is hard werken. Opeens zie ik een bord P en staat er een meneer bij een prieeltje te roepen of we koffie moeten. Zelfs in deze wildernis is er koffie. We gaan het prieeltje binnen en niet veel later hebben we koffie en een soort koeken met honing. Alles uit eigen tuin en keuken. Het is een echtpaar wat hier lokale producten maakt. Janny heeft het even zwaar en de mevrouw komt ze aansterken met een glas raki. De dochter komt even kijken en zij spreekt engels. Ik zeg zeker ook wifi hier? Ja hoor zegt ze en ze laat een filmpje zien van Albanie toerisme waar zij in voorkomen. We zijn weer wat op adem gekomen. Bij aanvang heb ik het gastenboek gekregen om wat in te schrijven. Ik blader het even door en lees dat sommige rijders met 4x4 auto’s de weg hebben onderschat. Ik schrijf een stukje en ik geef ze ongeveer 10 euro. Dat was deze rust wel even waard. Een unieke locatie de vrouw wil geld terug geven maar ik zeg is ok. Daarna kwamen nog broodjes en walnoten….. Vol geladen rijden we weer weg.

Niet veel later ligt er een steen op de weg en vraag ik Janny om even vor de film langs te rijden. Daarna komt een plas en we overleggen wat de beste route is en Janny rijdt als eerste door de plas. Haar voorwiel glijd weg en de motor valt om. Eerst een foto en dan oppakken.

Hert blijft een byzonder landschap en hard werken op de motor

Uiteindelijk komen we op de doorgaande weg en rijden we naar Permet. Het is 16.00 uur en we rijden door naar de grens. Een mooie weg met uityzichten op de bergen en de toch wel hoge snel stromende rivier.

Linksaf is naar Korce en rechts af naar de grens het is een brede weg en we rijden naast elkaar naar de grens als plotseling een groep schapen en geiten op de weg loopt.

We rijden de laatste meters als we nog een herder zien. Ik heb nog Albanees geld en vraag of hij dat wil ik geef hem mijn laatste Albanese geld. De grens van Albanie zijn we zo over. Er is niemand te zien. We komen bij het Griekse deel en ook niemand te zien. Er komt een meneer en die zegt dat ze staken. Maar hij probeert of wij er over kunnen. Het is een vriendelijke meneer en zijn zus woont in amsterdam. Hij krijgt een beambte zo ver dat hij de paspoorten behanmdelt maar we moeten wel de motoren duwen want de grens overlopen wordt door de vingers gezien.

Griekenland…. De wegen zijn breed en leeg de kilometers gaan snel en zo rijden we richting Ioannina. In het dorpje Perama vinden we een hotel. Het is echter laat want bij de grens passage schoot de klok een uur vooruit. In het Hotel is geen eet mogelijkheid. We nemen onze gasbrander mee en het adventure pak nasi. Na het opfrissen eten we een heerlijke maaltijd en nus is het 23.00 uur tijd om te gaan slapen


Balkan 2016 09

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1609

We worden om 07.00 wakker en pakken onze tassen in. Als we beneden komen zijn ze al wakker. Zij hebben op een luchtbed geslapen omdat wij in hun bed sliepen. We pakken de motoren op en Samuel gaat het ontbijt halen. Dat is een warm brood in brood wat alleen in Elbesan wordt gemaakt. Al;s we klaar zijn kom hij terug en schuiven we met zijn allen aan het ontbijt. Hij heeft ook een speciale melk. Dat heet Pifla en is melk met zout en water. Het smaakt een beetje naar Karnemelk. We krijgen wat over is mee met een fles Raki. De zakken gevuld ..

We hebben provisorisch een envelope gemaakt met daarin de financiële bijdrage van CMA NL aan Denada als weduwe. Daarbij geven we een paar klompjes die van ons zijn. Ik heb inmiddles wel door dat ik geen geld hoef te geven voor de overnachting en eten. Ze vinden het een eer dat wij een bezoek brengen aan hun. We maken nog wat fotos en gaan naar de motoren. Hier geef ik iedereen een hollandse drie kussen en Samuel een Hug. Janny neemt ook afschied en bij de dames moet een traantje worden weggeveegd.

Het was een bijzonder samenzijn.

We gaan op weg de stad uit. We rijden een lang stuk over een weg waar ze aan het werk zijn. Stof en gaten. We komen aan in Kusove de plaats met de vele olie jakinkkers. Blijf een raar gezicht. In tuinen, langs meertjes in de stad overal staan ze en ze werken nog ook. Dat is een wonder want ze zijn allemaal verroest.

We komen aan in Berat en gaan naar het kasteel. We kijken even maar zonder de motoren komen we er niet in. We nemen de oude weg recht en steil naar beneden. Koffietijd en we strijken op de boulevard neer op een terras.

Hier begint de weg naar Corrovode nog 45 km tot de Canyon. Het valt op dat er velen vrachtwagens rijden met natuursteen. We slingeren langs de rivier de Osumi en langzaam aan rijden we de bergen in. We zien ook de berg die wordt afgeknabbeld met natuursteen. We zien Corrovode liggen. Grijze flats tegen de berg aangebouwd. Een beetje troosteloze aanblik. We rijden in het dorp en kijken of we iets van het hotel Kanionet zien. Bij het uitrijden zie ik een  bord en na nog een keertje vragen rijden we het dorp uit en zien op de heuvel een gebouw en dat is het hotel. Met uitzicht over de stad en over de rivier.

Het is helaas wel regenachtig in dit gebied en morgen geven ze hetzelfde weer op .
Om negen uur morgen worden we opgehaald om te gaan raften.


Balkan 2016 08

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1608

Vanochtend hebben we een Corendon ontbijt. Dat is een buffet ontbijt voor de oudere reiziger. Er staat van alles en hebben dan ook een goed ontbijt. We genieten van het uitzicht over het meer. We hebben geen haast vandaag en pakken rustig de motoren op.

We rijden nog een klein stukje langs het meer en zijn daarna al snel weer in Albanie. Het is een drukke grens overgang met vrachtwagens en dat merken we ook op de weg. Al snel zitten we achter drie vrachtwagens. Het is een slingerende tweebaansweg. De auto’s halen op de meest onmogelijke plaatsen in. Wij blijven geduldig achter de vrachtwagens en uiteindelijk is dat maar 5 minuten langer. We drinken voor Elbasan nog een bakje koffie. We hebben de straat naam en een foto van het huis van Denada want een huisnummer heeft ze niet.

Zonder te zoeken hebben we het gevonden en er staan mensen op het balkon die lachen en direct naar beneden komen. De poort gaat open en we worden hartelijk begroet. We worden in de zitkamer ontvangen met drinken, aardbeien en kersen. We stellen elkaar een beetje voor en de zoon en dochter spreken redelijk Engels. De dochter heet Elene en de zoon Samuel. Ook oma is er bij en een vriendin die Eva heet. Zij heeft Engels gestudeerd en praat goed Engels. Het is erg gezellig. Ze vragen waar we slapen en ik antwoord in een hotel. Dat mocht niet we moeten hier slapen. De gehele bovenverdieping is voor ons. OK we nemen het gastvrije aanbod aan en gaan onze motoren afpakken en in de garage zetten. Als we klaar zijn is de tafel gedekt eten we spaghetti met saus, kaas en sla. De school is hier van 08.00 tm 13.00 en daarna eten ze en we zijn precies op tijd om mee te eten.

Na het eten praat ik wat met Samuel en Janny met de dames. Ik zeg dat ik het oude kasteel wel wil zien en we gaan een rondje stad maken te voet. Samuel verteld van alles over de stad en uiteindelijk komen we bij het nog over gebleven stuk kasteel. Dat is ingericht als een koffie , eet gelegenheid en we gaan zitten voor een bakje. Elena is niet zo van het lopen en komt in haar auto, een rode smart, ook aan bij het kasteel.

We lopen lang de kasteelmuur verder het centrum in. Dit gedeelte wordt s’avond afgesloten en wordt het een wandel promenade. Samuel had al eerder gevraagd of we een MacDonald hadden waarop ik google Earth onze Mac in Ridderkerk heb laten zien. Hij vertelde dat zij ook een fast food winkel hadden en daar kwam hij met zijn vrienden vaak. We open langs deze winkel en heet Express Food. Als je wat besteld heb je binnen dertig seconden je broodje. Onder het lopen eet hij het broodje waar van alles op zat waaronder patat lekker op. Deze straat is ook een soort boulevard. Hij zegt dat de woningen zijn opgekapt. Oftewel een verfje hebben gekregen an de achterkant is nog steeds lelijk. Net als in Kukes dus J .

We komen bij het nieuwe voetbalstadion. Het mooiste van Albanië en er wordt gevoetbald. Librazhd tegen Tirana. We kijken door de ingang naar binnen en zien ze voetballen. Naast het stadion staan flats waar mensen ook de wedstrijd volgen. Dat kost ongeveer 10 euro zegt Samuel en met eten 15 euro ….

We lopen door het oude park en zien de bekende taferelen. Koopwaar, mannen die domino spelen of een kaartspel. Het is gezellig druk. Denada koopt een zakje zonnebloem pitten. Dat is in Elbasan een gewoonte en we pellen ze af en knabbelen al lopende weg. Samuel en Denada zijn niet echt gewend om zo lang te lopen want ze waren weer blij om in huis te zijn. Maar we hebben Elbasan echt gezien.

Ze vragen wat we willen eten en zeggen iets simpels wat jullie ook eten en dat wordt gehaalde pizza. We eten en drinken gezellig met elkaar. Na het eten wordt ik gevraagd om een spel te spelen. Samuel speelt veel op de computer en ps3 spel computer. Na wat uitleg beginnen we en sla ik wild en ongecontroleerd om mij heen in het spel. Het valt mee dat ik niet gelijk ben uitgespeeld maar Samuel helpt goed met de aanwijzingen … Maar we komen samen tot de conclusie dat dit spel niet echt voor mij is.

Tijdens de avond komen er foto boeken tevoorschijn en hebben we het over de kinderen en vroeger. Het is leuk met elkaar maar om 21.30 gaan we toch naar onze verdieping en slapen we al snel.

Het is een unieke ervaring om zo bij een gezin in Albanië te zijn. Weliswaar met een niet zo leuke reden daar de man van Denada in 2013 bij een motor ongeluk om het leven is gekomen. Hij was lid van de CMA. Hij heeft zelf het huis gebouwd waar het gezin nu in woont.


Balkan 2016 07

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1607

Na het gebruikelijke ontbijt deze vakantie van gebakken ei met brood halen we de motoren uit de garage en pakken we onze motoren weer op. We rijden weg en zwaaien naar de winkelmeneer en stoppen bij de bakker. De schappen zijn beetje leeg en ik vraag naar bruin brood. Dat komt net de oven uit. Het is zo warm dat ik mijn handen bijna brandt. Het brood gaat onder het netje en we rijden door de stad naar de benzine pomp. Tanken vol en we zijn klaar voor de dag.

De eerste kilometers asfalt glijden voorbij en na een half uurtje sturen komen we bij het onverharde gedeelte. De ondergrond is hier en daar nog wel zacht en vochtig en hier en daar glijden we door de sporen heen. De weg begint redelijk op hoogte en we zakken naar de rivier. We hebben de zon in de rug en de uitzichten zijn erg mooi. We maken foto’s en filmen heel wat af. Bij het uitkomen van een bocht zie ik een mooi stuk. Een zijrivier waar een brug over gaat. Een vrouw met een koe en achter de brug een kudde schapen en geiten met twee dames. Na de brug stoppen we en de oude mevrouw jaagt de hond weg en wenkt dat we wel kunnen komen. Ze heeft een doek over haar hoofd en daar een petje op. Ze staat te breien en is net begonnen aan een sok. We mogen wat foto’s maken en we praten wat. Wat we praten weet ik niet maar ze vond het wel leuk. Ik loop naar de motor en pak wat geld om haar te geven. Ik loop weer naar de mevrouw en Janny en geeft haar wat geld. Dat vind ze zo leuk dat ze Janny om haar nek vliegt en een dikke kus geeft. De andere herderin maakt nog een foto van ons en we vertrekken van dit wel zeer idyllisch plaatje. We wetend dat dit haar wereld is waar wij zo weer uit rijden….

Niet veel verder zie ik een graaf machine. Ze zijn bezig met de weg. Dat hadden we niet verwacht. Ze gooien stenen vermengd met klei op de weg en maken het wat plat. Maar als het net is neer gestrooid is het voor een motorrijder niet echt makkelijk maar het lukt … We komen vaker net gerepareerde stukken tegen die dan ook nog eens nat waren. Het was niet alleen rijden maar ook glijden en glibberen…. Maar de uitzichten maakten alles goed.

Op een open stuk stoppen we en eten we ons vers gekochte brood en het was heerlijk. Uitzichten over de rivier en dalen en heerlijk eten.

We vervolgen onze weg en bij een splitsing vragen we nog even de weg en we rijden nu langs de rivier door de vallei en uiteindelijk komen we bij de laatste brug en rijden we Peskopi in. We laten de motor schoonspuiten want die waren aardig rood van de klei geworden. We strijken neer op het terras van Hotel Piazza en maken gebruikt van het toilet en dat alles voor nog geen euro.

Het is nu op naar de grens met Macedonie welke we snel over zijn. In de plaats Debar had ik eerst de overnachting gedacht maar als we doorrijden zijn we om vier uur aan het Ochrid meer. We rijden langs een stuw meer en het is een heerlijke stuur weg door de groene bergen.

Om vier uur rijden we Stugra binnen en na pitsstop tanken, olie peilen en ketting smeren gaan we op zoek naar een Hotel. Het is gauw gevonden Hotel Drim. Aan de buitenkant wordt het opgeknapt maar van binnen is het super. De motoren staan bij de ingang en wij gaan ons opfrissen. We merken dat er hier meer Nederlanders zijn. Corendon heeft hier vakantie reizen naar toe. Na het opfrissen gaan we naar buiten en lopen een rondje door de stad op zoek naar leuk restaurant. Het is best gezellig maar leuk restaurant niet gevonden en we zijn terug bij het hotel op het strand als er een nl meneer een praatje met ons maakt. We vragen of hij een tip heeft om wat te eten en dat heeft hij. Net iets links van de boulevard en jawel gevonden. Het ziet er leuk uit en we bestellen wat. We hebben heerlijk gegeten en een heel lekker toetje op.

Kortom een geslaagde dag.


Balkan 2016 06

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1606

Om half negen zitten we aan het ontbijt. We zijn niet de enigste. Het zit al vol met lokale mannen die met elkaar koffie drinken. Na het ontbijt gaan we ook zelf koffie drinken op de 7e verdieping in de koffiebar. We lopen wat rond en ik wil een foto nemen als een bediende jonge man naar mij toeloopt en zegt kom we gaan op het dak kijken. Met zijn drieën lopen we op het dak en verteld vol passie over zijn stad. We zien het voetbal stadion en morgen speelt Kukes tegen Tirana. Als Kukes wint gaan ze Europees voetbal spelen.

We beginnen bij het monument. Daar is ook een museumpje bij en we lopen naar binnen. Er staan een meneer en mevrouw en de meneer doet hier en daar licht aan. Hij hoort dus bij het museum. Hij merkt dat we geïnteresseerd zijn en wijst dingen aan en geeft wat uitleg. Zo goed als dat gaat maar met gebaren en een mobieltje komen we ver. Bij een ingerichte kamer laat hij oa zien hoe men vroeger koffie zette. Hij vraagt waar we vandaan komen en als we zeggen nederland begint hij over Johan Cruiff. Hij wijst zo hoog als hij kan aan en zegt Cruiff en zakt daarna tot zijn heup en zegt dan komen de andere goede voetballers als Beckenbauer. We lopen nog wat rond en als we vertrekken wil ik hem wat geld geven maar dat wil hij niet aannemen omdat we Nederlanders zijn en Cruiff hebben gehad.

We lopen naar de overkant waar een nieuwe boulevard is gemaakt en bijna klaar is. Vanuit ons Hotel kijken we op de achterkant van de flats en die zien er niet erg florissant uit. De voorkant is echter mooi beschildert met een bergmotief. Er zijn allemaal winkel units er zijn er echter maar paar in gebruik. Ik kijk bij een naar binnen en er zitten twee mannen achter een naaimachine. De ene meneer maakt volgens mij servetten en de oudere meneer is bezig met kleding reparatie. Ze vinden het leuk en Janny wisselt wat vak kennis uit. Met een handruk verlaten we het naai atelier.

We gaan een rondje stad en het is half tien maar het is druk. Met name mannen die rondlopen en koffie drinken. De terrassen zitten vol. Het is een drukke bedoeling. We nemen plaats op een terras bij een kruising en bestellen koffie. We bekijken wat er rond om ons heen gebeurt.

Voor ons parkeert een auto en er komt een meneer achter het stuur vandaan en een vrouwelijke passagier. Haar deur gaat net open langs een paaltje. Niet veel later komt er een politieman. Hij blaast op zijn fluitje en wijst naar de auto en kijkt om zicht heen. Geen reactie…. Hij gaat weg en komt terug met een collega. Damen blazen ze op hun fluitje maar nog geen reactie. Hij trek zijn bonnen boek en begint te schrijven. De meneer van de koffiebar zegt tegen de agent dat ze eraan komen en jawel daar komen ze aan. Hij moet zijn papieren aan de agent geven en ze stappen in de auto. Na het schrijven van de bon moet de chauffeur tekenen maar dat doet hij niet en gaat druk in gesprek maar uiteindelijk tekent hij toch. De politieman wijst hij waar hij wel mag parkeren en de vrouw stapt weer uit. Tijdens het uitsappen zakt de auto iets terug. Bij het dichtdoen van het portier zit het paaltje ertussen. De vrouw duwt tegen het paaltje maar dat helpt niet. Het gehele terras zit het schouwspel gade te slaan. Iemand zegt dat de auto iets naar voren moet en de deur kan weer dicht. Bij het wegrijden kijkt de chauffeur niet en is het bijna nog een botsing J.

We gaan richting Hotel als we langs een bakker lopen die zo vers uit de oven brood verkoopt. We kopen een rondje gesneden bruin. We lunchen op de kamer vers brood met jam.

We proberen zo gewoon mogelijk te doen maar we vallen wel op. Er zijn hier niet veel toeristen. We gaan weer een rondje stad en wat opvalt is dat het rustig is. De terrassen leeg en weinig mannen op straat. Er lopen nu meer gezinnen, vrouwen, kinderen. We kijken in wat winkeltjes en we worden overal vriendelijk welkom geheten. In een winkeltje kopen we twee flessen water en twee appels. De meneer helpt ons goed en met zijn hand op zijn hart bedankt hij ons en wenst ons nog prettige dag. Het is niet dat we wat kopen maar dat we zijn winkel, als bezoeker van de stad, hebben uitgekozen om wat te kopen en dat ziet men hier als een eer.

Tijdens het wandelen hebben we een pizzeria gezien en we willen daar gaan eten. Ik wil Macaroni en Janny Lasagne. Om vijf uur lopen we erheen en gaan aan een tafeltje zitten. De jongeman komt bij ons en we willen bestellen. Maar het kan alleen pizza. Dus kiezen we een pizza en wat drinken. Het drinken komt al snel maar de jongen zegt wel dat we wel wat moeten wachten op de pizza. Geen probleem we zijn nu toch hier. Niet veel later komt hij met een zak meel binnen. Het pizzadeeg moet nog worden gemaakt. Dus verser als deze pizza krijgen we het niet…. Na ruim een uur wachten genieten we van een heerlijke pizza.

We gaan de hoofdstraat op en inderdaad deze is afgezet en het begint al aardig druk te worden met mensen die hier op de straat of boulevard elkaar ontmoeten. Dit is elke dag. Alsof de Coolsingel wordt afgesloten voor verkeer en men er een wandel promenade van maakt. Ik neem af en toe een foto en in het voorbij lopen wordt er gezwaaid de meneer van het naai atelier die vriendelijk zijn hand opsteekt.

 

We genieten nu van een appeltje in de avond


Balkan 2016 05

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1605

Om zes uur wakker van de regen. Het ziet er niet best uit voor een boopttochtje. Maar we gaan vroeg op en rijden door de regen naar de boot. Om acht uur staan we bij de boot. Nu al klets nat. Ik ga een keetje in waar een aantal mannen staan te praten. Ik vraag boot en er komt een jongeman naar mij toe en schud de hand. De grote vaart niet maar de kleine komt pas om 13.00 uur. In dit weer geen zin om daarop te wachten. We rijden een stukje terug om van daaruit naar het dorp Fierze te rijden. We komen langs de Fierze dam en vervolgen de weg. We zijn bang dat de weg onverhard wordt en dan terug moeten door de weers omstandigheden. De wegen zijn smal, bochtig en nat. Er zijn regelmatig plaatsen waar door de regen de stenen of grond op de weg zijn gevallen. Ondanks de regen proberen we nog wat te zien. De weg is nog steeds geasfalteerd en de omgeving mooi wat we ervan kunnen zien.

Maar intussen zijn we nat tot op onze onderbroek. Ik zie een bord Hotel in de middle of Nowhere. Als hij open is gaan we erheen zeg ik. Na drie km is er inderdaad een hotel. Staan auto’s voor de deur en het ziet er netjes uit. Ik loop naar binnen en er zitten een aantal mannen aan de koffie om 09.15 uur. Ik vraag of we naar binnen mogen en dat kan. We gaan al druipend naar binnen. We kleden ons uit en de man van het Hotel steekt de openhaard aan en zet de koffie op de tafel bij de haard. We vragen om wat brood en jam en we genieten van de warmte en verlate ontbijt. Hierna moeten er nog 20km over deze weg worden gereden om bij de doorgaande weg te komen. Na ongeveer anderhalf uur stappen we weer op waarbij Janny twee beren ziet (wel in een hok). Later op de dag is het iets droger geworden en is het nog 50 km naar Kukes. De ene bocht volgt na de andere en de ene haarspeld volgt na de andere. Een bochten training is er niets bij.

Tijdens het opwarmen heb ik een Hotel gezocht in Kukes. Via de Wifi want die is ook in de middle of Nowhere. Het laatste stukje rijden we via de snelweg Kukes in. Op zoek naar Hotel America. Al snel zie ik een bord en rijden we een steegje in. We stoppen en er vliegt directy een meneer van het Hotel naar ons toe. Ik vraag of hij een kamer heeft en dat is geen probleem. We moeten even omdraaien en hij doet een deur open van een garagebox tegenover het Hotel. Hij draagt al onze tassen de lift in en rent naar de vierde etage. Hij is er eerder dan wij. We ontdoen ons van alle druipende kleding en genieten van een warme douche. We gaan naar beneden en warmen ons verder op aan een soepje.

Voor het eten lopen we de straat uit om wat eten en drinken te kopen. We worden vriendelijk geholpen en een vol plastic tasje rijker lopen we terug en bestellen wat te eten. De meneer van het Hotel had al paar keer gezegd of we geen koffie op de zevende verdieping wilden. Ik loop naar hem toe en vraag hoe we op de zevende komen. Want de lift gaat maar tot de zesde. We lopen naar buiten en moeten daar in een lift stappen. En daar gaan we naar de zevende en in de lift kijken we uit over de stad hoger en hoger…. We komen in een soort sky unit met rondom glas en koffiehoekjes. Ook hier zitten weer mensen aan de koffie. We lopen wat rond als er een meneer zegt ga maar op ons plekje zitten daar heb je het mooist uitzicht… En inderdaad genieten we van het uitzicht onder het genot van een bakje koffie.

PS we zien weer vele mensen wandelen en morgen avond gaan we eens kijken waar dat allemaal naar toe gaat.


Balkan 2016 04

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1604

Het ontbijt met het gebruikelijke olie eitje. Maar gelukkig hebben we nu onze eigen jam. We halen de motoren van het terras en zijn al snel weer onderweg. We komen wat stukjes tegen die we herkennen van de dag ervoor en zo komen we aan in Ropaje waar we in het zonnetje genieten van de laatste koffie in Montenegro. De Cappuccino was heerlijk. Gemaakt met slagroom waar de verse koffie in doordrong waardoor je op het laatse een lobbige koffie room had heerlijk. We trekken alles aan want we gaan weer omhoog. En niet veel later rijden we in de mist en tussen de restjes sneeuw. W gaan de grens over en komen in Kosovo. Het is middag en we gaan naar de super in Pej met restaurant. We eten een heerlijke hamburger die we de gehele middag nog proven. En dat voor 1 euro.

Kosovo is rommelig en onoverzichtelijk. We rijden naar de grens met Albanie. Na de grens gaan we naar het dorpje Tropoje waar Dorcas een landbouw project heeft.

We vervolgen de weg naar Bajram Curri. Dit is in de regio een grote plaats (8200 inw) en de toegang naar de Valbona vallei. En naar Fierza Ferry over het Komani meer.

We zoeken een benzinepomp en die zien we en het is ook nog een Hotel. Tanken en boeken maar. Echter geen restaurant en geen ontbijt. Ontbijt geeft niet want we moeten de boot van 09.00 halen. Het is een luxe kamer zeer on Albanees. Maar gelukkig het bad is zo lek als een mandje en naast het bad is een tweede waterplas ontstaan…..

Voor het avond eten gaan we het dorp in en eten een heerlijke pizza. In een winkeltje kopen we ons toetje en water voor de volgende dag.

 


Balkan 2016 03

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1603

We hebben vanochtend wel drie in de olie drijvende gebakken eieren. Het is een hele veldslag geworden om deze op te eten. Na het ontbijt rijden we uit de garage en zitten al snel op de route. Deze gaat door een bebost heuvellandschap. Niet geheel het landschap wat ik voor ogen had. Op een kruising moeten we rechtsaf. Er staan een aantal mannen bij de bus en zien ons de weg inslaan. Na een paar honderd meter wordt het onverhard. Gezien de weers omstandigheden met regen gaan we een andere route. Na een aantal kilometers te hebben gereden zie ik de originele route naderbij komen. We nemen een korte verbinding en zitten weer op route. De weg is geasfalteerd dus we vervolgen de weg. Ik merk dat we niet meer op de route rijden maar wel evenwijdig daaraan. Afslag gemist? We blijven doorrijden tussen wat huisjes door. Het wordt onverhard. De weg blijft evenwijdig aan de route lopen. We rijden door. Plotseling gaat de weg stijl omhoog en in zijn eerste versnelling rijden we door. Af en toe een haarspeld. Ik zie dat we weer naar de route toe rijden. En ja hoor daar is de route weer en de weg geasfalteerd. We rijden door en na een dorp is het weer onverhard. Dit krijgen we een aantal keer. Van de route af en er weer naar toe. De wegen zijn een doolhof maar op gevoel en navigatie komen we er. Het landschap is inmiddels wat ik had gedacht. Heuvels, bergen met overal huisjes verspreid. Hier wordt door iedereen voor zichzelf gewerkt. Huisje, tuintje beestje…..

Deze wegen schieten niet op. We rijden een gem. van 15 km per uur. We besluiten om de wat grotere weg te nemen. Ook deze is mooi en slingert door het landschap. Het is tijd voor koffie en we zien een aantal mensen bij een huisje staan met een prieeltje. We stoppen en jawel er is koffie. In het huisje brand de kachel. Hier staat water op te warmen. Het water voor de koffie kookt ze met bhv een brander. Schep koffie erin en de koffie is klaar. Even wachten tot de drab is gedaald en drinken maar. Een WC was er ook dus weer helemaal klaar voor vertrek. De weg was mooi en nieuw en het schiet lekker op. Boven aangekomen was waarschijnlijk het geld op en was de weg ineens gatenkaas.

We zien grote bergen met stenen aan de horizin verschijnen en niet veel later een grote open mijn put. We zijn bij de stad Pljevlja. We stoppen even om te bespreken wat te doen. We hebben ongeveer 10.000 bochten gehad en zijn wel beetje moe. We besluiten om toch verder te rijden eerst naar de brug over de canyon en daarna Tara canyon te rijden. Nog 85 km..

We komen bij de brug en nemen wat fotos en kijken naar een souvenir maar vinden die niet. We rijden de Tara canyon. Dit is een van de mooiste wegen in Montenegro. Na 8 uur rijden komen we aan in het plaatsje Mojkovac waar we Hotel Dulovic vinden. Een mooi vertrekpunt voor morgen.

Na te zijn opgefrist genieten we van het uitzicht op de bergen in de serre met een drankje.


Balkan 2016 02

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1602

We worden wakker met een zonnetje in de kamer. We hebben er zin in en pakken de motoren op nog voor het ontbijt. Deze is in trouwzaal twee. We zijn niet de enigste. Er komt een gezinnetje met twee kleine kinderen. Nog voor negen uur zitten we op het zadel en vertrekken we. Het eerste stuk is vrij druk. Als snel zie ik borden Kopaonik. De weg hiernaartoe gaat eerst door een heuvel gebied met vele fruitgaarden. Na het dorpje Brus gaat het bergopwaarts. Na eerst wat geld te hebben getapt rijden we verder. Het is een beboste bergweg naar het skioort Kopaonik. Het is winderig en koud. Zoals je van een skioord in de zomer kan verwachten was alles gesloten. We zien wel veel auto’s en ook mensen met boodschappentasjes. Van die plastic tasjes die je in NL niet meer krijgt. Ik zie een poort in een gebouw en rij eronder door en kom op een binnenplaats waar het een levendig gebeuren is. Zo strijken we neer op een terras voor koffie en toilet stop. Het is even heerlijk opwarmen in de zon.

We starten de motoren en rijden een rondje binnenplaats. We dalen af en dit keer met een wijds uitzicht over het landschap. Op de weg zie je af en toe stenen die op de weg zijn gevallen. Soms ook een gehele landslide. Ik stop en zie geen steen maar een schildpad midden op de weg in een haarspeld bocht. We stoppen om hem even in de berm te zetten. De schildpad en wij vervolgen onze weg. We komen aan in de plaats Novi Pazar en stoppen bij een benzinepomp voor de snicker lunch. De dame is erg vriendelijk en komt alles buiten brengen en een andere meneer komt kussen voor in de stoelen brengen. Ze neemt ook nog een foto van ons. Overal waar je bent is men zeer behulpzaam.

Nog een klein stukje en we zijn bij de grens met Montenegro. Maar eerst door de stad Novi Pazar. Het lijkt wel een hele marktstraat. Overal lopen mensen , overal staan kraampjes en daartussen rijden auto,s en wij. Hier gelden de verkeers regels niet meer…

Bij het naderen van de grens kwamen we door veel tunnels. Deze zijn zonder licht en met bochten. Je kan je niet oriënteren waar je moet rijden. Je ziet niet waar de muur is je ziet niet waar het einde is. Ik krijg een beetje vreemd gevoel als autoziek over mij heen. Ook Janny zegt dat het raar en moeilijk rijden is. Maar we komen uiteindelijk veilig aan de grens.

We rijden naar het plaatsje Ropaje en zien borden van motel grand en besluiten om daar naar toe te gaan. We zetten de motoren in de garage en betrekken onze Grand kamer.

We eten een traditioneel Balkan gerecht Pljeskavica.


Balkan 2016 01

Gepubliceerd op 12-06-2016 door Peet van Dam in 2016

1600

Vanochtend begonnen met een valse start. Een fototoestel vergeten . Dat is toch een wezenlijk onderdeel van de vakantie dus terug naar Ridderkerk. Het vliegtuig vertrok op tijd. Na het sein riemen los. Ontplofte de buurman van Janny dook in het tassenvak toverde een ipad, koptelefoon, nekkussen tevoorschijn. De Ipad was binnen een minuut gewisseld voor een minilaptop welke na een minuut was ingeruild voor een laptop. Ook deze verdween na een minuut in het tassenvak. Hij eindigt met zijn hoofd in zijn nek kussen waarna het nog lang onrustig bleef…. We weten nu hoeveel mogelijkheden er zijn om in een vliegtuigstoel te zitten cq hangen.

Als we gaan landen schud het vliegtuig aan alle kanten. We landen door een flinke regenbui. Als we door de Douane zijn regent het nog steeds en is de weg verandert in een snel stromende rivier. Ik bel het Hotel en de shuttle bus komt eraan. We eten een lekker kippenprutje waarna we ons op gaan frissen en vroeg naar bed gaan.

1601

Na het ontbijt belt de receptionist een taxi en gaan we naar de loods waar de motoren op ons staan te wachten. Onder het toeziend oog van het gehele personeel pakken we onze motoren op en vertrekken we. De rondweg is nog niet geheel klaar wat resulteert in veel file. Aan de rechterkant van de weg is een breed stuk onverhard. We besluiten om hier te gaan rijden en zo gaat het toch nog wel vlotjes.

Na Sofia rijden we samen op de weg. Bijna geen ander verkeer. Zo glijden we door het groene heuvellandschap. Hier en daar een dorpje en we stoppen om een bakje koffie te nemen. We parkeren voor een terras. Opeens staat er een politie auto naast ons. We moeten de motor parkeren op een algemene parkeerplaats. We willen de motor in het zicht houden en rijden naar de andere kant van de straat waar het blijkbaar wel mag. Na de koffie vervolgen we onze weg en staan al snel aan de grens met Servie. Dit is een snelle overgang en na de grens slaan we rechtsaf het onverhard op. Dit is een zeer gladde substantie en we hopen dat het niet slechter wordt. We komen in een dorpje en het wordt al weer asfalt. We rijden tussen de vele slakken door de bochtige wegen. We genieten van de omgeving. Het is tijd voor een pitsstop en we belanden op een terras. Dat is wel wat veel gezegd maar er staan twee stoelen en 1 tafel. We bestellen twee cola en we laten de rust van het dorp tot ons door dringen. Janny vraagt naar het toilet en de meneer gaat een steegje in en wijst het een en ander aan. Na een paar minuten komt Janny terug. Niet gevonden. De meneer gaat nu geheel mee en wijst het aan. Door de steeg, Langs de keuken, trap af en links langs de varkens het kippenhok in. Aan het kippenhok zat iets wat leek op een plank met een gat. Er hing wc papier dus dat moet het zijn.

Bij het betalen begreep ik niet helemaal hoeveel het was en gaf hem vijf van die dingen. Dat as 2,50 eur. Bij het weglopen zwaaide hij met het geld en lachte. Bij het wegrijden begreep ik waarom. Ik heb betaald met Bulgaars geld en we zijn in Servie….

We rijden een slingerweg door een dal met hier en daar een dorpje. Bij een van de huisjes zien we wat hangen. Als we langs rijden zien we dat er net een varken is geslacht. Dat kan hier in de voortuin.

We rijden de stad Nis in waar we elkaar even kwijtraken. Mijn batterij van de communicatie was op. Ik stond te wachten en een bestuurder stopte en vertelde dat hij nog iemand had gezien die stond te wachten. Ik draai om en samen rijden we naar het hotel…. Wat geen plaats heeft. We besluiten om de stad uit te rijden. We vinden niet veel later een hotel in Zeleni vir.

 


www.yamaha-motor.eu/nl/index.aspxwww.sony.nl/electronics/actiecamera/t/actiecamerahyperpro.com/nl/www.rayz.nlwww.motortrails.nl/Navigatie/Home/Home.aspwww.wesselskarikaturen.nl/cardosystems.com/www.adventure-spec.com/www.haanwheels.comgiantloopmoto.comhjchelmets.com/hjca/en.reifenwerk-heidenau.com/modules/reifenliste/view.php?point=2&rtyp=10&profil=162&pic=99www.motorkledingcenter.nlwww.webstudio88.nl/